VER:pron — épicène
/demistisize/
Syllabes : de.mis.ti.si.ze
Orthocode : dé.mys.ti.ci.ser
Définitions
-
1.
Faire perdre son caractère mystique à.
L'auteur, on le sait, pousse la thèse jusqu'aux extrêmes, mettant en un vif relief l'influence de Nicole qui, plus que personne, a contribué à précipiter la « retraite » de nos mystiques, à « démysticiser la seconde moitié du XVIIème siècle »;
-
2.
Perdre son caractère mystique.
Eh ! bien, en devenant si ardemment sportive notre société se démysticise elle aussi.
Étymologie
De mysticiser, avec le préfixe dé-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) démysticisa | /demistisiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.mis.ti.si.za | dé.mys.ti.ci.sa |
| (me) démysticisai | /demistisizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.mis.ti.si.zɛ | dé.mys.ti.ci.sai |
| (se) démysticisaient | /demistisizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zɛ | dé.mys.ti.ci.saie°n°t° |
| (me) démysticisais | /demistisizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.mis.ti.si.zɛ | dé.mys.ti.ci.sais° |
| (te) démysticisais | /demistisizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.mis.ti.si.zɛ | dé.mys.ti.ci.sais° |
| (se) démysticisait | /demistisizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.mis.ti.si.zɛ | dé.mys.ti.ci.sait° |
| (se) démysticisant | /demistisizɑ̃/ | participe, present | de.mis.ti.si.zɑ̃ | dé.mys.ti.ci.sant° |
| (te) démysticisas | /demistisiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.mis.ti.si.za | dé.mys.ti.ci.sas° |
| (me) démysticisasse | /demistisizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.mis.ti.si.zas | dé.mys.ti.ci.sasse° |
| (se) démysticisassent | /demistisizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zas | dé.mys.ti.ci.sasse°n°t° |
| (te) démysticisasses | /demistisizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.mis.ti.si.zas | dé.mys.ti.ci.sasse°s° |
| (vous) démysticisassiez | /demistisizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.za.sje | dé.mys.ti.ci.sa.ssiez |
| (nous) démysticisassions | /demistisizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.za.sjɔ̃ | dé.mys.ti.ci.sa.ssions° |
| (me) démysticise | /demistisiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise° |
| (se) démysticise | /demistisiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise° |
| (te) démysticise | /demistisiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise° |
| (me) démysticise | /demistisiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise° |
| (se) démysticise | /demistisiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise° |
| (se) démysticisent | /demistisiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise°n°t° |
| (se) démysticisent | /demistisiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise°n°t° |
| (se) démysticiser | /demistisize/ | infinitif | de.mis.ti.si.ze | dé.mys.ti.ci.ser |
| (se) démysticisera | /demistisizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.mis.ti.si.zə.ʁa | dé.mys.ti.ci.se.ra |
| (me) démysticiserai | /demistisizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.mis.ti.si.zə.ʁɛ | dé.mys.ti.ci.se.rai |
| (se) démysticiseraient | /demistisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zə.ʁɛ | dé.mys.ti.ci.se.raie°n°t° |
| (me) démysticiserais | /demistisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.mis.ti.si.zə.ʁɛ | dé.mys.ti.ci.se.rais° |
| (te) démysticiserais | /demistisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.mis.ti.si.zə.ʁɛ | dé.mys.ti.ci.se.rais° |
| (se) démysticiserait | /demistisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.mis.ti.si.zə.ʁɛ | dé.mys.ti.ci.se.rait° |
| (te) démysticiseras | /demistisizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.mis.ti.si.zə.ʁa | dé.mys.ti.ci.se.ras° |
| (vous) démysticiserez | /demistisizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zə.ʁe | dé.mys.ti.ci.se.rez |
| (vous) démysticiseriez | /demistisizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zə.ʁje | dé.mys.ti.ci.se.riez |
| (nous) démysticiserions | /demistisizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zə.ʁjɔ̃ | dé.mys.ti.ci.se.rions° |
| (nous) démysticiserons | /demistisizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zə.ʁɔ̃ | dé.mys.ti.ci.se.rons° |
| (se) démysticiseront | /demistisizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zə.ʁɔ̃ | dé.mys.ti.ci.se.ront° |
| (te) démysticises | /demistisiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise°s° |
| (te) démysticises | /demistisiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.mis.ti.siz | dé.mys.ti.cise°s° |
| (vous) démysticisez | /demistisize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.ze | dé.mys.ti.ci.sez |
| (vous) démysticisez | /demistisize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.ze | dé.mys.ti.ci.sez |
| (vous) démysticisiez | /demistisizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zje | dé.mys.ti.ci.siez |
| (vous) démysticisiez | /demistisizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zje | dé.mys.ti.ci.siez |
| (nous) démysticisions | /demistisizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zjɔ̃ | dé.mys.ti.ci.sions° |
| (nous) démysticisions | /demistisizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zjɔ̃ | dé.mys.ti.ci.sions° |
| (nous) démysticisons | /demistisizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zɔ̃ | dé.mys.ti.ci.sons° |
| (nous) démysticisons | /demistisizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zɔ̃ | dé.mys.ti.ci.sons° |
| (nous) démysticisâmes | /demistisizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zam | dé.mys.ti.ci.sâme°s° |
| (se) démysticisât | /demistisiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.mis.ti.si.za | dé.mys.ti.ci.sât° |
| (vous) démysticisâtes | /demistisizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zat | dé.mys.ti.ci.sâte°s° |
| (se) démysticisèrent | /demistisizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.mis.ti.si.zɛʁ | dé.mys.ti.ci.sère°n°t° |
| (se) démysticisé | /demistisize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.mis.ti.si.ze | dé.mys.ti.ci.sé |
| (se) démysticisée | /demistisize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.mis.ti.si.ze | dé.mys.ti.ci.sée° |
| (se) démysticisées | /demistisize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.mis.ti.si.ze | dé.mys.ti.ci.sée°s° |
| (se) démysticisés | /demistisize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.mis.ti.si.ze | dé.mys.ti.ci.sés° |