démarocaniser

VER — épicène

/demaʁokanize/

Syllabes : de.ma.ʁo.ka.ni.ze Orthocode : dé.ma.ro.ca.ni.ser

Définitions

  1. 1. Faire perdre son caractère marocain à.

Étymologie

De marocaniser, avec le préfixe dé-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
démarocanisa /demaʁokaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.za dé.ma.ro.ca.ni.sa
démarocanisai /demaʁokanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zɛ dé.ma.ro.ca.ni.sai
démarocanisaient /demaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zɛ dé.ma.ro.ca.ni.saie°n°t°
démarocanisais /demaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zɛ dé.ma.ro.ca.ni.sais°
démarocanisais /demaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zɛ dé.ma.ro.ca.ni.sais°
démarocanisait /demaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zɛ dé.ma.ro.ca.ni.sait°
démarocanisant /demaʁokanizɑ̃/ participe, present de.ma.ʁo.ka.ni.zɑ̃ dé.ma.ro.ca.ni.sant°
démarocanisas /demaʁokaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.za dé.ma.ro.ca.ni.sas°
démarocanisasse /demaʁokanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zas dé.ma.ro.ca.ni.sasse°
démarocanisassent /demaʁokanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zas dé.ma.ro.ca.ni.sasse°n°t°
démarocanisasses /demaʁokanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zas dé.ma.ro.ca.ni.sasse°s°
démarocanisassiez /demaʁokanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.za.sje dé.ma.ro.ca.ni.sa.ssiez
démarocanisassions /demaʁokanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.za.sjɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.sa.ssions°
démarocanise /demaʁokaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°
démarocanise /demaʁokaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°
démarocanise /demaʁokaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°
démarocanise /demaʁokaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°
démarocanise /demaʁokaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°
démarocanisent /demaʁokaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°n°t°
démarocanisent /demaʁokaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°n°t°
démarocaniser /demaʁokanize/ infinitif de.ma.ʁo.ka.ni.ze dé.ma.ro.ca.ni.ser
démarocanisera /demaʁokanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁa dé.ma.ro.ca.ni.se.ra
démarocaniserai /demaʁokanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ dé.ma.ro.ca.ni.se.rai
démarocaniseraient /demaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ dé.ma.ro.ca.ni.se.raie°n°t°
démarocaniserais /demaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ dé.ma.ro.ca.ni.se.rais°
démarocaniserais /demaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ dé.ma.ro.ca.ni.se.rais°
démarocaniserait /demaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ dé.ma.ro.ca.ni.se.rait°
démarocaniseras /demaʁokanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁa dé.ma.ro.ca.ni.se.ras°
démarocaniserez /demaʁokanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁe dé.ma.ro.ca.ni.se.rez
démarocaniseriez /demaʁokanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁje dé.ma.ro.ca.ni.se.riez
démarocaniserions /demaʁokanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁjɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.se.rions°
démarocaniserons /demaʁokanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.se.rons°
démarocaniseront /demaʁokanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.se.ront°
démarocanises /demaʁokaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°s°
démarocanises /demaʁokaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.niz dé.ma.ro.ca.nise°s°
démarocanisez /demaʁokanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.ze dé.ma.ro.ca.ni.sez
démarocanisez /demaʁokanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.ze dé.ma.ro.ca.ni.sez
démarocanisiez /demaʁokanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zje dé.ma.ro.ca.ni.siez
démarocanisiez /demaʁokanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zje dé.ma.ro.ca.ni.siez
démarocanisions /demaʁokanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zjɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.sions°
démarocanisions /demaʁokanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zjɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.sions°
démarocanisons /demaʁokanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.sons°
démarocanisons /demaʁokanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zɔ̃ dé.ma.ro.ca.ni.sons°
démarocanisâmes /demaʁokanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zam dé.ma.ro.ca.ni.sâme°s°
démarocanisât /demaʁokaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.ma.ʁo.ka.ni.za dé.ma.ro.ca.ni.sât°
démarocanisâtes /demaʁokanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zat dé.ma.ro.ca.ni.sâte°s°
démarocanisèrent /demaʁokanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.ma.ʁo.ka.ni.zɛʁ dé.ma.ro.ca.ni.sère°n°t°
démarocanisé /demaʁokanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.ma.ʁo.ka.ni.ze dé.ma.ro.ca.ni.sé
démarocanisée /demaʁokanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.ma.ʁo.ka.ni.ze dé.ma.ro.ca.ni.sée°
démarocanisées /demaʁokanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.ma.ʁo.ka.ni.ze dé.ma.ro.ca.ni.sée°s°
démarocanisés /demaʁokanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.ma.ʁo.ka.ni.ze dé.ma.ro.ca.ni.sés°