démaraboutiser

VER — épicène

/demaʁabutize/

Syllabes : de.ma.ʁa.bu.ti.ze Orthocode : dé.ma.ra.bou.ti.ser

Définitions

  1. 1. rare Annuler l’action néfaste qui a maraboutisé.

Étymologie

De maraboutiser, avec le préfixe dé-.

Synonymes

Antonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
démaraboutisa /demaʁabutiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.za dé.ma.ra.bou.ti.sa
démaraboutisai /demaʁabutizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zɛ dé.ma.ra.bou.ti.sai
démaraboutisaient /demaʁabutizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zɛ dé.ma.ra.bou.ti.saie°n°t°
démaraboutisais /demaʁabutizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zɛ dé.ma.ra.bou.ti.sais°
démaraboutisais /demaʁabutizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zɛ dé.ma.ra.bou.ti.sais°
démaraboutisait /demaʁabutizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zɛ dé.ma.ra.bou.ti.sait°
démaraboutisant /demaʁabutizɑ̃/ participe, present de.ma.ʁa.bu.ti.zɑ̃ dé.ma.ra.bou.ti.sant°
démaraboutisas /demaʁabutiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.za dé.ma.ra.bou.ti.sas°
démaraboutisasse /demaʁabutizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zas dé.ma.ra.bou.ti.sasse°
démaraboutisassent /demaʁabutizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zas dé.ma.ra.bou.ti.sasse°n°t°
démaraboutisasses /demaʁabutizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zas dé.ma.ra.bou.ti.sasse°s°
démaraboutisassiez /demaʁabutizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.za.sje dé.ma.ra.bou.ti.sa.ssiez
démaraboutisassions /demaʁabutizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.za.sjɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.sa.ssions°
démaraboutise /demaʁabutiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°
démaraboutise /demaʁabutiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°
démaraboutise /demaʁabutiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°
démaraboutise /demaʁabutiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°
démaraboutise /demaʁabutiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°
démaraboutisent /demaʁabutiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°n°t°
démaraboutisent /demaʁabutiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°n°t°
démaraboutiser /demaʁabutize/ infinitif de.ma.ʁa.bu.ti.ze dé.ma.ra.bou.ti.ser
démaraboutisera /demaʁabutizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁa dé.ma.ra.bou.ti.se.ra
démaraboutiserai /demaʁabutizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁɛ dé.ma.ra.bou.ti.se.rai
démaraboutiseraient /demaʁabutizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁɛ dé.ma.ra.bou.ti.se.raie°n°t°
démaraboutiserais /demaʁabutizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁɛ dé.ma.ra.bou.ti.se.rais°
démaraboutiserais /demaʁabutizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁɛ dé.ma.ra.bou.ti.se.rais°
démaraboutiserait /demaʁabutizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁɛ dé.ma.ra.bou.ti.se.rait°
démaraboutiseras /demaʁabutizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁa dé.ma.ra.bou.ti.se.ras°
démaraboutiserez /demaʁabutizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁe dé.ma.ra.bou.ti.se.rez
démaraboutiseriez /demaʁabutizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁje dé.ma.ra.bou.ti.se.riez
démaraboutiserions /demaʁabutizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁjɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.se.rions°
démaraboutiserons /demaʁabutizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.se.rons°
démaraboutiseront /demaʁabutizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zə.ʁɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.se.ront°
démaraboutises /demaʁabutiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°s°
démaraboutises /demaʁabutiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.tiz dé.ma.ra.bou.tise°s°
démaraboutisez /demaʁabutize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.ze dé.ma.ra.bou.ti.sez
démaraboutisez /demaʁabutize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.ze dé.ma.ra.bou.ti.sez
démaraboutisiez /demaʁabutizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zje dé.ma.ra.bou.ti.siez
démaraboutisiez /demaʁabutizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zje dé.ma.ra.bou.ti.siez
démaraboutisions /demaʁabutizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zjɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.sions°
démaraboutisions /demaʁabutizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zjɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.sions°
démaraboutisons /demaʁabutizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.sons°
démaraboutisons /demaʁabutizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zɔ̃ dé.ma.ra.bou.ti.sons°
démaraboutisâmes /demaʁabutizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zam dé.ma.ra.bou.ti.sâme°s°
démaraboutisât /demaʁabutiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.ma.ʁa.bu.ti.za dé.ma.ra.bou.ti.sât°
démaraboutisâtes /demaʁabutizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zat dé.ma.ra.bou.ti.sâte°s°
démaraboutisèrent /demaʁabutizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.ma.ʁa.bu.ti.zɛʁ dé.ma.ra.bou.ti.sère°n°t°
démaraboutisé /demaʁabutize/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.ma.ʁa.bu.ti.ze dé.ma.ra.bou.ti.sé
démaraboutisée /demaʁabutize/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.ma.ʁa.bu.ti.ze dé.ma.ra.bou.ti.sée°
démaraboutisées /demaʁabutize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.ma.ʁa.bu.ti.ze dé.ma.ra.bou.ti.sée°s°
démaraboutisés /demaʁabutize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.ma.ʁa.bu.ti.ze dé.ma.ra.bou.ti.sés°