défanatiser

VER — épicène

/defanatize/

Syllabes : de.fa.na.ti.ze Orthocode : dé.fa.na.ti.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 LM10

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Faire perdre son caractère fanatique à.
    Elle me servira à défanatiser les bons habitants de ce pays.
    Sultan Galiev, lui-même athée, conseille donc de ménager l’islam, mais de le « défanatiser » peu à peu, de le laïciser.

Étymologie

De fanatiser, avec le préfixe dé-.

Antonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
défanatisa /defanatiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.fa.na.ti.za dé.fa.na.ti.sa
défanatisai /defanatizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.fa.na.ti.zɛ dé.fa.na.ti.sai
défanatisaient /defanatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.fa.na.ti.zɛ dé.fa.na.ti.saie°n°t°
défanatisais /defanatizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.fa.na.ti.zɛ dé.fa.na.ti.sais°
défanatisais /defanatizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.fa.na.ti.zɛ dé.fa.na.ti.sais°
défanatisait /defanatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.fa.na.ti.zɛ dé.fa.na.ti.sait°
défanatisant /defanatizɑ̃/ participe, present de.fa.na.ti.zɑ̃ dé.fa.na.ti.sant°
défanatisas /defanatiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.fa.na.ti.za dé.fa.na.ti.sas°
défanatisasse /defanatizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.fa.na.ti.zas dé.fa.na.ti.sasse°
défanatisassent /defanatizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.fa.na.ti.zas dé.fa.na.ti.sasse°n°t°
défanatisasses /defanatizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.fa.na.ti.zas dé.fa.na.ti.sasse°s°
défanatisassiez /defanatizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.za.sje dé.fa.na.ti.sa.ssiez
défanatisassions /defanatizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.za.sjɔ̃ dé.fa.na.ti.sa.ssions°
défanatise /defanatiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°
défanatise /defanatiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°
défanatise /defanatiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°
défanatise /defanatiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°
défanatise /defanatiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°
défanatisent /defanatiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°n°t°
défanatisent /defanatiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°n°t°
défanatiser /defanatize/ infinitif de.fa.na.ti.ze dé.fa.na.ti.ser
défanatisera /defanatizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.fa.na.ti.zə.ʁa dé.fa.na.ti.se.ra
défanatiserai /defanatizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.fa.na.ti.zə.ʁɛ dé.fa.na.ti.se.rai
défanatiseraient /defanatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.fa.na.ti.zə.ʁɛ dé.fa.na.ti.se.raie°n°t°
défanatiserais /defanatizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.fa.na.ti.zə.ʁɛ dé.fa.na.ti.se.rais°
défanatiserais /defanatizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.fa.na.ti.zə.ʁɛ dé.fa.na.ti.se.rais°
défanatiserait /defanatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.fa.na.ti.zə.ʁɛ dé.fa.na.ti.se.rait°
défanatiseras /defanatizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.fa.na.ti.zə.ʁa dé.fa.na.ti.se.ras°
défanatiserez /defanatizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.zə.ʁe dé.fa.na.ti.se.rez
défanatiseriez /defanatizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.zə.ʁje dé.fa.na.ti.se.riez
défanatiserions /defanatizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.zə.ʁjɔ̃ dé.fa.na.ti.se.rions°
défanatiserons /defanatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.zə.ʁɔ̃ dé.fa.na.ti.se.rons°
défanatiseront /defanatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.fa.na.ti.zə.ʁɔ̃ dé.fa.na.ti.se.ront°
défanatises /defanatiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°s°
défanatises /defanatiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.fa.na.tiz dé.fa.na.tise°s°
défanatisez /defanatize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.ze dé.fa.na.ti.sez
défanatisez /defanatize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.ze dé.fa.na.ti.sez
défanatisiez /defanatizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.zje dé.fa.na.ti.siez
défanatisiez /defanatizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.zje dé.fa.na.ti.siez
défanatisions /defanatizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.zjɔ̃ dé.fa.na.ti.sions°
défanatisions /defanatizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.zjɔ̃ dé.fa.na.ti.sions°
défanatisons /defanatizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.zɔ̃ dé.fa.na.ti.sons°
défanatisons /defanatizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.zɔ̃ dé.fa.na.ti.sons°
défanatisâmes /defanatizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.fa.na.ti.zam dé.fa.na.ti.sâme°s°
défanatisât /defanatiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.fa.na.ti.za dé.fa.na.ti.sât°
défanatisâtes /defanatizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.fa.na.ti.zat dé.fa.na.ti.sâte°s°
défanatisèrent /defanatizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.fa.na.ti.zɛʁ dé.fa.na.ti.sère°n°t°
défanatisé /defanatize/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.fa.na.ti.ze dé.fa.na.ti.sé
défanatisée /defanatize/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.fa.na.ti.ze dé.fa.na.ti.sée°
défanatisées /defanatize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.fa.na.ti.ze dé.fa.na.ti.sée°s°
défanatisés /defanatize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.fa.na.ti.ze dé.fa.na.ti.sés°