décapitonner

VER — épicène

/dekapitone/

Syllabes : de.ka.pi.to.ne Orthocode : dé.ca.pi.to.nner

Définitions

  1. 1. Enlever le capiton de.
  2. 2. argot Déshabiller.

Étymologie

De capitonner, avec le préfixe dé-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
décapitonna /dekapitona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.ka.pi.to.na dé.ca.pi.to.nna
décapitonnai /dekapitonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.ka.pi.to.nɛ dé.ca.pi.to.nnai
décapitonnaient /dekapitonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ka.pi.to.nɛ dé.ca.pi.to.nnaie°n°t°
décapitonnais /dekapitonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.ka.pi.to.nɛ dé.ca.pi.to.nnais°
décapitonnais /dekapitonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.ka.pi.to.nɛ dé.ca.pi.to.nnais°
décapitonnait /dekapitonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.ka.pi.to.nɛ dé.ca.pi.to.nnait°
décapitonnant /dekapitonɑ̃/ participe, present de.ka.pi.to.nɑ̃ dé.ca.pi.to.nnant°
décapitonnas /dekapitona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.ka.pi.to.na dé.ca.pi.to.nnas°
décapitonnasse /dekapitonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.ka.pi.to.nas dé.ca.pi.to.nnasse°
décapitonnassent /dekapitonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ka.pi.to.nas dé.ca.pi.to.nnasse°n°t°
décapitonnasses /dekapitonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.ka.pi.to.nas dé.ca.pi.to.nnasse°s°
décapitonnassiez /dekapitonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ka.pi.to.na.sje dé.ca.pi.to.nna.ssiez
décapitonnassions /dekapitonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ka.pi.to.na.sjɔ̃ dé.ca.pi.to.nna.ssions°
décapitonne /dekapitɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°
décapitonne /dekapitɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°
décapitonne /dekapitɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°
décapitonne /dekapitɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°
décapitonne /dekapitɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°
décapitonnent /dekapitɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°n°t°
décapitonnent /dekapitɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°n°t°
décapitonner /dekapitone/ infinitif de.ka.pi.to.ne dé.ca.pi.to.nner
décapitonnera /dekapitɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.ka.pi.tɔ.nə.ʁa dé.ca.pi.to.nne.ra
décapitonnerai /dekapitɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.ka.pi.tɔ.nə.ʁɛ dé.ca.pi.to.nne.rai
décapitonneraient /dekapitɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nə.ʁɛ dé.ca.pi.to.nne.raie°n°t°
décapitonnerais /dekapitɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.ka.pi.tɔ.nə.ʁɛ dé.ca.pi.to.nne.rais°
décapitonnerais /dekapitɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.ka.pi.tɔ.nə.ʁɛ dé.ca.pi.to.nne.rais°
décapitonnerait /dekapitɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.ka.pi.tɔ.nə.ʁɛ dé.ca.pi.to.nne.rait°
décapitonneras /dekapitɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.ka.pi.tɔ.nə.ʁa dé.ca.pi.to.nne.ras°
décapitonnerez /dekapitɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nə.ʁe dé.ca.pi.to.nne.rez
décapitonneriez /dekapitɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nə.ʁje dé.ca.pi.to.nne.riez
décapitonnerions /dekapitɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nə.ʁjɔ̃ dé.ca.pi.to.nne.rions°
décapitonnerons /dekapitɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nə.ʁɔ̃ dé.ca.pi.to.nne.rons°
décapitonneront /dekapitɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nə.ʁɔ̃ dé.ca.pi.to.nne.ront°
décapitonnes /dekapitɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°s°
décapitonnes /dekapitɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.ka.pi.tɔn dé.ca.pi.tonne°s°
décapitonnez /dekapitone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.ka.pi.to.ne dé.ca.pi.to.nnez
décapitonnez /dekapitone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.ka.pi.to.ne dé.ca.pi.to.nnez
décapitonniez /dekapitɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nje dé.ca.pi.to.nniez
décapitonniez /dekapitɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.nje dé.ca.pi.to.nniez
décapitonnions /dekapitɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.njɔ̃ dé.ca.pi.to.nnions°
décapitonnions /dekapitɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.ka.pi.tɔ.njɔ̃ dé.ca.pi.to.nnions°
décapitonnons /dekapitonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.ka.pi.to.nɔ̃ dé.ca.pi.to.nnons°
décapitonnons /dekapitonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.ka.pi.to.nɔ̃ dé.ca.pi.to.nnons°
décapitonnâmes /dekapitonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.ka.pi.to.nam dé.ca.pi.to.nnâme°s°
décapitonnât /dekapitona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.ka.pi.to.na dé.ca.pi.to.nnât°
décapitonnâtes /dekapitonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.ka.pi.to.nat dé.ca.pi.to.nnâte°s°
décapitonnèrent /dekapitonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.ka.pi.to.nɛʁ dé.ca.pi.to.nnère°n°t°
décapitonné /dekapitone/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.ka.pi.to.ne dé.ca.pi.to.nné
décapitonnée /dekapitone/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.ka.pi.to.ne dé.ca.pi.to.nnée°
décapitonnées /dekapitone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.ka.pi.to.ne dé.ca.pi.to.nnée°s°
décapitonnés /dekapitone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.ka.pi.to.ne dé.ca.pi.to.nnés°