VER — épicène
/diskʁazje/
Syllabes : dis.kʁa.zje
Orthocode : dys.cra.sier
Définitions
- 1. Rendre dyscrasique.
Étymologie
discrasiés (participé passé, forme du masculin pluriel).Dérivé de dyscrasie, avec le suffixe -er, → voir dyscrasie.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| dyscrasia | /diskʁazja/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | dis.kʁa.zja | dys.cra.sia |
| dyscrasiai | /diskʁazjɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | dis.kʁa.zjɛ | dys.cra.siai |
| dyscrasiaient | /diskʁazjɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | dis.kʁa.zjɛ | dys.cra.siaie°n°t° |
| dyscrasiais | /diskʁazjɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | dis.kʁa.zjɛ | dys.cra.siais° |
| dyscrasiais | /diskʁazjɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zjɛ | dys.cra.siais° |
| dyscrasiait | /diskʁazjɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | dis.kʁa.zjɛ | dys.cra.siait° |
| dyscrasiant | /diskʁazjɑ̃/ | participe, present | dis.kʁa.zjɑ̃ | dys.cra.siant° |
| dyscrasias | /diskʁazja/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zja | dys.cra.sias° |
| dyscrasiasse | /diskʁazjas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | dis.kʁa.zjas | dys.cra.siasse° |
| dyscrasiassent | /diskʁazjas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | dis.kʁa.zjas | dys.cra.siasse°n°t° |
| dyscrasiasses | /diskʁazjas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zjas | dys.cra.siasse°s° |
| dyscrasiassiez | /diskʁazjasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zja.sje | dys.cra.sia.ssiez |
| dyscrasiassions | /diskʁazjasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zja.sjɔ̃ | dys.cra.sia.ssions° |
| dyscrasie | /diskʁazi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie° |
| dyscrasie | /diskʁazi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie° |
| dyscrasie | /diskʁazi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie° |
| dyscrasie | /diskʁazi/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie° |
| dyscrasie | /diskʁazi/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie° |
| dyscrasient | /diskʁazi/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie°n°t° |
| dyscrasient | /diskʁazi/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie°n°t° |
| dyscrasier | /diskʁazje/ | infinitif | dis.kʁa.zje | dys.cra.sier |
| dyscrasiera | /diskʁaziʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | dis.kʁa.zi.ʁa | dys.cra.sie°.ra |
| dyscrasierai | /diskʁaziʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | dis.kʁa.zi.ʁɛ | dys.cra.sie°.rai |
| dyscrasieraient | /diskʁaziʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.ʁɛ | dys.cra.sie°.raie°n°t° |
| dyscrasierais | /diskʁaziʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | dis.kʁa.zi.ʁɛ | dys.cra.sie°.rais° |
| dyscrasierais | /diskʁaziʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zi.ʁɛ | dys.cra.sie°.rais° |
| dyscrasierait | /diskʁaziʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | dis.kʁa.zi.ʁɛ | dys.cra.sie°.rait° |
| dyscrasieras | /diskʁaziʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zi.ʁa | dys.cra.sie°.ras° |
| dyscrasierez | /diskʁaziʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.ʁe | dys.cra.sie°.rez |
| dyscrasieriez | /diskʁaziʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.ʁje | dys.cra.sie°.riez |
| dyscrasierions | /diskʁaziʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.ʁjɔ̃ | dys.cra.sie°.rions° |
| dyscrasierons | /diskʁaziʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.ʁɔ̃ | dys.cra.sie°.rons° |
| dyscrasieront | /diskʁaziʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.ʁɔ̃ | dys.cra.sie°.ront° |
| dyscrasies | /diskʁazi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie°s° |
| dyscrasies | /diskʁazi/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | dis.kʁa.zi | dys.cra.sie°s° |
| dyscrasiez | /diskʁazje/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zje | dys.cra.siez |
| dyscrasiez | /diskʁazje/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zje | dys.cra.siez |
| dyscrasiiez | /diskʁazije/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.je | dys.cra.si.iez |
| dyscrasiiez | /diskʁazije/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.je | dys.cra.si.iez |
| dyscrasiions | /diskʁazijɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.jɔ̃ | dys.cra.si.ions° |
| dyscrasiions | /diskʁazijɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zi.jɔ̃ | dys.cra.si.ions° |
| dyscrasions | /diskʁazjɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zjɔ̃ | dys.cra.sions° |
| dyscrasions | /diskʁazjɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zjɔ̃ | dys.cra.sions° |
| dyscrasiâmes | /diskʁazjam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | dis.kʁa.zjam | dys.cra.siâme°s° |
| dyscrasiât | /diskʁazja/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | dis.kʁa.zja | dys.cra.siât° |
| dyscrasiâtes | /diskʁazjat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | dis.kʁa.zjat | dys.cra.siâte°s° |
| dyscrasièrent | /diskʁazjɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | dis.kʁa.zjɛʁ | dys.cra.sière°n°t° |
| dyscrasié | /diskʁazje/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | dis.kʁa.zje | dys.cra.sié |
| dyscrasiée | /diskʁazje/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | dis.kʁa.zje | dys.cra.siée° |
| dyscrasiées | /diskʁazje/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | dis.kʁa.zje | dys.cra.siée°s° |
| dyscrasiés | /diskʁazje/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | dis.kʁa.zje | dys.cra.siés° |