Conjugaison de « dunker »

Infinitif dunker
Participe passé dunké
Participe présent dunkant

Indicatif

Présent

1sdunke
2sdunkes
3sdunke
1pdunkons
2pdunkez
3pdunkent

Imparfait

1sdunkais
2sdunkais
3sdunkait
1pdunkions
2pdunkiez
3pdunkaient

Passé simple

1sdunkai
2sdunkas
3sdunka
1pdunkâmes
2pdunkâtes
3pdunkèrent

Futur simple

1sdunkerai
2sdunkeras
3sdunkera
1pdunkerons
2pdunkerez
3pdunkeront

Subjonctif

Présent

1sdunke
2sdunkes
3sdunke
1pdunkions
2pdunkiez
3pdunkent

Imparfait

1sdunkasse
2sdunkasses
3sdunkât
1pdunkassions
2pdunkassiez
3pdunkassent

Impératif

Présent

2sdunke
1pdunkons
2pdunkez

Conditionnel

Présent

1sdunkerais
2sdunkerais
3sdunkerait
1pdunkerions
2pdunkeriez
3pdunkeraient