Adjectif — épicène
/dujø/
Syllabes : du.jø
Orthocode : dou.illeux°
Définitions
- 1. Qui a du douillage, qui est ridé et mal uni, en parlant des étoffes de laine.
Étymologie
De l’ancien français douille (« mou ») ; voir douillet.
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| douilleuse | /dujøz/ | qualificatif, feminin, singulier | du.jøz | dou.illeuse° |
| douilleuses | /dujøz/ | qualificatif, feminin, pluriel | du.jøz | dou.illeuse°s° |
| douilleux | /dujø/ | qualificatif, singulier | du.jø | dou.illeux° |
| douilleux | /dujø/ | qualificatif, masculin, singulier | du.jø | dou.illeux° |
| douilleux | /dujø/ | qualificatif, feminin, singulier | du.jø | dou.illeux° |