disconvenir

VER — épicène

/diskɔ̃vniʁ/

Syllabes : dis.kɔ̃.vniʁ Orthocode : dis.con.ve°nir

Fréquence

0.3 composite /M
0.1 OpenSubtitles
0.3 Frantext
0.4 LM10
0.2 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Ne pas convenir, ne pas demeurer d’accord d’une chose.
    L'œsophage est court et large, grâce à quoi le crapaud restitue aisément ce qui lui disconvient, disposition pour lui précieuse, eu égard à sa gloutonnerie.
    Lorsqu'on me demandait si j'étais un inquisiteur, je n'en disconvenais pas.
    – Une histoire amusante par son côté vieillot, je n’en disconviens pas, mais en quoi nous regarde-t-elle ?

Étymologie

Du latin disconvenire → voir dis- et convenir.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
disconvenaient /diskɔ̃vənɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.nɛ dis.con.ve.naie°n°t°
disconvenais /diskɔ̃vənɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier dis.kɔ̃.və.nɛ dis.con.ve.nais°
disconvenais /diskɔ̃vənɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.və.nɛ dis.con.ve.nais°
disconvenait /diskɔ̃vənɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier dis.kɔ̃.və.nɛ dis.con.ve.nait°
disconvenant /diskɔ̃vənɑ̃/ participe, present dis.kɔ̃.və.nɑ̃ dis.con.ve.nant°
disconvenez /diskɔ̃vəne/ indicatif, present, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.ne dis.con.ve.nez
disconvenez /diskɔ̃vəne/ imperatif, present, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.ne dis.con.ve.nez
disconveniez /diskɔ̃vənje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.nje dis.con.ve.niez
disconveniez /diskɔ̃vənje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.nje dis.con.ve.niez
disconvenions /diskɔ̃vənjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.njɔ̃ dis.con.ve.nions°
disconvenions /diskɔ̃vənjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.njɔ̃ dis.con.ve.nions°
disconvenir /diskɔ̃vniʁ/ infinitif dis.kɔ̃.vniʁ dis.con.ve°nir
disconvenons /diskɔ̃vənɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.nɔ̃ dis.con.ve.nons°
disconvenons /diskɔ̃vənɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.və.nɔ̃ dis.con.ve.nons°
disconvenu /diskɔ̃vəny/ participe, passe_simple, singulier, masculin dis.kɔ̃.və.ny dis.con.ve.nu
disconvenue /diskɔ̃vəny/ participe, passe_simple, singulier, feminin dis.kɔ̃.və.ny dis.con.ve.nue°
disconvenues /diskɔ̃vəny/ participe, passe_simple, pluriel, feminin dis.kɔ̃.və.ny dis.con.ve.nue°s°
disconvenus /diskɔ̃vəny/ participe, passe_simple, pluriel, masculin dis.kɔ̃.və.ny dis.con.ve.nus°
disconviendra /diskɔ̃vjɛ̃dʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁa dis.con.vien.dra
disconviendrai /diskɔ̃vjɛ̃dʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁɛ dis.con.vien.drai
disconviendraient /diskɔ̃vjɛ̃dʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁɛ dis.con.vien.draie°n°t°
disconviendrais /diskɔ̃vjɛ̃dʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁɛ dis.con.vien.drais°
disconviendrais /diskɔ̃vjɛ̃dʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁɛ dis.con.vien.drais°
disconviendrait /diskɔ̃vjɛ̃dʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁɛ dis.con.vien.drait°
disconviendras /diskɔ̃vjɛ̃dʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁa dis.con.vien.dras°
disconviendrez /diskɔ̃vjɛ̃dʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁe dis.con.vien.drez
disconviendriez /diskɔ̃vjɛ̃dʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁje dis.con.vien.driez
disconviendrions /diskɔ̃vjɛ̃dʁijɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁi.jɔ̃ dis.con.vien.dr(i).ions°
disconviendrons /diskɔ̃vjɛ̃dʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁɔ̃ dis.con.vien.drons°
disconviendront /diskɔ̃vjɛ̃dʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛ̃.dʁɔ̃ dis.con.vien.dront°
disconvienne /diskɔ̃vjɛn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛn dis.con.vienne°
disconvienne /diskɔ̃vjɛn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛn dis.con.vienne°
disconviennent /diskɔ̃vjɛn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛn dis.con.vienne°n°t°
disconviennent /diskɔ̃vjɛn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel dis.kɔ̃.vjɛn dis.con.vienne°n°t°
disconviennes /diskɔ̃vɛn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.vɛn ..
disconviens /diskɔ̃vjɛ̃/ indicatif, present, 1e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃ dis.con.viens°
disconviens /diskɔ̃vjɛ̃/ indicatif, present, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃ dis.con.viens°
disconviens /diskɔ̃vjɛ̃/ imperatif, present, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃ dis.con.viens°
disconvient /diskɔ̃vjɛ̃/ indicatif, present, 3e pers., singulier dis.kɔ̃.vjɛ̃ dis.con.vient°
disconvinrent /diskɔ̃vɛ̃ʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel dis.kɔ̃.vɛ̃ʁ dis.con.vinre°n°t°
disconvins /diskɔ̃vɛ̃/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier dis.kɔ̃.vɛ̃ dis.con.vins°
disconvins /diskɔ̃vɛ̃/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.vɛ̃ dis.con.vins°
disconvinsse /diskɔ̃vɛ̃s/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier dis.kɔ̃.vɛ̃s dis.con.vinsse°
disconvinssent /diskɔ̃vɛ̃s/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel dis.kɔ̃.vɛ̃s dis.con.vinsse°n°t°
disconvinsses /diskɔ̃vɛ̃s/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier dis.kɔ̃.vɛ̃s dis.con.vinsse°s°
disconvinssiez /diskɔ̃vɛ̃sje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.vɛ̃.sje dis.con.vin.ssiez
disconvinssions /diskɔ̃vɛ̃sjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.vɛ̃.sjɔ̃ dis.con.vin.ssions°
disconvint /diskɔ̃vɛ̃/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier dis.kɔ̃.vɛ̃ dis.con.vint°
disconvînmes /diskɔ̃vɛ̃m/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel dis.kɔ̃.vɛ̃m dis.con.vînme°s°
disconvînt /diskɔ̃vɛ̃/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier dis.kɔ̃.vɛ̃ dis.con.vînt°
disconvîntes /diskɔ̃vɛ̃t/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel dis.kɔ̃.vɛ̃t dis.con.vînte°s°