VER — masculin
/diplomatize/
Syllabes : di.plo.ma.ti.ze
Orthocode : di.plo.ma.ti.ser
Définitions
-
1.
Agir en diplomate.
Les généraux ne doivent pas diplomatiser, mais combattre, s'écrie Barrère.Louvois regarda à sa montre pour savoir s'il aurait le temps de diplomatiser avec ce rustre; il lui restait un quart d'heure.
- 2. Rendre diplomate.
Étymologie
De diplomate, avec le suffixe -iser.
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| diplomatisa | /diplomatisa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | di.plo.ma.ti.sa | di.plo.ma.ti.sa |
| diplomatisai | /diplomatizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zɛ | di.plo.ma.ti.sai |
| diplomatisaient | /diplomatisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sɛ | di.plo.ma.ti.saie°n°t° |
| diplomatisais | /diplomatisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | di.plo.ma.ti.sɛ | di.plo.ma.ti.sais° |
| diplomatisais | /diplomatisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | di.plo.ma.ti.sɛ | di.plo.ma.ti.sais° |
| diplomatisait | /diplomatisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | di.plo.ma.ti.sɛ | di.plo.ma.ti.sait° |
| diplomatisant | /diplomatizɑ̃/ | participe, present | di.plo.ma.ti.zɑ̃ | di.plo.ma.ti.sant° |
| diplomatisas | /diplomatisa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | di.plo.ma.ti.sa | di.plo.ma.ti.sas° |
| diplomatisasse | /diplomatizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zas | di.plo.ma.ti.sasse° |
| diplomatisassent | /diplomatizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.zas | di.plo.ma.ti.sasse°n°t° |
| diplomatisasses | /diplomatizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zas | di.plo.ma.ti.sasse°s° |
| diplomatisassiez | /diplomatisasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sa.sje | di.plo.ma.ti.sa.ssiez |
| diplomatisassions | /diplomatisasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sa.sjɔ̃ | di.plo.ma.ti.sa.ssions° |
| diplomatise | /diplomatis/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise° |
| diplomatise | /diplomatis/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise° |
| diplomatise | /diplomatis/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise° |
| diplomatise | /diplomatis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise° |
| diplomatise | /diplomatis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise° |
| diplomatisent | /diplomatis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise°n°t° |
| diplomatisent | /diplomatis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise°n°t° |
| diplomatiser | /diplomatize/ | infinitif | di.plo.ma.ti.ze | di.plo.ma.ti.ser |
| diplomatisera | /diplomatizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zə.ʁa | di.plo.ma.ti.se.ra |
| diplomatiserai | /diplomatisəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | di.plo.ma.ti.sə.ʁɛ | di.plo.ma.ti.se.rai |
| diplomatiseraient | /diplomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.zə.ʁɛ | di.plo.ma.ti.se.raie°n°t° |
| diplomatiserais | /diplomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zə.ʁɛ | di.plo.ma.ti.se.rais° |
| diplomatiserais | /diplomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zə.ʁɛ | di.plo.ma.ti.se.rais° |
| diplomatiserait | /diplomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zə.ʁɛ | di.plo.ma.ti.se.rait° |
| diplomatiseras | /diplomatizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | di.plo.ma.ti.zə.ʁa | di.plo.ma.ti.se.ras° |
| diplomatiserez | /diplomatisəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sə.ʁe | di.plo.ma.ti.se.rez |
| diplomatiseriez | /diplomatisəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sə.ʁje | di.plo.ma.ti.se.riez |
| diplomatiserions | /diplomatizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.zə.ʁjɔ̃ | di.plo.ma.ti.se.rions° |
| diplomatiserons | /diplomatisəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sə.ʁɔ̃ | di.plo.ma.ti.se.rons° |
| diplomatiseront | /diplomatisəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sə.ʁɔ̃ | di.plo.ma.ti.se.ront° |
| diplomatises | /diplomatis/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise°s° |
| diplomatises | /diplomatis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | di.plo.ma.tis | di.plo.ma.tise°s° |
| diplomatisez | /diplomatize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.ze | di.plo.ma.ti.sez |
| diplomatisez | /diplomatize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.ze | di.plo.ma.ti.sez |
| diplomatisiez | /diplomatizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.zje | di.plo.ma.ti.siez |
| diplomatisiez | /diplomatizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.zje | di.plo.ma.ti.siez |
| diplomatisions | /diplomatizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.zjɔ̃ | di.plo.ma.ti.sions° |
| diplomatisions | /diplomatizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.zjɔ̃ | di.plo.ma.ti.sions° |
| diplomatisons | /diplomatisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sɔ̃ | di.plo.ma.ti.sons° |
| diplomatisons | /diplomatisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sɔ̃ | di.plo.ma.ti.sons° |
| diplomatisâmes | /diplomatisam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sam | di.plo.ma.ti.sâme°s° |
| diplomatisât | /diplomatisa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | di.plo.ma.ti.sa | di.plo.ma.ti.sât° |
| diplomatisâtes | /diplomatisat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sat | di.plo.ma.ti.sâte°s° |
| diplomatisèrent | /diplomatisɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | di.plo.ma.ti.sɛʁ | di.plo.ma.ti.sère°n°t° |
| diplomatisé | /diplomatize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | di.plo.ma.ti.ze | di.plo.ma.ti.sé |