VER — épicène
/dezɑ̃nɔʁɡœjiʁ/
Syllabes : de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jiʁ
Orthocode : dé.se(n).nor.gue.illir
Définitions
- 1. Rabattre l’orgueil de (quelqu’un).
Étymologie
De enorgueillir, avec le préfixe dés-.
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désenorgueilli | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illi |
| désenorgueillie | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illie |
| désenorgueillies | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illies° |
| désenorgueillir | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁ/ | infinitif | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jiʁ | dé.se(n).nor.gue.illir |
| désenorgueillira | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁa | dé.se(n).nor.gue.illi.ra |
| désenorgueillirai | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.rai |
| désenorgueilliraient | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.raie°n°t° |
| désenorgueillirais | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.rais° |
| désenorgueillirais | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.rais° |
| désenorgueillirait | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.rait° |
| désenorgueilliras | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁa | dé.se(n).nor.gue.illi.ras° |
| désenorgueillirent | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jiʁ | dé.se(n).nor.gue.illire°n°t° |
| désenorgueillirez | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁe | dé.se(n).nor.gue.illi.rez |
| désenorgueilliriez | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁje | dé.se(n).nor.gue.illi.riez |
| désenorgueillirions | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁjɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.rions° |
| désenorgueillirons | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.rons° |
| désenorgueilliront | /dezɑ̃nɔʁɡœjiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.ront° |
| désenorgueillis | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illis° |
| désenorgueillis | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illis° |
| désenorgueillis | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illis° |
| désenorgueillis | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illis° |
| désenorgueillis | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illis° |
| désenorgueillis | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illis° |
| désenorgueillissaient | /dezɑ̃nɔʁɡœjisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssaie°n°t° |
| désenorgueillissais | /dezɑ̃nɔʁɡœjisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssais° |
| désenorgueillissais | /dezɑ̃nɔʁɡœjisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssais° |
| désenorgueillissait | /dezɑ̃nɔʁɡœjisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssait° |
| désenorgueillissant | /dezɑ̃nɔʁɡœjisɑ̃/ | participe, present | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɑ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssant° |
| désenorgueillisse | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illisse° |
| désenorgueillisse | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illisse° |
| désenorgueillisse | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illisse° |
| désenorgueillissent | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illis°s°en°t |
| désenorgueillissent | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illis°s°en°t |
| désenorgueillissent | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illis°s°en°t |
| désenorgueillisses | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illis°s°es |
| désenorgueillisses | /dezɑ̃nɔʁɡœjis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis | dé.se(n).nor.gue.illis°s°es |
| désenorgueillissez | /dezɑ̃nɔʁɡœjise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.se | dé.se(n).nor.gue.illi.ssez |
| désenorgueillissez | /dezɑ̃nɔʁɡœjise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.se | dé.se(n).nor.gue.illi.ssez |
| désenorgueillissiez | /dezɑ̃nɔʁɡœjisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje | dé.se(n).nor.gue.illi.ssiez |
| désenorgueillissiez | /dezɑ̃nɔʁɡœjisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje | dé.se(n).nor.gue.illi.ssiez |
| désenorgueillissiez | /dezɑ̃nɔʁɡœjisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje | dé.se(n).nor.gue.illi.ssiez |
| désenorgueillissions | /dezɑ̃nɔʁɡœjisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssions° |
| désenorgueillissions | /dezɑ̃nɔʁɡœjisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssions° |
| désenorgueillissions | /dezɑ̃nɔʁɡœjisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssions° |
| désenorgueillissons | /dezɑ̃nɔʁɡœjisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssons° |
| désenorgueillissons | /dezɑ̃nɔʁɡœjisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɔ̃ | dé.se(n).nor.gue.illi.ssons° |
| désenorgueillit | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illit° |
| désenorgueillit | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illit° |
| désenorgueillîmes | /dezɑ̃nɔʁɡœjim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jim | dé.se(n).nor.gue.illîme°s° |
| désenorgueillît | /dezɑ̃nɔʁɡœji/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji | dé.se(n).nor.gue.illît° |
| désenorgueillîtes | /dezɑ̃nɔʁɡœjit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.zɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jit | dé.se(n).nor.gue.illîte°s° |