VER — épicène
/dezamɔʁtiʁ/
Syllabes : de.za.mɔʁ.tiʁ
Orthocode : dé.sa.mor.tir
Définitions
- 1. Augmenter la résonance d’un circuit.
Étymologie
De amortir, avec le préfixe dés-.
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désamorti | /dezamɔʁti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.ti |
| désamortie | /dezamɔʁti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tie° |
| désamorties | /dezamɔʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tie°s° |
| désamortir | /dezamɔʁtiʁ/ | infinitif | de.za.mɔʁ.tiʁ | dé.sa.mor.tir |
| désamortira | /dezamɔʁtiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.ʁa | dé.sa.mor.ti.ra |
| désamortirai | /dezamɔʁtiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.ʁɛ | dé.sa.mor.ti.rai |
| désamortiraient | /dezamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.ʁɛ | dé.sa.mor.ti.raie°n°t° |
| désamortirais | /dezamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.ʁɛ | dé.sa.mor.ti.rais° |
| désamortirais | /dezamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.ʁɛ | dé.sa.mor.ti.rais° |
| désamortirait | /dezamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.ʁɛ | dé.sa.mor.ti.rait° |
| désamortiras | /dezamɔʁtiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.ʁa | dé.sa.mor.ti.ras° |
| désamortirent | /dezamɔʁtiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.tiʁ | dé.sa.mor.tire°n°t° |
| désamortirez | /dezamɔʁtiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.ʁe | dé.sa.mor.ti.rez |
| désamortiriez | /dezamɔʁtiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.ʁje | dé.sa.mor.ti.riez |
| désamortirions | /dezamɔʁtiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.ʁjɔ̃ | dé.sa.mor.ti.rions° |
| désamortirons | /dezamɔʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.ʁɔ̃ | dé.sa.mor.ti.rons° |
| désamortiront | /dezamɔʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.ʁɔ̃ | dé.sa.mor.ti.ront° |
| désamortis | /dezamɔʁti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tis° |
| désamortis | /dezamɔʁti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tis° |
| désamortis | /dezamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tis° |
| désamortis | /dezamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tis° |
| désamortis | /dezamɔʁti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tis° |
| désamortis | /dezamɔʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tis° |
| désamortissaient | /dezamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sɛ | dé.sa.mor.ti.ssaie°n°t° |
| désamortissais | /dezamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.sɛ | dé.sa.mor.ti.ssais° |
| désamortissais | /dezamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.sɛ | dé.sa.mor.ti.ssais° |
| désamortissait | /dezamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti.sɛ | dé.sa.mor.ti.ssait° |
| désamortissant | /dezamɔʁtisɑ̃/ | participe, present | de.za.mɔʁ.ti.sɑ̃ | dé.sa.mor.ti.ssant° |
| désamortisse | /dezamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse° |
| désamortisse | /dezamɔʁtis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse° |
| désamortisse | /dezamɔʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse° |
| désamortissent | /dezamɔʁtis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse°n°t° |
| désamortissent | /dezamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse°n°t° |
| désamortissent | /dezamɔʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse°n°t° |
| désamortisses | /dezamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse°s° |
| désamortisses | /dezamɔʁtis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.mɔʁ.tis | dé.sa.mor.tisse°s° |
| désamortissez | /dezamɔʁtise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.se | dé.sa.mor.ti.ssez |
| désamortissez | /dezamɔʁtise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.se | dé.sa.mor.ti.ssez |
| désamortissiez | /dezamɔʁtisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sje | dé.sa.mor.ti.ssiez |
| désamortissiez | /dezamɔʁtisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sje | dé.sa.mor.ti.ssiez |
| désamortissiez | /dezamɔʁtisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sje | dé.sa.mor.ti.ssiez |
| désamortissions | /dezamɔʁtisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | dé.sa.mor.ti.ssions° |
| désamortissions | /dezamɔʁtisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | dé.sa.mor.ti.ssions° |
| désamortissions | /dezamɔʁtisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | dé.sa.mor.ti.ssions° |
| désamortissons | /dezamɔʁtisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sɔ̃ | dé.sa.mor.ti.ssons° |
| désamortissons | /dezamɔʁtisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.ti.sɔ̃ | dé.sa.mor.ti.ssons° |
| désamortit | /dezamɔʁti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tit° |
| désamortit | /dezamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tit° |
| désamortîmes | /dezamɔʁtim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.tim | dé.sa.mor.tîme°s° |
| désamortît | /dezamɔʁti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.mɔʁ.ti | dé.sa.mor.tît° |
| désamortîtes | /dezamɔʁtit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.mɔʁ.tit | dé.sa.mor.tîte°s° |