dénitrurer

VER — épicène

/denitʁyʁe/

Syllabes : de.ni.tʁy.ʁe Orthocode : dé.ni.tru.rer

Définitions

  1. 1. Enlever l’azote de.

Étymologie

De nitrurer, avec le préfixe dé-.

Antonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
dénitrura /denitʁyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁa dé.ni.tru.ra
dénitrurai /denitʁyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁɛ dé.ni.tru.rai
dénitruraient /denitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁɛ dé.ni.tru.raie°n°t°
dénitrurais /denitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁɛ dé.ni.tru.rais°
dénitrurais /denitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁɛ dé.ni.tru.rais°
dénitrurait /denitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁɛ dé.ni.tru.rait°
dénitrurant /denitʁyʁɑ̃/ participe, present de.ni.tʁy.ʁɑ̃ dé.ni.tru.rant°
dénitruras /denitʁyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁa dé.ni.tru.ras°
dénitrurasse /denitʁyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁas dé.ni.tru.rasse°
dénitrurassent /denitʁyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁas dé.ni.tru.rasse°n°t°
dénitrurasses /denitʁyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁas dé.ni.tru.rasse°s°
dénitrurassiez /denitʁyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁa.sje dé.ni.tru.ra.ssiez
dénitrurassions /denitʁyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁa.sjɔ̃ dé.ni.tru.ra.ssions°
dénitrure /denitʁyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°
dénitrure /denitʁyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°
dénitrure /denitʁyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°
dénitrure /denitʁyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°
dénitrure /denitʁyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°
dénitrurent /denitʁyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°n°t°
dénitrurent /denitʁyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°n°t°
dénitrurer /denitʁyʁe/ infinitif de.ni.tʁy.ʁe dé.ni.tru.rer
dénitrurera /denitʁyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁə.ʁa dé.ni.tru.re.ra
dénitrurerai /denitʁyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ dé.ni.tru.re.rai
dénitrureraient /denitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ dé.ni.tru.re.raie°n°t°
dénitrurerais /denitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ dé.ni.tru.re.rais°
dénitrurerais /denitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ dé.ni.tru.re.rais°
dénitrurerait /denitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ dé.ni.tru.re.rait°
dénitrureras /denitʁyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁə.ʁa dé.ni.tru.re.ras°
dénitrurerez /denitʁyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁə.ʁe dé.ni.tru.re.rez
dénitrureriez /denitʁyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁə.ʁje dé.ni.tru.re.riez
dénitrurerions /denitʁyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁə.ʁjɔ̃ dé.ni.tru.re.rions°
dénitrurerons /denitʁyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁə.ʁɔ̃ dé.ni.tru.re.rons°
dénitrureront /denitʁyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁə.ʁɔ̃ dé.ni.tru.re.ront°
dénitrures /denitʁyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°s°
dénitrures /denitʁyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.ni.tʁyʁ dé.ni.trure°s°
dénitrurez /denitʁyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁe dé.ni.tru.rez
dénitrurez /denitʁyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁe dé.ni.tru.rez
dénitruriez /denitʁyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁje dé.ni.tru.riez
dénitruriez /denitʁyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁje dé.ni.tru.riez
dénitrurions /denitʁyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁjɔ̃ dé.ni.tru.rions°
dénitrurions /denitʁyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁjɔ̃ dé.ni.tru.rions°
dénitrurons /denitʁyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁɔ̃ dé.ni.tru.rons°
dénitrurons /denitʁyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁɔ̃ dé.ni.tru.rons°
dénitrurâmes /denitʁyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁam dé.ni.tru.râme°s°
dénitrurât /denitʁyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.ni.tʁy.ʁa dé.ni.tru.rât°
dénitrurâtes /denitʁyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁat dé.ni.tru.râte°s°
dénitrurèrent /denitʁyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.ni.tʁy.ʁɛʁ dé.ni.tru.rère°n°t°
dénitruré /denitʁyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.ni.tʁy.ʁe dé.ni.tru.ré
dénitrurée /denitʁyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.ni.tʁy.ʁe dé.ni.tru.rée°
dénitrurées /denitʁyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.ni.tʁy.ʁe dé.ni.tru.rée°s°
dénitrurés /denitʁyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.ni.tʁy.ʁe dé.ni.tru.rés°