VER — épicène
/deɡʁamatikalize/
Syllabes : de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze
Orthocode : dé.gra.mma.ti.ca.li.ser
Définitions
-
1.
Faire perdre sa nature grammaticale à.
Le PC est alors une forme composée, dont on peut dégrammaticaliser le signifiant : (...)Une première analyse possible consisterait à dénier toute spécificité autype d'énoncé résultatif, à le dégrammaticaliser en quelque sorte.
Étymologie
De grammaticaliser, avec le préfixe dé-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| dégrammaticalisa | /deɡʁamatikaliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.za | dé.gra.mma.ti.ca.li.sa |
| dégrammaticalisai | /deɡʁamatikalizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sai |
| dégrammaticalisaient | /deɡʁamatikalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.saie°n°t° |
| dégrammaticalisais | /deɡʁamatikalizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sais° |
| dégrammaticalisais | /deɡʁamatikalizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sais° |
| dégrammaticalisait | /deɡʁamatikalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sait° |
| dégrammaticalisant | /deɡʁamatikalizɑ̃/ | participe, present | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɑ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sant° |
| dégrammaticalisas | /deɡʁamatikaliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.za | dé.gra.mma.ti.ca.li.sas° |
| dégrammaticalisasse | /deɡʁamatikalizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zas | dé.gra.mma.ti.ca.li.sasse° |
| dégrammaticalisassent | /deɡʁamatikalizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zas | dé.gra.mma.ti.ca.li.sasse°n°t° |
| dégrammaticalisasses | /deɡʁamatikalizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zas | dé.gra.mma.ti.ca.li.sasse°s° |
| dégrammaticalisassiez | /deɡʁamatikalizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.za.sje | dé.gra.mma.ti.ca.li.sa.ssiez |
| dégrammaticalisassions | /deɡʁamatikalizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.za.sjɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sa.ssions° |
| dégrammaticalise | /deɡʁamatikaliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise° |
| dégrammaticalise | /deɡʁamatikaliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise° |
| dégrammaticalise | /deɡʁamatikaliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise° |
| dégrammaticalise | /deɡʁamatikaliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise° |
| dégrammaticalise | /deɡʁamatikaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise° |
| dégrammaticalisent | /deɡʁamatikaliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise°n°t° |
| dégrammaticalisent | /deɡʁamatikaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise°n°t° |
| dégrammaticaliser | /deɡʁamatikalize/ | infinitif | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze | dé.gra.mma.ti.ca.li.ser |
| dégrammaticalisera | /deɡʁamatikalizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁa | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.ra |
| dégrammaticaliserai | /deɡʁamatikalizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.rai |
| dégrammaticaliseraient | /deɡʁamatikalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.raie°n°t° |
| dégrammaticaliserais | /deɡʁamatikalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.rais° |
| dégrammaticaliserais | /deɡʁamatikalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.rais° |
| dégrammaticaliserait | /deɡʁamatikalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁɛ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.rait° |
| dégrammaticaliseras | /deɡʁamatikalizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁa | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.ras° |
| dégrammaticaliserez | /deɡʁamatikalizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁe | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.rez |
| dégrammaticaliseriez | /deɡʁamatikalizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁje | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.riez |
| dégrammaticaliserions | /deɡʁamatikalizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁjɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.rions° |
| dégrammaticaliserons | /deɡʁamatikalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.rons° |
| dégrammaticaliseront | /deɡʁamatikalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zə.ʁɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.se.ront° |
| dégrammaticalises | /deɡʁamatikaliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise°s° |
| dégrammaticalises | /deɡʁamatikaliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.liz | dé.gra.mma.ti.ca.lise°s° |
| dégrammaticalisez | /deɡʁamatikalize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze | dé.gra.mma.ti.ca.li.sez |
| dégrammaticalisez | /deɡʁamatikalize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze | dé.gra.mma.ti.ca.li.sez |
| dégrammaticalisiez | /deɡʁamatikalizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zje | dé.gra.mma.ti.ca.li.siez |
| dégrammaticalisiez | /deɡʁamatikalizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zje | dé.gra.mma.ti.ca.li.siez |
| dégrammaticalisions | /deɡʁamatikalizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zjɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sions° |
| dégrammaticalisions | /deɡʁamatikalizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zjɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sions° |
| dégrammaticalisons | /deɡʁamatikalizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sons° |
| dégrammaticalisons | /deɡʁamatikalizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɔ̃ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sons° |
| dégrammaticalisâmes | /deɡʁamatikalizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zam | dé.gra.mma.ti.ca.li.sâme°s° |
| dégrammaticalisât | /deɡʁamatikaliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.za | dé.gra.mma.ti.ca.li.sât° |
| dégrammaticalisâtes | /deɡʁamatikalizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zat | dé.gra.mma.ti.ca.li.sâte°s° |
| dégrammaticalisèrent | /deɡʁamatikalizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.zɛʁ | dé.gra.mma.ti.ca.li.sère°n°t° |
| dégrammaticalisé | /deɡʁamatikalize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze | dé.gra.mma.ti.ca.li.sé |
| dégrammaticalisée | /deɡʁamatikalize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze | dé.gra.mma.ti.ca.li.sée° |
| dégrammaticalisées | /deɡʁamatikalize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze | dé.gra.mma.ti.ca.li.sée°s° |
| dégrammaticalisés | /deɡʁamatikalize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.ɡʁa.ma.ti.ka.li.ze | dé.gra.mma.ti.ca.li.sés° |