VER — épicène
/defiɡyʁativize/
Syllabes : de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze
Orthocode : dé.fi.gu.ra.ti.vi.ser
Définitions
-
1.
Faire cesser d’être figuratif.
Le parcours suivi consisterait alors, par prélèvement des sèmes isotopants les plus récurrents, à désiconiser, voire à défigurativiser, les constructions (…)
Étymologie
De figuratif, avec le préfixe dé- et le suffixe -iser.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| défigurativisa | /defiɡyʁativiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.za | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sa |
| défigurativisai | /defiɡyʁativizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sai |
| défigurativisaient | /defiɡyʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.saie°n°t° |
| défigurativisais | /defiɡyʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sais° |
| défigurativisais | /defiɡyʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sais° |
| défigurativisait | /defiɡyʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sait° |
| défigurativisant | /defiɡyʁativizɑ̃/ | participe, present | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɑ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sant° |
| défigurativisas | /defiɡyʁativiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.za | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sas° |
| défigurativisasse | /defiɡyʁativizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zas | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sasse° |
| défigurativisassent | /defiɡyʁativizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zas | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sasse°n°t° |
| défigurativisasses | /defiɡyʁativizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zas | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sasse°s° |
| défigurativisassiez | /defiɡyʁativizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.za.sje | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sa.ssiez |
| défigurativisassions | /defiɡyʁativizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.za.sjɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sa.ssions° |
| défigurativise | /defiɡyʁativiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise° |
| défigurativise | /defiɡyʁativiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise° |
| défigurativise | /defiɡyʁativiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise° |
| défigurativise | /defiɡyʁativiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise° |
| défigurativise | /defiɡyʁativiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise° |
| défigurativisent | /defiɡyʁativiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise°n°t° |
| défigurativisent | /defiɡyʁativiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise°n°t° |
| défigurativiser | /defiɡyʁativize/ | infinitif | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze | dé.fi.gu.ra.ti.vi.ser |
| défigurativisera | /defiɡyʁativizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁa | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.ra |
| défigurativiserai | /defiɡyʁativizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.rai |
| défigurativiseraient | /defiɡyʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.raie°n°t° |
| défigurativiserais | /defiɡyʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.rais° |
| défigurativiserais | /defiɡyʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.rais° |
| défigurativiserait | /defiɡyʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.rait° |
| défigurativiseras | /defiɡyʁativizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁa | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.ras° |
| défigurativiserez | /defiɡyʁativizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁe | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.rez |
| défigurativiseriez | /defiɡyʁativizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁje | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.riez |
| défigurativiserions | /defiɡyʁativizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁjɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.rions° |
| défigurativiserons | /defiɡyʁativizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.rons° |
| défigurativiseront | /defiɡyʁativizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zə.ʁɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.se.ront° |
| défigurativises | /defiɡyʁativiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise°s° |
| défigurativises | /defiɡyʁativiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.viz | dé.fi.gu.ra.ti.vise°s° |
| défigurativisez | /defiɡyʁativize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sez |
| défigurativisez | /defiɡyʁativize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sez |
| défigurativisiez | /defiɡyʁativizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zje | dé.fi.gu.ra.ti.vi.siez |
| défigurativisiez | /defiɡyʁativizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zje | dé.fi.gu.ra.ti.vi.siez |
| défigurativisions | /defiɡyʁativizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zjɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sions° |
| défigurativisions | /defiɡyʁativizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zjɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sions° |
| défigurativisons | /defiɡyʁativizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sons° |
| défigurativisons | /defiɡyʁativizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɔ̃ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sons° |
| défigurativisâmes | /defiɡyʁativizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zam | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sâme°s° |
| défigurativisât | /defiɡyʁativiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.za | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sât° |
| défigurativisâtes | /defiɡyʁativizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zat | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sâte°s° |
| défigurativisèrent | /defiɡyʁativizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.zɛʁ | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sère°n°t° |
| défigurativisé | /defiɡyʁativize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sé |
| défigurativisée | /defiɡyʁativize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sée° |
| défigurativisées | /defiɡyʁativize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sée°s° |
| défigurativisés | /defiɡyʁativize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.fi.ɡy.ʁa.ti.vi.ze | dé.fi.gu.ra.ti.vi.sés° |