WiKiLeXiK

Conjugaison de décarneler

verbe1er groupetransitif direct

Indicatif présent
jedécarnelle (décarnèle)
tudécarnelles (décarnèles)
il, elledécarnelle (décarnèle)
nousdécarnelons
vousdécarnelez
ils, ellesdécarnellent (décarnèlent)
Indicatif imparfait
jedécarnelais
tudécarnelais
il, elledécarnelait
nousdécarnelions
vousdécarneliez
ils, ellesdécarnelaient
Indicatif passé simple
jedécarnelai
tudécarnelas
il, elledécarnela
nousdécarnelâmes
vousdécarnelâtes
ils, ellesdécarnelèrent
Indicatif futur
jedécarnellerai (décarnèlerai)
tudécarnelleras (décarnèleras)
il, elledécarnellera (décarnèlera)
nousdécarnellerons (décarnèlerons)
vousdécarnellerez (décarnèlerez)
ils, ellesdécarnelleront (décarnèleront)
Subjonctif présent
jedécarnelle (décarnèle)
tudécarnelles (décarnèles)
il, elledécarnelle (décarnèle)
nousdécarnelions
vousdécarneliez
ils, ellesdécarnellent (décarnèlent)
Subjonctif imparfait
jedécarnelasse
tudécarnelasses
il, elledécarnelât
nousdécarnelassions
vousdécarnelassiez
ils, ellesdécarnelassent
Conditionnel présent
jedécarnellerais (décarnèlerais)
tudécarnellerais (décarnèlerais)
il, elledécarnellerait (décarnèlerait)
nousdécarnellerions (décarnèlerions)
vousdécarnelleriez (décarnèleriez)
ils, ellesdécarnelleraient (décarnèleraient)
Impératif présent
décarnelle (décarnèle)
décarnelons
décarnelez
Formes non personnelles
présent participedécarnelant
infinitifdécarneler
passé participe singulier masculindécarnelé
passé participe singulier féminindécarnelée
passé participe pluriel féminindécarnelées
passé participe pluriel masculindécarnelés