VER — masculin
/dekanape/
Syllabes : de.ka.na.pe
Orthocode : dé.ca.na.per
Définitions
-
1.
Enlever un canapé d'un endroit.
Les déménageurs ont décanapé mon salon en moins temps qu'il n'en faut pour le dire.
Étymologie
Composé de dé-, canapé et -er.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| décanapa | /dekanapa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.ka.na.pa | dé.ca.na.pa |
| décanapai | /dekanapɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.ka.na.pɛ | dé.ca.na.pai |
| décanapaient | /dekanapɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ka.na.pɛ | dé.ca.na.paie°n°t° |
| décanapais | /dekanapɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ka.na.pɛ | dé.ca.na.pais° |
| décanapais | /dekanapɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ka.na.pɛ | dé.ca.na.pais° |
| décanapait | /dekanapɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ka.na.pɛ | dé.ca.na.pait° |
| décanapant | /dekanapɑ̃/ | participe, present | de.ka.na.pɑ̃ | dé.ca.na.pant° |
| décanapas | /dekanapa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.ka.na.pa | dé.ca.na.pas° |
| décanapasse | /dekanapas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ka.na.pas | dé.ca.na.passe° |
| décanapassent | /dekanapas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ka.na.pas | dé.ca.na.passe°n°t° |
| décanapasses | /dekanapas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ka.na.pas | dé.ca.na.passe°s° |
| décanapassiez | /dekanapasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pa.sje | dé.ca.na.pa.ssiez |
| décanapassions | /dekanapasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pa.sjɔ̃ | dé.ca.na.pa.ssions° |
| décanape | /dekanap/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.ka.nap | dé.ca.nape° |
| décanape | /dekanap/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.ka.nap | dé.ca.nape° |
| décanape | /dekanap/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.ka.nap | dé.ca.nape° |
| décanape | /dekanap/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.ka.nap | dé.ca.nape° |
| décanape | /dekanap/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.ka.nap | dé.ca.nape° |
| décanapent | /dekanap/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.ka.nap | dé.ca.nape°n°t° |
| décanapent | /dekanap/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.ka.nap | dé.ca.nape°n°t° |
| décanaper | /dekanape/ | infinitif | de.ka.na.pe | dé.ca.na.per |
| décanapera | /dekanapəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.ka.na.pə.ʁa | dé.ca.na.pe.ra |
| décanaperai | /dekanapʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.ka.na.pʁɛ | dé.ca.na.pe°rai |
| décanaperaient | /dekanapəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.ka.na.pə.ʁɛ | dé.ca.na.pe.raie°n°t° |
| décanaperais | /dekanapəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.ka.na.pə.ʁɛ | dé.ca.na.pe.rais° |
| décanaperais | /dekanapəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.ka.na.pə.ʁɛ | dé.ca.na.pe.rais° |
| décanaperait | /dekanapəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.ka.na.pə.ʁɛ | dé.ca.na.pe.rait° |
| décanaperas | /dekanapəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.ka.na.pə.ʁa | dé.ca.na.pe.ras° |
| décanaperez | /dekanapəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pə.ʁe | dé.ca.na.pe.rez |
| décanaperiez | /dekanapəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pə.ʁje | dé.ca.na.pe.riez |
| décanaperions | /dekanapəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pə.ʁjɔ̃ | dé.ca.na.pe.rions° |
| décanaperons | /dekanapəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pə.ʁɔ̃ | dé.ca.na.pe.rons° |
| décanaperont | /dekanapəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.ka.na.pə.ʁɔ̃ | dé.ca.na.pe.ront° |
| décanapes | /dekanap/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.ka.nap | dé.ca.nape°s° |
| décanapes | /dekanap/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.ka.nap | dé.ca.nape°s° |
| décanapez | /dekanape/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pe | dé.ca.na.pez |
| décanapez | /dekanape/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pe | dé.ca.na.pez |
| décanapiez | /dekanapje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pje | dé.ca.na.piez |
| décanapiez | /dekanapje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pje | dé.ca.na.piez |
| décanapions | /dekanapjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pjɔ̃ | dé.ca.na.pions° |
| décanapions | /dekanapjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pjɔ̃ | dé.ca.na.pions° |
| décanapons | /dekanapɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pɔ̃ | dé.ca.na.pons° |
| décanapons | /dekanapɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pɔ̃ | dé.ca.na.pons° |
| décanapâmes | /dekanapam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.ka.na.pam | dé.ca.na.pâme°s° |
| décanapât | /dekanapa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ka.na.pa | dé.ca.na.pât° |
| décanapâtes | /dekanapat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.ka.na.pat | dé.ca.na.pâte°s° |
| décanapèrent | /dekanapɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.ka.na.pɛʁ | dé.ca.na.père°n°t° |
| décanapé | /dekanape/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.ka.na.pe | dé.ca.na.pé |