VER — épicène
/koniʁ/
Syllabes : ko.niʁ
Orthocode : cô.nir
Définitions
-
1.
Mourir.
De temps en temps, quelque moribond était emmené à l’hôpital et il éveillait à la fois l’envie et la compassion de toute la chiourme. — Encore un qui se met à l’abri du froid, gouaillait l'Avocat. — Encore un qui va cônir, répondait le Croc qui avait une peur panique de la mort, même quand il s'agissait de la mort des autres.
Synonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| côni | /koni/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ko.ni | cô.ni |
| cônie | /koni/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ko.ni | cô.nie° |
| cônies | /koni/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ko.ni | cô.nie°s° |
| cônir | /koniʁ/ | infinitif | ko.niʁ | cô.nir |
| cônira | /koniʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ko.ni.ʁa | cô.ni.ra |
| cônirai | /koniʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ko.ni.ʁɛ | cô.ni.rai |
| côniraient | /koniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ko.ni.ʁɛ | cô.ni.raie°n°t° |
| cônirais | /koniʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ko.ni.ʁɛ | cô.ni.rais° |
| cônirais | /koniʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ko.ni.ʁɛ | cô.ni.rais° |
| cônirait | /koniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ko.ni.ʁɛ | cô.ni.rait° |
| côniras | /koniʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ko.ni.ʁa | cô.ni.ras° |
| cônirent | /koniʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ko.niʁ | cô.nire°n°t° |
| cônirez | /koniʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ko.ni.ʁe | cô.ni.rez |
| côniriez | /koniʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ko.ni.ʁje | cô.ni.riez |
| cônirions | /koniʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ko.ni.ʁjɔ̃ | cô.ni.rions° |
| cônirons | /koniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ko.ni.ʁɔ̃ | cô.ni.rons° |
| côniront | /koniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ko.ni.ʁɔ̃ | cô.ni.ront° |
| cônis | /koni/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ko.ni | cô.nis° |
| cônis | /koni/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ko.ni | cô.nis° |
| cônis | /koni/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ko.ni | cô.nis° |
| cônis | /koni/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ko.ni | cô.nis° |
| cônis | /koni/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ko.ni | cô.nis° |
| cônis | /koni/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ko.ni | cô.nis° |
| cônissaient | /konisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.ni.sɛ | cô.ni.ssaie°n°t° |
| cônissais | /konisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.ni.sɛ | cô.ni.ssais° |
| cônissais | /konisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.ni.sɛ | cô.ni.ssais° |
| cônissait | /konisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.ni.sɛ | cô.ni.ssait° |
| cônissant | /konisɑ̃/ | participe, present | ko.ni.sɑ̃ | cô.ni.ssant° |
| cônisse | /konis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.nis | cô.nisse° |
| cônisse | /konis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ko.nis | cô.nisse° |
| cônisse | /konis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ko.nis | cô.nisse° |
| cônissent | /konis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ko.nis | cô.nisse°n°t° |
| cônissent | /konis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.nis | cô.nisse°n°t° |
| cônissent | /konis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ko.nis | cô.nisse°n°t° |
| cônisses | /konis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.nis | cô.nisse°s° |
| cônisses | /konis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ko.nis | cô.nisse°s° |
| cônissez | /konise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ko.ni.se | cô.ni.ssez |
| cônissez | /konise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ko.ni.se | cô.ni.ssez |
| cônissiez | /konisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.ni.sje | cô.ni.ssiez |
| cônissiez | /konisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.ni.sje | cô.ni.ssiez |
| cônissiez | /konisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ko.ni.sje | cô.ni.ssiez |
| cônissions | /konisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.ni.sjɔ̃ | cô.ni.ssions° |
| cônissions | /konisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.ni.sjɔ̃ | cô.ni.ssions° |
| cônissions | /konisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ko.ni.sjɔ̃ | cô.ni.ssions° |
| cônissons | /konisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ko.ni.sɔ̃ | cô.ni.ssons° |
| cônissons | /konisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ko.ni.sɔ̃ | cô.ni.ssons° |
| cônit | /koni/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ko.ni | cô.nit° |
| cônit | /koni/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ko.ni | cô.nit° |
| cônîmes | /konim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ko.nim | cô.nîme°s° |
| cônît | /koni/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.ni | cô.nît° |
| cônîtes | /konit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ko.nit | cô.nîte°s° |