croatifier

VER — masculin

/kʁoatifje/

Syllabes : kʁo.a.ti.fje Orthocode : cro.a.ti.fier

Définitions

  1. 1. Donner un caractère croate, ou plus purement croate, à.
    Mon Dieu, après tout ces efforts pour croatifier le croate, il n'a jamais été aussi serbe qu'aujourd'hui !
    Après la victoire des bleus 2-0. ou. "Croatifié" après la victoire de la Croatie au TAB.
    Croatifié par Jesus

Étymologie

De croate, avec le suffixe -ifier.

Synonymes

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
croatifia /kʁoatifja/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier kʁo.a.ti.fja cro.a.ti.fia
croatifiai /kʁoatifjɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier kʁo.a.ti.fjɛ cro.a.ti.fiai
croatifiaient /kʁoatifjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel kʁo.a.ti.fjɛ cro.a.ti.fiaie°n°t°
croatifiais /kʁoatifjɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier kʁo.a.ti.fjɛ cro.a.ti.fiais°
croatifiais /kʁoatifjɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fjɛ cro.a.ti.fiais°
croatifiait /kʁoatifjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier kʁo.a.ti.fjɛ cro.a.ti.fiait°
croatifiant /kʁoatifjɑ̃/ participe, present kʁo.a.ti.fjɑ̃ cro.a.ti.fiant°
croatifias /kʁoatifja/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fja cro.a.ti.fias°
croatifiasse /kʁoatifjas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier kʁo.a.ti.fjas cro.a.ti.fiasse°
croatifiassent /kʁoatifjas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel kʁo.a.ti.fjas cro.a.ti.fiasse°n°t°
croatifiasses /kʁoatifjas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fjas cro.a.ti.fiasse°s°
croatifiassiez /kʁoatifjasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fja.sje cro.a.ti.fia.ssiez
croatifiassions /kʁoatifjasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fja.sjɔ̃ cro.a.ti.fia.ssions°
croatifie /kʁoatifi/ indicatif, present, 1e pers., singulier kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°
croatifie /kʁoatifi/ indicatif, present, 3e pers., singulier kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°
croatifie /kʁoatifi/ imperatif, present, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°
croatifie /kʁoatifi/ subjonctif, present, 1e pers., singulier kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°
croatifie /kʁoatifi/ subjonctif, present, 3e pers., singulier kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°
croatifient /kʁoatifi/ indicatif, present, 3e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°n°t°
croatifient /kʁoatifi/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°n°t°
croatifier /kʁoatifje/ infinitif kʁo.a.ti.fje cro.a.ti.fier
croatifiera /kʁoatifiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier kʁo.a.ti.fi.ʁa cro.a.ti.fie°.ra
croatifierai /kʁoatifiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier kʁo.a.ti.fi.ʁɛ cro.a.ti.fie°.rai
croatifieraient /kʁoatifiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.ʁɛ cro.a.ti.fie°.raie°n°t°
croatifierais /kʁoatifiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier kʁo.a.ti.fi.ʁɛ cro.a.ti.fie°.rais°
croatifierais /kʁoatifiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fi.ʁɛ cro.a.ti.fie°.rais°
croatifierait /kʁoatifiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier kʁo.a.ti.fi.ʁɛ cro.a.ti.fie°.rait°
croatifieras /kʁoatifiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fi.ʁa cro.a.ti.fie°.ras°
croatifierez /kʁoatifiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.ʁe cro.a.ti.fie°.rez
croatifieriez /kʁoatifiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.ʁje cro.a.ti.fie°.riez
croatifierions /kʁoatifiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.ʁjɔ̃ cro.a.ti.fie°.rions°
croatifierons /kʁoatifiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.ʁɔ̃ cro.a.ti.fie°.rons°
croatifieront /kʁoatifiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.ʁɔ̃ cro.a.ti.fie°.ront°
croatifies /kʁoatifi/ indicatif, present, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°s°
croatifies /kʁoatifi/ subjonctif, present, 2e pers., singulier kʁo.a.ti.fi cro.a.ti.fie°s°
croatifiez /kʁoatifje/ indicatif, present, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fje cro.a.ti.fiez
croatifiez /kʁoatifje/ imperatif, present, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fje cro.a.ti.fiez
croatifiiez /kʁoatifije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.je cro.a.ti.fi.iez
croatifiiez /kʁoatifije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.je cro.a.ti.fi.iez
croatifiions /kʁoatifijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.jɔ̃ cro.a.ti.fi.ions°
croatifiions /kʁoatifijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fi.jɔ̃ cro.a.ti.fi.ions°
croatifions /kʁoatifjɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fjɔ̃ cro.a.ti.fions°
croatifions /kʁoatifjɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fjɔ̃ cro.a.ti.fions°
croatifiâmes /kʁoatifjam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel kʁo.a.ti.fjam cro.a.ti.fiâme°s°
croatifiât /kʁoatifja/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier kʁo.a.ti.fja cro.a.ti.fiât°
croatifiâtes /kʁoatifjat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel kʁo.a.ti.fjat cro.a.ti.fiâte°s°
croatifièrent /kʁoatifjɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel kʁo.a.ti.fjɛʁ cro.a.ti.fière°n°t°
croatifié /kʁoatifje/ participe, passe_simple, singulier, masculin kʁo.a.ti.fje cro.a.ti.fié