VER — masculin
/kuʁjate/
Syllabes : ku.ʁja.te
Orthocode : cou.ria.ter
Définitions
- 1. Courir, perdre son temps, vagabonder (se dit surtout des jeunes garçons et des jeunes filles).
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| couriata | /kuʁjata/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ku.ʁja.ta | cou.ria.ta |
| couriatai | /kuʁjatɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ku.ʁja.tɛ | cou.ria.tai |
| couriataient | /kuʁjatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ku.ʁja.tɛ | cou.ria.taie°n°t° |
| couriatais | /kuʁjatɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ku.ʁja.tɛ | cou.ria.tais° |
| couriatais | /kuʁjatɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ku.ʁja.tɛ | cou.ria.tais° |
| couriatait | /kuʁjatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ku.ʁja.tɛ | cou.ria.tait° |
| couriatant | /kuʁjatɑ̃/ | participe, present | ku.ʁja.tɑ̃ | cou.ria.tant° |
| couriatas | /kuʁjata/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ku.ʁja.ta | cou.ria.tas° |
| couriatasse | /kuʁjatas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ku.ʁja.tas | cou.ria.tasse° |
| couriatassent | /kuʁjatas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ku.ʁja.tas | cou.ria.tasse°n°t° |
| couriatasses | /kuʁjatas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ku.ʁja.tas | cou.ria.tasse°s° |
| couriatassiez | /kuʁjatasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.ta.sje | cou.ria.ta.ssiez |
| couriatassions | /kuʁjatasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.ta.sjɔ̃ | cou.ria.ta.ssions° |
| couriate | /kuʁjat/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ku.ʁjat | cou.riate° |
| couriate | /kuʁjat/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ku.ʁjat | cou.riate° |
| couriate | /kuʁjat/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁjat | cou.riate° |
| couriate | /kuʁjat/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ku.ʁjat | cou.riate° |
| couriate | /kuʁjat/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ku.ʁjat | cou.riate° |
| couriatent | /kuʁjat/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁjat | cou.riate°n°t° |
| couriatent | /kuʁjat/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁjat | cou.riate°n°t° |
| couriater | /kuʁjate/ | infinitif | ku.ʁja.te | cou.ria.ter |
| couriatera | /kuʁjatəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ku.ʁja.tə.ʁa | cou.ria.te.ra |
| couriaterai | /kuʁjatʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ku.ʁja.tʁɛ | cou.ria.te°rai |
| couriateraient | /kuʁjatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁja.tə.ʁɛ | cou.ria.te.raie°n°t° |
| couriaterais | /kuʁjatəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ku.ʁja.tə.ʁɛ | cou.ria.te.rais° |
| couriaterais | /kuʁjatəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ku.ʁja.tə.ʁɛ | cou.ria.te.rais° |
| couriaterait | /kuʁjatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ku.ʁja.tə.ʁɛ | cou.ria.te.rait° |
| couriateras | /kuʁjatəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ku.ʁja.tə.ʁa | cou.ria.te.ras° |
| couriaterez | /kuʁjatəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.tə.ʁe | cou.ria.te.rez |
| couriateriez | /kuʁjatəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.tə.ʁje | cou.ria.te.riez |
| couriaterions | /kuʁjatəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.tə.ʁjɔ̃ | cou.ria.te.rions° |
| couriaterons | /kuʁjatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.tə.ʁɔ̃ | cou.ria.te.rons° |
| couriateront | /kuʁjatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ku.ʁja.tə.ʁɔ̃ | cou.ria.te.ront° |
| couriates | /kuʁjat/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁjat | cou.riate°s° |
| couriates | /kuʁjat/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁjat | cou.riate°s° |
| couriatez | /kuʁjate/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.te | cou.ria.tez |
| couriatez | /kuʁjate/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.te | cou.ria.tez |
| couriatiez | /kuʁjatje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.tje | cou.ria.tiez |
| couriatiez | /kuʁjatje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.tje | cou.ria.tiez |
| couriations | /kuʁjatjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.tjɔ̃ | cou.ria.tions° |
| couriations | /kuʁjatjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.tjɔ̃ | cou.ria.tions° |
| couriatons | /kuʁjatɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.tɔ̃ | cou.ria.tons° |
| couriatons | /kuʁjatɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.tɔ̃ | cou.ria.tons° |
| couriatâmes | /kuʁjatam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ku.ʁja.tam | cou.ria.tâme°s° |
| couriatât | /kuʁjata/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ku.ʁja.ta | cou.ria.tât° |
| couriatâtes | /kuʁjatat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ku.ʁja.tat | cou.ria.tâte°s° |
| couriatèrent | /kuʁjatɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ku.ʁja.tɛʁ | cou.ria.tère°n°t° |
| couriaté | /kuʁjate/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ku.ʁja.te | cou.ria.té |