VER — masculin
/kuʁate/
Syllabes : ku.ʁa.te
Orthocode : cou.ra.ter
Fréquence
0.2
composite /M
0.2
Frantext
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Courir les aventures.
... retenir les maris. Qu'ils n'aillent pas courater ailleurs.
-
2.
Aller à droite et à gauche, ne pas tenir en place.
Mais arrête de courater, tu me donnes le tournis !
- 3. Se précipiter.
-
4.
Courir après.
Admettons que le vieux nous courate, on sera propre avec une barrière à sauter !
Étymologie
Fréquentatif et péjoratif de courir.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| courata | /kuʁata/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ku.ʁa.ta | cou.ra.ta |
| couratai | /kuʁatɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ku.ʁa.tɛ | cou.ra.tai |
| courataient | /kuʁatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ku.ʁa.tɛ | cou.ra.taie°n°t° |
| couratais | /kuʁatɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ku.ʁa.tɛ | cou.ra.tais° |
| couratais | /kuʁatɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ku.ʁa.tɛ | cou.ra.tais° |
| couratait | /kuʁatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ku.ʁa.tɛ | cou.ra.tait° |
| couratant | /kuʁatɑ̃/ | participe, present | ku.ʁa.tɑ̃ | cou.ra.tant° |
| couratas | /kuʁata/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ku.ʁa.ta | cou.ra.tas° |
| couratasse | /kuʁatas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ku.ʁa.tas | cou.ra.tasse° |
| couratassent | /kuʁatas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ku.ʁa.tas | cou.ra.tasse°n°t° |
| couratasses | /kuʁatas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ku.ʁa.tas | cou.ra.tasse°s° |
| couratassiez | /kuʁatasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.ta.sje | cou.ra.ta.ssiez |
| couratassions | /kuʁatasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.ta.sjɔ̃ | cou.ra.ta.ssions° |
| courate | /kuʁat/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ku.ʁat | cou.rate° |
| courate | /kuʁat/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ku.ʁat | cou.rate° |
| courate | /kuʁat/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁat | cou.rate° |
| courate | /kuʁat/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ku.ʁat | cou.rate° |
| courate | /kuʁat/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ku.ʁat | cou.rate° |
| couratent | /kuʁat/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁat | cou.rate°n°t° |
| couratent | /kuʁat/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁat | cou.rate°n°t° |
| courater | /kuʁate/ | infinitif | ku.ʁa.te | cou.ra.ter |
| couratera | /kuʁatəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ku.ʁa.tə.ʁa | cou.ra.te.ra |
| couraterai | /kuʁatʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ku.ʁa.tʁɛ | cou.ra.te°rai |
| courateraient | /kuʁatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁa.tə.ʁɛ | cou.ra.te.raie°n°t° |
| couraterais | /kuʁatəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ku.ʁa.tə.ʁɛ | cou.ra.te.rais° |
| couraterais | /kuʁatəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ku.ʁa.tə.ʁɛ | cou.ra.te.rais° |
| couraterait | /kuʁatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ku.ʁa.tə.ʁɛ | cou.ra.te.rait° |
| courateras | /kuʁatəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ku.ʁa.tə.ʁa | cou.ra.te.ras° |
| couraterez | /kuʁatəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.tə.ʁe | cou.ra.te.rez |
| courateriez | /kuʁatəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.tə.ʁje | cou.ra.te.riez |
| couraterions | /kuʁatəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.tə.ʁjɔ̃ | cou.ra.te.rions° |
| couraterons | /kuʁatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.tə.ʁɔ̃ | cou.ra.te.rons° |
| courateront | /kuʁatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ku.ʁa.tə.ʁɔ̃ | cou.ra.te.ront° |
| courates | /kuʁat/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁat | cou.rate°s° |
| courates | /kuʁat/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁat | cou.rate°s° |
| couratez | /kuʁate/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.te | cou.ra.tez |
| couratez | /kuʁate/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.te | cou.ra.tez |
| couratiez | /kuʁatje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.tje | cou.ra.tiez |
| couratiez | /kuʁatje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.tje | cou.ra.tiez |
| courations | /kuʁatjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.tjɔ̃ | cou.ra.tions° |
| courations | /kuʁatjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.tjɔ̃ | cou.ra.tions° |
| couratons | /kuʁatɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.tɔ̃ | cou.ra.tons° |
| couratons | /kuʁatɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.tɔ̃ | cou.ra.tons° |
| couratâmes | /kuʁatam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ku.ʁa.tam | cou.ra.tâme°s° |
| couratât | /kuʁata/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ku.ʁa.ta | cou.ra.tât° |
| couratâtes | /kuʁatat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ku.ʁa.tat | cou.ra.tâte°s° |
| couratèrent | /kuʁatɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ku.ʁa.tɛʁ | cou.ra.tère°n°t° |
| couraté | /kuʁate/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ku.ʁa.te | cou.ra.té |