coucouréger

VER — masculin

/kukuʁeʒe/

Syllabes : ku.ku.ʁe.ʒe Orthocode : cou.cou.ré.ger

Définitions

  1. 1. Pousser son cri, en parlant de la palombe ou du pigeon.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
coucourège /kukuʁɛʒ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.rège
coucourège /kukuʁɛʒ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.rège
coucourège /kukuʁɛʒ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.rège
coucourège /kukuʁɛʒ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.rège
coucourège /kukuʁɛʒ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.rège
coucourègent /kukuʁɛʒ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.règen°t°
coucourègent /kukuʁɛʒ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.règen°t°
coucourègera /kukuʁɛʒʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ku.ku.ʁɛ.ʒʁa cou.cou.rè.gera
coucourègerai /kukuʁɛʒəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ku.ku.ʁɛ.ʒə.ʁɛ cou.cou.rè.ge.rai
coucourègeraient /kukuʁɛʒʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ku.ku.ʁɛ.ʒʁɛ cou.cou.rè.geraie°n°t°
coucourègerais /kukuʁɛʒʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ku.ku.ʁɛ.ʒʁɛ cou.cou.rè.gerais°
coucourègerais /kukuʁɛʒʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ku.ku.ʁɛ.ʒʁɛ cou.cou.rè.gerais°
coucourègerait /kukuʁɛʒʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ku.ku.ʁɛ.ʒʁɛ cou.cou.rè.gerait°
coucourègeras /kukuʁɛʒʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ku.ku.ʁɛ.ʒʁa cou.cou.rè.geras°
coucourègerez /kukuʁɛʒəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁɛ.ʒə.ʁe cou.cou.rè.ge.rez
coucourègeriez /kukuʁɛʒəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁɛ.ʒə.ʁje cou.cou.rè.ge.riez
coucourègerions /kukuʁɛʒəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁɛ.ʒə.ʁjɔ̃ cou.cou.rè.ge.rions°
coucourègerons /kukuʁɛʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁɛ.ʒə.ʁɔ̃ cou.cou.rè.ge.rons°
coucourègeront /kukuʁɛʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ku.ku.ʁɛ.ʒə.ʁɔ̃ cou.cou.rè.ge.ront°
coucourèges /kukuʁɛʒ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.règes°
coucourèges /kukuʁɛʒ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ku.ku.ʁɛʒ cou.cou.règes°
coucourégea /kukuʁeʒa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒa cou.cou.ré.gea
coucourégeai /kukuʁeʒɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒɛ cou.cou.ré.geai
coucourégeaient /kukuʁeʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒɛ cou.cou.ré.geaie°n°t°
coucourégeais /kukuʁeʒɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒɛ cou.cou.ré.geais°
coucourégeais /kukuʁeʒɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒɛ cou.cou.ré.geais°
coucourégeait /kukuʁeʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒɛ cou.cou.ré.geait°
coucourégeant /kukuʁeʒɑ̃/ participe, present ku.ku.ʁe.ʒɑ̃ cou.cou.ré.geant°
coucourégeas /kukuʁeʒa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒa cou.cou.ré.geas°
coucourégeasse /kukuʁeʒas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒas cou.cou.ré.geasse°
coucourégeassent /kukuʁeʒas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒas cou.cou.ré.geasse°n°t°
coucourégeasses /kukuʁeʒas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒas cou.cou.ré.geasse°s°
coucourégeassiez /kukuʁeʒasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒa.sje cou.cou.ré.gea.ssiez
coucourégeassions /kukuʁeʒasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒa.sjɔ̃ cou.cou.ré.gea.ssions°
coucourégeons /kukuʁeʒɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒɔ̃ cou.cou.ré.geons°
coucourégeons /kukuʁeʒɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒɔ̃ cou.cou.ré.geons°
coucouréger /kukuʁeʒe/ infinitif ku.ku.ʁe.ʒe cou.cou.ré.ger
coucourégez /kukuʁeʒe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒe cou.cou.ré.gez
coucourégez /kukuʁeʒe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒe cou.cou.ré.gez
coucourégeâmes /kukuʁeʒam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒam cou.cou.ré.geâme°s°
coucourégeât /kukuʁeʒa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ku.ku.ʁe.ʒa cou.cou.ré.geât°
coucourégeâtes /kukuʁeʒat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒat cou.cou.ré.geâte°s°
coucourégiez /kukuʁeʒje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒje cou.cou.ré.giez
coucourégiez /kukuʁeʒje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒje cou.cou.ré.giez
coucourégions /kukuʁeʒjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒjɔ̃ cou.cou.ré.gions°
coucourégions /kukuʁeʒjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒjɔ̃ cou.cou.ré.gions°
coucourégèrent /kukuʁeʒɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ku.ku.ʁe.ʒɛʁ cou.cou.ré.gère°n°t°
coucourégé /kukuʁeʒe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ku.ku.ʁe.ʒe cou.cou.ré.gé