VER — épicène
/kosenaʁize/
Syllabes : ko.se.na.ʁi.ze
Orthocode : co.scé.na.ri.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
LM10
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Scénariser en commun avec quelqu’un d’autre (ou plusieurs autres).
Au cours de sa carrière, Xavier Dorison a coscénarisé un film, « Les brigades du Tigre », en 2006, adaptation de la célèbre série télé.
Étymologie
Dérivé de scénario, avec le préfixe co- et le suffixe -iser.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| coscénarisa | /kosenaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.za | co.scé.na.ri.sa |
| coscénarisai | /kosenaʁizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zɛ | co.scé.na.ri.sai |
| coscénarisaient | /kosenaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zɛ | co.scé.na.ri.saie°n°t° |
| coscénarisais | /kosenaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zɛ | co.scé.na.ri.sais° |
| coscénarisais | /kosenaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zɛ | co.scé.na.ri.sais° |
| coscénarisait | /kosenaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zɛ | co.scé.na.ri.sait° |
| coscénarisant | /kosenaʁizɑ̃/ | participe, present | ko.se.na.ʁi.zɑ̃ | co.scé.na.ri.sant° |
| coscénarisas | /kosenaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.za | co.scé.na.ri.sas° |
| coscénarisasse | /kosenaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zas | co.scé.na.ri.sasse° |
| coscénarisassent | /kosenaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zas | co.scé.na.ri.sasse°n°t° |
| coscénarisasses | /kosenaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zas | co.scé.na.ri.sasse°s° |
| coscénarisassiez | /kosenaʁizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.za.sje | co.scé.na.ri.sa.ssiez |
| coscénarisassions | /kosenaʁizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.za.sjɔ̃ | co.scé.na.ri.sa.ssions° |
| coscénarise | /kosenaʁiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise° |
| coscénarise | /kosenaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise° |
| coscénarise | /kosenaʁiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise° |
| coscénarise | /kosenaʁiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise° |
| coscénarise | /kosenaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise° |
| coscénarisent | /kosenaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise°n°t° |
| coscénarisent | /kosenaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise°n°t° |
| coscénariser | /kosenaʁize/ | infinitif | ko.se.na.ʁi.ze | co.scé.na.ri.ser |
| coscénarisera | /kosenaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zə.ʁa | co.scé.na.ri.se.ra |
| coscénariserai | /kosenaʁizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zə.ʁɛ | co.scé.na.ri.se.rai |
| coscénariseraient | /kosenaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zə.ʁɛ | co.scé.na.ri.se.raie°n°t° |
| coscénariserais | /kosenaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zə.ʁɛ | co.scé.na.ri.se.rais° |
| coscénariserais | /kosenaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zə.ʁɛ | co.scé.na.ri.se.rais° |
| coscénariserait | /kosenaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zə.ʁɛ | co.scé.na.ri.se.rait° |
| coscénariseras | /kosenaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.zə.ʁa | co.scé.na.ri.se.ras° |
| coscénariserez | /kosenaʁizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zə.ʁe | co.scé.na.ri.se.rez |
| coscénariseriez | /kosenaʁizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zə.ʁje | co.scé.na.ri.se.riez |
| coscénariserions | /kosenaʁizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zə.ʁjɔ̃ | co.scé.na.ri.se.rions° |
| coscénariserons | /kosenaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zə.ʁɔ̃ | co.scé.na.ri.se.rons° |
| coscénariseront | /kosenaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zə.ʁɔ̃ | co.scé.na.ri.se.ront° |
| coscénarises | /kosenaʁiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise°s° |
| coscénarises | /kosenaʁiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ko.se.na.ʁiz | co.scé.na.rise°s° |
| coscénarisez | /kosenaʁize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.ze | co.scé.na.ri.sez |
| coscénarisez | /kosenaʁize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.ze | co.scé.na.ri.sez |
| coscénarisiez | /kosenaʁizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zje | co.scé.na.ri.siez |
| coscénarisiez | /kosenaʁizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zje | co.scé.na.ri.siez |
| coscénarisions | /kosenaʁizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zjɔ̃ | co.scé.na.ri.sions° |
| coscénarisions | /kosenaʁizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zjɔ̃ | co.scé.na.ri.sions° |
| coscénarisons | /kosenaʁizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zɔ̃ | co.scé.na.ri.sons° |
| coscénarisons | /kosenaʁizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zɔ̃ | co.scé.na.ri.sons° |
| coscénarisâmes | /kosenaʁizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zam | co.scé.na.ri.sâme°s° |
| coscénarisât | /kosenaʁiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.se.na.ʁi.za | co.scé.na.ri.sât° |
| coscénarisâtes | /kosenaʁizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zat | co.scé.na.ri.sâte°s° |
| coscénarisèrent | /kosenaʁizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ko.se.na.ʁi.zɛʁ | co.scé.na.ri.sère°n°t° |
| coscénarisé | /kosenaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ko.se.na.ʁi.ze | co.scé.na.ri.sé |
| coscénarisée | /kosenaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ko.se.na.ʁi.ze | co.scé.na.ri.sée° |
| coscénarisées | /kosenaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ko.se.na.ʁi.ze | co.scé.na.ri.sée°s° |
| coscénarisés | /kosenaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ko.se.na.ʁi.ze | co.scé.na.ri.sés° |