copitationner

VER — masculin

/kopitasjone/

Syllabes : ko.pi.ta.sjo.ne Orthocode : co.pi.ta.tio.nner

Définitions

  1. 1. familier Copier.
    Même si malgré tout d’autres personnes de Grand Air ont eu la même idée que nous et nous ont copitationnés !
    […], je voulais faire comme le tien à la base, avec des images, mais bon, je voulais pas copitationner !

Étymologie

Dérivé du verbe copier, avec les suffixes -ation et -er.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
copitationna /kopitasjona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.na co.pi.ta.tio.nna
copitationnai /kopitasjonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.nɛ co.pi.ta.tio.nnai
copitationnaient /kopitasjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.nɛ co.pi.ta.tio.nnaie°n°t°
copitationnais /kopitasjonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.nɛ co.pi.ta.tio.nnais°
copitationnais /kopitasjonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.nɛ co.pi.ta.tio.nnais°
copitationnait /kopitasjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.nɛ co.pi.ta.tio.nnait°
copitationnant /kopitasjonɑ̃/ participe, present ko.pi.ta.sjo.nɑ̃ co.pi.ta.tio.nnant°
copitationnas /kopitasjona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.na co.pi.ta.tio.nnas°
copitationnasse /kopitasjonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.nas co.pi.ta.tio.nnasse°
copitationnassent /kopitasjonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.nas co.pi.ta.tio.nnasse°n°t°
copitationnasses /kopitasjonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.nas co.pi.ta.tio.nnasse°s°
copitationnassiez /kopitasjonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.na.sje co.pi.ta.tio.nna.ssiez
copitationnassions /kopitasjonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.na.sjɔ̃ co.pi.ta.tio.nna.ssions°
copitationne /kopitasjɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°
copitationne /kopitasjɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°
copitationne /kopitasjɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°
copitationne /kopitasjɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°
copitationne /kopitasjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°
copitationnent /kopitasjɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°n°t°
copitationnent /kopitasjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°n°t°
copitationner /kopitasjone/ infinitif ko.pi.ta.sjo.ne co.pi.ta.tio.nner
copitationnera /kopitasjɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁa co.pi.ta.tio.nne.ra
copitationnerai /kopitasjɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁɛ co.pi.ta.tio.nne.rai
copitationneraient /kopitasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁɛ co.pi.ta.tio.nne.raie°n°t°
copitationnerais /kopitasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁɛ co.pi.ta.tio.nne.rais°
copitationnerais /kopitasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁɛ co.pi.ta.tio.nne.rais°
copitationnerait /kopitasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁɛ co.pi.ta.tio.nne.rait°
copitationneras /kopitasjɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁa co.pi.ta.tio.nne.ras°
copitationnerez /kopitasjɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁe co.pi.ta.tio.nne.rez
copitationneriez /kopitasjɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁje co.pi.ta.tio.nne.riez
copitationnerions /kopitasjɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁjɔ̃ co.pi.ta.tio.nne.rions°
copitationnerons /kopitasjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁɔ̃ co.pi.ta.tio.nne.rons°
copitationneront /kopitasjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nə.ʁɔ̃ co.pi.ta.tio.nne.ront°
copitationnes /kopitasjɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°s°
copitationnes /kopitasjɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ko.pi.ta.sjɔn co.pi.ta.tionne°s°
copitationnez /kopitasjone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.ne co.pi.ta.tio.nnez
copitationnez /kopitasjone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.ne co.pi.ta.tio.nnez
copitationniez /kopitasjɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nje co.pi.ta.tio.nniez
copitationniez /kopitasjɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.nje co.pi.ta.tio.nniez
copitationnions /kopitasjɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.njɔ̃ co.pi.ta.tio.nnions°
copitationnions /kopitasjɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjɔ.njɔ̃ co.pi.ta.tio.nnions°
copitationnons /kopitasjonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.nɔ̃ co.pi.ta.tio.nnons°
copitationnons /kopitasjonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.nɔ̃ co.pi.ta.tio.nnons°
copitationnâmes /kopitasjonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.nam co.pi.ta.tio.nnâme°s°
copitationnât /kopitasjona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ko.pi.ta.sjo.na co.pi.ta.tio.nnât°
copitationnâtes /kopitasjonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.nat co.pi.ta.tio.nnâte°s°
copitationnèrent /kopitasjonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ko.pi.ta.sjo.nɛʁ co.pi.ta.tio.nnère°n°t°
copitationné /kopitasjone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ko.pi.ta.sjo.ne co.pi.ta.tio.nné