VER — masculin
/konive/
Syllabes : ko.ni.ve
Orthocode : co.nni.ver
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
LM10
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Fermer les yeux sur ce qu'on n’ose pas ou ne veut pas apercevoir et, par suite, dissimuler en justice les faits à la charge d’un accusé, et prendre ainsi part à une mauvaise action.
Mais conniver en lâche à ce nom qu’on me vole, quand un père à mes yeux au lieu de moi l’immole !On l’accuse d’y avoir du moins connivé […][…] puisqu’ils connivaient à de tels crimes […]
Étymologie
Du latin connivere.
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| conniva | /kɔnniva/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | kɔn.ni.va | con.ni.va |
| connivai | /konivɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ko.ni.vɛ | co.nni.vai |
| connivaient | /konivɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.ni.vɛ | co.nni.vaie°n°t° |
| connivais | /konivɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.ni.vɛ | co.nni.vais° |
| connivais | /konivɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.ni.vɛ | co.nni.vais° |
| connivait | /konivɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.ni.vɛ | co.nni.vait° |
| connivant | /kɔnnivɑ̃/ | participe, present | kɔn.ni.vɑ̃ | con.ni.vant° |
| connivas | /kɔnniva/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | kɔn.ni.va | con.ni.vas° |
| connivasse | /kɔnnivas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | kɔn.ni.vas | con.ni.vasse° |
| connivassent | /kɔnnivas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | kɔn.ni.vas | con.ni.vasse°n°t° |
| connivasses | /kɔnnivas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | kɔn.ni.vas | con.ni.vasse°s° |
| connivassiez | /konivasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.ni.va.sje | co.nni.va.ssiez |
| connivassions | /konivasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.ni.va.sjɔ̃ | co.nni.va.ssions° |
| connive | /koniv/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ko.niv | co.nnive° |
| connive | /koniv/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ko.niv | co.nnive° |
| connive | /koniv/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ko.niv | co.nnive° |
| connive | /koniv/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ko.niv | co.nnive° |
| connive | /koniv/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ko.niv | co.nnive° |
| connivent | /koniv/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ko.niv | co.nnive°n°t° |
| connivent | /koniv/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ko.niv | co.nnive°n°t° |
| conniver | /konive/ | infinitif | ko.ni.ve | co.nni.ver |
| connivera | /kɔnnivəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | kɔn.ni.və.ʁa | con.ni.ve.ra |
| conniverai | /konivʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ko.ni.vʁɛ | co.nni.ve°rai |
| conniveraient | /konivʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ko.ni.vʁɛ | co.nni.ve°raie°n°t° |
| conniverais | /konivʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ko.ni.vʁɛ | co.nni.ve°rais° |
| conniverais | /konivʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ko.ni.vʁɛ | co.nni.ve°rais° |
| conniverait | /konivʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ko.ni.vʁɛ | co.nni.ve°rait° |
| conniveras | /kɔnnivəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | kɔn.ni.və.ʁa | con.ni.ve.ras° |
| conniverez | /konivʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ko.ni.vʁe | co.nni.ve°rez |
| conniveriez | /kɔnnivəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | kɔn.ni.və.ʁje | con.ni.ve.riez |
| conniverions | /kɔnnivəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | kɔn.ni.və.ʁjɔ̃ | con.ni.ve.rions° |
| conniverons | /kɔnnivəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | kɔn.ni.və.ʁɔ̃ | con.ni.ve.rons° |
| conniveront | /kɔnnivəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | kɔn.ni.və.ʁɔ̃ | con.ni.ve.ront° |
| connives | /koniv/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ko.niv | co.nnive°s° |
| connives | /koniv/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ko.niv | co.nnive°s° |
| connivez | /konive/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ko.ni.ve | co.nni.vez |
| connivez | /konive/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ko.ni.ve | co.nni.vez |
| conniviez | /kɔnnivje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | kɔn.ni.vje | con.ni.viez |
| conniviez | /kɔnnivje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | kɔn.ni.vje | con.ni.viez |
| connivions | /kɔnnivjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | kɔn.ni.vjɔ̃ | con.ni.vions° |
| connivions | /kɔnnivjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | kɔn.ni.vjɔ̃ | con.ni.vions° |
| connivons | /kɔnnivɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | kɔn.ni.vɔ̃ | con.ni.vons° |
| connivons | /kɔnnivɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | kɔn.ni.vɔ̃ | con.ni.vons° |
| connivâmes | /konivam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ko.ni.vam | co.nni.vâme°s° |
| connivât | /kɔnniva/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | kɔn.ni.va | con.ni.vât° |
| connivâtes | /konivat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ko.ni.vat | co.nni.vâte°s° |
| connivèrent | /kɔnnivɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | kɔn.ni.vɛʁ | con.ni.vère°n°t° |
| connivé | /konive/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ko.ni.ve | co.nni.vé |