Conjugaison de « conjecturer »

Infinitif conjecturer
Participe passé conjecturé
Participe présent conjecturant

Indicatif

Présent

1sconjecture
2sconjectures
3sconjecture
1pconjecturons
2pconjecturez
3pconjecturent

Imparfait

1sconjecturais
2sconjecturais
3sconjecturait
1pconjecturions
2pconjecturiez
3pconjecturaient

Passé simple

1sconjecturai
2sconjecturas
3sconjectura
1pconjecturâmes
2pconjecturâtes
3pconjecturèrent

Futur simple

1sconjecturerai
2sconjectureras
3sconjecturera
1pconjecturerons
2pconjecturerez
3pconjectureront

Subjonctif

Présent

1sconjecture
2sconjectures
3sconjecture
1pconjecturions
2pconjecturiez
3pconjecturent

Imparfait

1sconjecturasse
2sconjecturasses
3sconjecturât
1pconjecturassions
2pconjecturassiez
3pconjecturassent

Impératif

Présent

2sconjecture
1pconjecturons
2pconjecturez

Conditionnel

Présent

1sconjecturerais
2sconjecturerais
3sconjecturerait
1pconjecturerions
2pconjectureriez
3pconjectureraient