communaliser

VER — épicène

/komynalize/

Syllabes : ko.my.na.li.ze Orthocode : co.mmu.na.li.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Mettre sous compétence communale.

Étymologie

De communal, avec le suffixe -iser.

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
communalisa /komynaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ko.my.na.li.za co.mmu.na.li.sa
communalisai /komynalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ko.my.na.li.zɛ co.mmu.na.li.sai
communalisaient /komynalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.my.na.li.zɛ co.mmu.na.li.saie°n°t°
communalisais /komynalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ko.my.na.li.zɛ co.mmu.na.li.sais°
communalisais /komynalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ko.my.na.li.zɛ co.mmu.na.li.sais°
communalisait /komynalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ko.my.na.li.zɛ co.mmu.na.li.sait°
communalisant /komynalizɑ̃/ participe, present ko.my.na.li.zɑ̃ co.mmu.na.li.sant°
communalisas /komynaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ko.my.na.li.za co.mmu.na.li.sas°
communalisasse /komynalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ko.my.na.li.zas co.mmu.na.li.sasse°
communalisassent /komynalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.my.na.li.zas co.mmu.na.li.sasse°n°t°
communalisasses /komynalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ko.my.na.li.zas co.mmu.na.li.sasse°s°
communalisassiez /komynalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.za.sje co.mmu.na.li.sa.ssiez
communalisassions /komynalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.za.sjɔ̃ co.mmu.na.li.sa.ssions°
communalise /komynaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°
communalise /komynaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°
communalise /komynaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°
communalise /komynaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°
communalise /komynaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°
communalisent /komynaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°n°t°
communalisent /komynaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°n°t°
communaliser /komynalize/ infinitif ko.my.na.li.ze co.mmu.na.li.ser
communalisera /komynalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ko.my.na.li.zə.ʁa co.mmu.na.li.se.ra
communaliserai /komynalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ko.my.na.li.zə.ʁɛ co.mmu.na.li.se.rai
communaliseraient /komynalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ko.my.na.li.zə.ʁɛ co.mmu.na.li.se.raie°n°t°
communaliserais /komynalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ko.my.na.li.zə.ʁɛ co.mmu.na.li.se.rais°
communaliserais /komynalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ko.my.na.li.zə.ʁɛ co.mmu.na.li.se.rais°
communaliserait /komynalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ko.my.na.li.zə.ʁɛ co.mmu.na.li.se.rait°
communaliseras /komynalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ko.my.na.li.zə.ʁa co.mmu.na.li.se.ras°
communaliserez /komynalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.zə.ʁe co.mmu.na.li.se.rez
communaliseriez /komynalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.zə.ʁje co.mmu.na.li.se.riez
communaliserions /komynalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.zə.ʁjɔ̃ co.mmu.na.li.se.rions°
communaliserons /komynalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.zə.ʁɔ̃ co.mmu.na.li.se.rons°
communaliseront /komynalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ko.my.na.li.zə.ʁɔ̃ co.mmu.na.li.se.ront°
communalises /komynaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°s°
communalises /komynaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ko.my.na.liz co.mmu.na.lise°s°
communalisez /komynalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.ze co.mmu.na.li.sez
communalisez /komynalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.ze co.mmu.na.li.sez
communalisiez /komynalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.zje co.mmu.na.li.siez
communalisiez /komynalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.zje co.mmu.na.li.siez
communalisions /komynalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.zjɔ̃ co.mmu.na.li.sions°
communalisions /komynalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.zjɔ̃ co.mmu.na.li.sions°
communalisons /komynalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.zɔ̃ co.mmu.na.li.sons°
communalisons /komynalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.zɔ̃ co.mmu.na.li.sons°
communalisâmes /komynalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ko.my.na.li.zam co.mmu.na.li.sâme°s°
communalisât /komynaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ko.my.na.li.za co.mmu.na.li.sât°
communalisâtes /komynalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ko.my.na.li.zat co.mmu.na.li.sâte°s°
communalisèrent /komynalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ko.my.na.li.zɛʁ co.mmu.na.li.sère°n°t°
communalisé /komynalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ko.my.na.li.ze co.mmu.na.li.sé
communalisée /komynalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ko.my.na.li.ze co.mmu.na.li.sée°
communalisées /komynalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ko.my.na.li.ze co.mmu.na.li.sée°s°
communalisés /komynalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ko.my.na.li.ze co.mmu.na.li.sés°