VER — masculin
/komizeʁe/
Syllabes : ko.mi.ze.ʁe
Orthocode : co.mmi.sé.rer
Fréquence
0.1
composite /M
0.1
Frantext
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Ressentir, exprimer de la commisération.
Elle hochait la tête, d’un air de commisérer.On ne sait pas s'il faut rire ou pleurer, commisérer ou s'indigner.Ô miracle qui me parut bien fait pour commisérer à ma détresse !
Étymologie
Emprunté au latin commiserare.
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| commisère | /komizɛʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère° |
| commisère | /komizɛʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère° |
| commisère | /komizɛʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère° |
| commisère | /komizɛʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère° |
| commisère | /komizɛʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère° |
| commisèrent | /komizɛʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère°n°t° |
| commisèrent | /komizɛʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère°n°t° |
| commisèrera | /komizɛʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁa | co.mmi.sè.re.ra |
| commisèrerai | /komizɛʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁɛ | co.mmi.sè.re.rai |
| commisèreraient | /komizɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁɛ | co.mmi.sè.re.raie°n°t° |
| commisèrerais | /komizɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁɛ | co.mmi.sè.re.rais° |
| commisèrerais | /komizɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁɛ | co.mmi.sè.re.rais° |
| commisèrerait | /komizɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁɛ | co.mmi.sè.re.rait° |
| commisèreras | /komizɛʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁa | co.mmi.sè.re.ras° |
| commisèrerez | /komizɛʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁe | co.mmi.sè.re.rez |
| commisèreriez | /komizɛʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁje | co.mmi.sè.re.riez |
| commisèrerions | /komizɛʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁjɔ̃ | co.mmi.sè.re.rions° |
| commisèrerons | /komizɛʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁɔ̃ | co.mmi.sè.re.rons° |
| commisèreront | /komizɛʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ko.mi.zɛ.ʁə.ʁɔ̃ | co.mmi.sè.re.ront° |
| commisères | /komizɛʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère°s° |
| commisères | /komizɛʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ko.mi.zɛʁ | co.mmi.sère°s° |
| commiséra | /komizeʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁa | co.mmi.sé.ra |
| commisérai | /komizeʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁɛ | co.mmi.sé.rai |
| commiséraient | /komizeʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁɛ | co.mmi.sé.raie°n°t° |
| commisérais | /komizeʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁɛ | co.mmi.sé.rais° |
| commisérais | /komizeʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁɛ | co.mmi.sé.rais° |
| commisérait | /komizeʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁɛ | co.mmi.sé.rait° |
| commisérant | /komizeʁɑ̃/ | participe, present | ko.mi.ze.ʁɑ̃ | co.mmi.sé.rant° |
| commiséras | /komizeʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁa | co.mmi.sé.ras° |
| commisérasse | /komizeʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁas | co.mmi.sé.rasse° |
| commisérassent | /komizeʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁas | co.mmi.sé.rasse°n°t° |
| commisérasses | /komizeʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁas | co.mmi.sé.rasse°s° |
| commisérassiez | /komizeʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁa.sje | co.mmi.sé.ra.ssiez |
| commisérassions | /komizeʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁa.sjɔ̃ | co.mmi.sé.ra.ssions° |
| commisérer | /komizeʁe/ | infinitif | ko.mi.ze.ʁe | co.mmi.sé.rer |
| commisérez | /komizeʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁe | co.mmi.sé.rez |
| commisérez | /komizeʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁe | co.mmi.sé.rez |
| commisériez | /komizeʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁje | co.mmi.sé.riez |
| commisériez | /komizeʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁje | co.mmi.sé.riez |
| commisérions | /komizeʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁjɔ̃ | co.mmi.sé.rions° |
| commisérions | /komizeʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁjɔ̃ | co.mmi.sé.rions° |
| commisérons | /komizeʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁɔ̃ | co.mmi.sé.rons° |
| commisérons | /komizeʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁɔ̃ | co.mmi.sé.rons° |
| commisérâmes | /komizeʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁam | co.mmi.sé.râme°s° |
| commisérât | /komizeʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.mi.ze.ʁa | co.mmi.sé.rât° |
| commisérâtes | /komizeʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁat | co.mmi.sé.râte°s° |
| commisérèrent | /komizeʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ko.mi.ze.ʁɛʁ | co.mmi.sé.rère°n°t° |
| commiséré | /komizeʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ko.mi.ze.ʁe | co.mmi.sé.ré |