coltariser

VER — épicène

/kɔltaʁize/

Syllabes : kɔl.ta.ʁi.ze Orthocode : col.ta.ri.ser

Définitions

  1. 1. Enduire de coaltar

Étymologie

Motdérivé de coaltar, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
coltarisa /kɔltaʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.za col.ta.ri.sa
coltarisai /kɔltaʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zɛ col.ta.ri.sai
coltarisaient /kɔltaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zɛ col.ta.ri.saie°n°t°
coltarisais /kɔltaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zɛ col.ta.ri.sais°
coltarisais /kɔltaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zɛ col.ta.ri.sais°
coltarisait /kɔltaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zɛ col.ta.ri.sait°
coltarisant /kɔltaʁizɑ̃/ participe, present kɔl.ta.ʁi.zɑ̃ col.ta.ri.sant°
coltarisas /kɔltaʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.za col.ta.ri.sas°
coltarisasse /kɔltaʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zas col.ta.ri.sasse°
coltarisassent /kɔltaʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zas col.ta.ri.sasse°n°t°
coltarisasses /kɔltaʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zas col.ta.ri.sasse°s°
coltarisassiez /kɔltaʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.za.sje col.ta.ri.sa.ssiez
coltarisassions /kɔltaʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.za.sjɔ̃ col.ta.ri.sa.ssions°
coltarise /kɔltaʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°
coltarise /kɔltaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°
coltarise /kɔltaʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°
coltarise /kɔltaʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°
coltarise /kɔltaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°
coltarisent /kɔltaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°n°t°
coltarisent /kɔltaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°n°t°
coltariser /kɔltaʁize/ infinitif kɔl.ta.ʁi.ze col.ta.ri.ser
coltarisera /kɔltaʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zə.ʁa col.ta.ri.se.ra
coltariserai /kɔltaʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zə.ʁɛ col.ta.ri.se.rai
coltariseraient /kɔltaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zə.ʁɛ col.ta.ri.se.raie°n°t°
coltariserais /kɔltaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zə.ʁɛ col.ta.ri.se.rais°
coltariserais /kɔltaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zə.ʁɛ col.ta.ri.se.rais°
coltariserait /kɔltaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zə.ʁɛ col.ta.ri.se.rait°
coltariseras /kɔltaʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.zə.ʁa col.ta.ri.se.ras°
coltariserez /kɔltaʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zə.ʁe col.ta.ri.se.rez
coltariseriez /kɔltaʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zə.ʁje col.ta.ri.se.riez
coltariserions /kɔltaʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zə.ʁjɔ̃ col.ta.ri.se.rions°
coltariserons /kɔltaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zə.ʁɔ̃ col.ta.ri.se.rons°
coltariseront /kɔltaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zə.ʁɔ̃ col.ta.ri.se.ront°
coltarises /kɔltaʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°s°
coltarises /kɔltaʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier kɔl.ta.ʁiz col.ta.rise°s°
coltarisez /kɔltaʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.ze col.ta.ri.sez
coltarisez /kɔltaʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.ze col.ta.ri.sez
coltarisiez /kɔltaʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zje col.ta.ri.siez
coltarisiez /kɔltaʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zje col.ta.ri.siez
coltarisions /kɔltaʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zjɔ̃ col.ta.ri.sions°
coltarisions /kɔltaʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zjɔ̃ col.ta.ri.sions°
coltarisons /kɔltaʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zɔ̃ col.ta.ri.sons°
coltarisons /kɔltaʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zɔ̃ col.ta.ri.sons°
coltarisâmes /kɔltaʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zam col.ta.ri.sâme°s°
coltarisât /kɔltaʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier kɔl.ta.ʁi.za col.ta.ri.sât°
coltarisâtes /kɔltaʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zat col.ta.ri.sâte°s°
coltarisèrent /kɔltaʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel kɔl.ta.ʁi.zɛʁ col.ta.ri.sère°n°t°
coltarisé /kɔltaʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin kɔl.ta.ʁi.ze col.ta.ri.sé
coltarisée /kɔltaʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin kɔl.ta.ʁi.ze col.ta.ri.sée°
coltarisées /kɔltaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin kɔl.ta.ʁi.ze col.ta.ri.sée°s°
coltarisés /kɔltaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin kɔl.ta.ʁi.ze col.ta.ri.sés°