VER — masculin
/koeʁite/
Syllabes : ko.e.ʁi.te
Orthocode : co.h°é.ri.ter
Définitions
- 1. Hériter conjointement avec une ou plusieurs autres personnes.
Étymologie
De hériter, avec le préfixe co-.
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| cohérita | /koeʁita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ko.e.ʁi.ta | co.h°é.ri.ta |
| cohéritai | /koeʁitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ko.e.ʁi.tɛ | co.h°é.ri.tai |
| cohéritaient | /koeʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tɛ | co.h°é.ri.taie°n°t° |
| cohéritais | /koeʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.e.ʁi.tɛ | co.h°é.ri.tais° |
| cohéritais | /koeʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.e.ʁi.tɛ | co.h°é.ri.tais° |
| cohéritait | /koeʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.e.ʁi.tɛ | co.h°é.ri.tait° |
| cohéritant | /koeʁitɑ̃/ | participe, present | ko.e.ʁi.tɑ̃ | co.h°é.ri.tant° |
| cohéritas | /koeʁita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ko.e.ʁi.ta | co.h°é.ri.tas° |
| cohéritasse | /koeʁitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.e.ʁi.tas | co.h°é.ri.tasse° |
| cohéritassent | /koeʁitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tas | co.h°é.ri.tasse°n°t° |
| cohéritasses | /koeʁitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.e.ʁi.tas | co.h°é.ri.tasse°s° |
| cohéritassiez | /koeʁitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.ta.sje | co.h°é.ri.ta.ssiez |
| cohéritassions | /koeʁitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.ta.sjɔ̃ | co.h°é.ri.ta.ssions° |
| cohérite | /koeʁit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ko.e.ʁit | co.h°é.rite° |
| cohérite | /koeʁit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ko.e.ʁit | co.h°é.rite° |
| cohérite | /koeʁit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ko.e.ʁit | co.h°é.rite° |
| cohérite | /koeʁit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ko.e.ʁit | co.h°é.rite° |
| cohérite | /koeʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ko.e.ʁit | co.h°é.rite° |
| cohéritent | /koeʁit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ko.e.ʁit | co.h°é.rite°n°t° |
| cohéritent | /koeʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ko.e.ʁit | co.h°é.rite°n°t° |
| cohériter | /koeʁite/ | infinitif | ko.e.ʁi.te | co.h°é.ri.ter |
| cohéritera | /koeʁitəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ko.e.ʁi.tə.ʁa | co.h°é.ri.te.ra |
| cohériterai | /koeʁitʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ko.e.ʁi.tʁɛ | co.h°é.ri.te°rai |
| cohériteraient | /koeʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tə.ʁɛ | co.h°é.ri.te.raie°n°t° |
| cohériterais | /koeʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ko.e.ʁi.tə.ʁɛ | co.h°é.ri.te.rais° |
| cohériterais | /koeʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ko.e.ʁi.tə.ʁɛ | co.h°é.ri.te.rais° |
| cohériterait | /koeʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ko.e.ʁi.tə.ʁɛ | co.h°é.ri.te.rait° |
| cohériteras | /koeʁitəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ko.e.ʁi.tə.ʁa | co.h°é.ri.te.ras° |
| cohériterez | /koeʁitəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tə.ʁe | co.h°é.ri.te.rez |
| cohériteriez | /koeʁitəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tə.ʁje | co.h°é.ri.te.riez |
| cohériterions | /koeʁitəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tə.ʁjɔ̃ | co.h°é.ri.te.rions° |
| cohériterons | /koeʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tə.ʁɔ̃ | co.h°é.ri.te.rons° |
| cohériteront | /koeʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tə.ʁɔ̃ | co.h°é.ri.te.ront° |
| cohérites | /koeʁit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ko.e.ʁit | co.h°é.rite°s° |
| cohérites | /koeʁit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ko.e.ʁit | co.h°é.rite°s° |
| cohéritez | /koeʁite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.te | co.h°é.ri.tez |
| cohéritez | /koeʁite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.te | co.h°é.ri.tez |
| cohéritiez | /koeʁitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tje | co.h°é.ri.tiez |
| cohéritiez | /koeʁitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tje | co.h°é.ri.tiez |
| cohéritions | /koeʁitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tjɔ̃ | co.h°é.ri.tions° |
| cohéritions | /koeʁitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tjɔ̃ | co.h°é.ri.tions° |
| cohéritons | /koeʁitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tɔ̃ | co.h°é.ri.tons° |
| cohéritons | /koeʁitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tɔ̃ | co.h°é.ri.tons° |
| cohéritâmes | /koeʁitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tam | co.h°é.ri.tâme°s° |
| cohéritât | /koeʁita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.e.ʁi.ta | co.h°é.ri.tât° |
| cohéritâtes | /koeʁitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tat | co.h°é.ri.tâte°s° |
| cohéritèrent | /koeʁitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ko.e.ʁi.tɛʁ | co.h°é.ri.tère°n°t° |
| cohérité | /koeʁite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ko.e.ʁi.te | co.h°é.ri.té |