coassurer

VER — épicène

/koasyʁe/

Syllabes : ko.a.sy.ʁe Orthocode : co.a.ssu.rer

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Assurer (un risque) conjointement avec d’autres.
    Coface coassure avec ECGD, CESCE, SACE ou Hermes selon la nationalité du sous-traitant étranger.
    Ce risque est si important que trois compagnies le coassurent.

Étymologie

De assurer, avec le préfixe co-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
coassura /koasyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ko.a.sy.ʁa co.a.ssu.ra
coassurai /koasyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ko.a.sy.ʁɛ co.a.ssu.rai
coassuraient /koasyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.a.sy.ʁɛ co.a.ssu.raie°n°t°
coassurais /koasyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ko.a.sy.ʁɛ co.a.ssu.rais°
coassurais /koasyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ko.a.sy.ʁɛ co.a.ssu.rais°
coassurait /koasyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ko.a.sy.ʁɛ co.a.ssu.rait°
coassurant /koasyʁɑ̃/ participe, present ko.a.sy.ʁɑ̃ co.a.ssu.rant°
coassuras /koasyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ko.a.sy.ʁa co.a.ssu.ras°
coassurasse /koasyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ko.a.sy.ʁas co.a.ssu.rasse°
coassurassent /koasyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.a.sy.ʁas co.a.ssu.rasse°n°t°
coassurasses /koasyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ko.a.sy.ʁas co.a.ssu.rasse°s°
coassurassiez /koasyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁa.sje co.a.ssu.ra.ssiez
coassurassions /koasyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁa.sjɔ̃ co.a.ssu.ra.ssions°
coassure /koasyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ko.a.syʁ co.a.ssure°
coassure /koasyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ko.a.syʁ co.a.ssure°
coassure /koasyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ko.a.syʁ co.a.ssure°
coassure /koasyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ko.a.syʁ co.a.ssure°
coassure /koasyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ko.a.syʁ co.a.ssure°
coassurent /koasyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ko.a.syʁ co.a.ssure°n°t°
coassurent /koasyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ko.a.syʁ co.a.ssure°n°t°
coassurer /koasyʁe/ infinitif ko.a.sy.ʁe co.a.ssu.rer
coassurera /koasyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ko.a.sy.ʁə.ʁa co.a.ssu.re.ra
coassurerai /koasyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ko.a.sy.ʁə.ʁɛ co.a.ssu.re.rai
coassureraient /koasyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ko.a.sy.ʁə.ʁɛ co.a.ssu.re.raie°n°t°
coassurerais /koasyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ko.a.sy.ʁə.ʁɛ co.a.ssu.re.rais°
coassurerais /koasyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ko.a.sy.ʁə.ʁɛ co.a.ssu.re.rais°
coassurerait /koasyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ko.a.sy.ʁə.ʁɛ co.a.ssu.re.rait°
coassureras /koasyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ko.a.sy.ʁə.ʁa co.a.ssu.re.ras°
coassurerez /koasyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁə.ʁe co.a.ssu.re.rez
coassureriez /koasyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁə.ʁje co.a.ssu.re.riez
coassurerions /koasyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁə.ʁjɔ̃ co.a.ssu.re.rions°
coassurerons /koasyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁə.ʁɔ̃ co.a.ssu.re.rons°
coassureront /koasyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ko.a.sy.ʁə.ʁɔ̃ co.a.ssu.re.ront°
coassures /koasyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ko.a.syʁ co.a.ssure°s°
coassures /koasyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ko.a.syʁ co.a.ssure°s°
coassurez /koasyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁe co.a.ssu.rez
coassurez /koasyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁe co.a.ssu.rez
coassuriez /koasyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁje co.a.ssu.riez
coassuriez /koasyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁje co.a.ssu.riez
coassurions /koasyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁjɔ̃ co.a.ssu.rions°
coassurions /koasyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁjɔ̃ co.a.ssu.rions°
coassurons /koasyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁɔ̃ co.a.ssu.rons°
coassurons /koasyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁɔ̃ co.a.ssu.rons°
coassurâmes /koasyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ko.a.sy.ʁam co.a.ssu.râme°s°
coassurât /koasyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ko.a.sy.ʁa co.a.ssu.rât°
coassurâtes /koasyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ko.a.sy.ʁat co.a.ssu.râte°s°
coassurèrent /koasyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ko.a.sy.ʁɛʁ co.a.ssu.rère°n°t°
coassuré /koasyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ko.a.sy.ʁe co.a.ssu.ré
coassurée /koasyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ko.a.sy.ʁe co.a.ssu.rée°
coassurées /koasyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ko.a.sy.ʁe co.a.ssu.rée°s°
coassurés /koasyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ko.a.sy.ʁe co.a.ssu.rés°