coagglutiner

VER — épicène

/koaɡlytine/

Syllabes : ko.a.ɡly.ti.ne Orthocode : co.a.gglu.ti.ner

Définitions

  1. 1. Agglutiner en même temps (le système portant un antigène et le système portant son anticorps).
    Les sérums typhiques et paratyphiques peuvent coagglutiner les bacilles d'intoxication carnée;
    Widal et Abrami avaient montré dès leur première communication sur la sporo-agglutination que le sérum des malades atteints de mycoses appartenant au groupe des Actinomycoses pouvait coagglutiner et cofixer le Sporotrichum Beurmanm.

Étymologie

De agglutiner avec le préfixe co-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
coagglutina /koaɡlytina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.na co.a.gglu.ti.na
coagglutinai /koaɡlytinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nɛ co.a.gglu.ti.nai
coagglutinaient /koaɡlytinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nɛ co.a.gglu.ti.naie°n°t°
coagglutinais /koaɡlytinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nɛ co.a.gglu.ti.nais°
coagglutinais /koaɡlytinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nɛ co.a.gglu.ti.nais°
coagglutinait /koaɡlytinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nɛ co.a.gglu.ti.nait°
coagglutinant /koaɡlytinɑ̃/ participe, present ko.a.ɡly.ti.nɑ̃ co.a.gglu.ti.nant°
coagglutinas /koaɡlytina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.na co.a.gglu.ti.nas°
coagglutinasse /koaɡlytinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nas co.a.gglu.ti.nasse°
coagglutinassent /koaɡlytinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nas co.a.gglu.ti.nasse°n°t°
coagglutinasses /koaɡlytinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nas co.a.gglu.ti.nasse°s°
coagglutinassiez /koaɡlytinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.na.sje co.a.gglu.ti.na.ssiez
coagglutinassions /koaɡlytinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.na.sjɔ̃ co.a.gglu.ti.na.ssions°
coagglutine /koaɡlytin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°
coagglutine /koaɡlytin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°
coagglutine /koaɡlytin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°
coagglutine /koaɡlytin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°
coagglutine /koaɡlytin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°
coagglutinent /koaɡlytin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°n°t°
coagglutinent /koaɡlytin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°n°t°
coagglutiner /koaɡlytine/ infinitif ko.a.ɡly.ti.ne co.a.gglu.ti.ner
coagglutinera /koaɡlytinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nə.ʁa co.a.gglu.ti.ne.ra
coagglutinerai /koaɡlytinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nə.ʁɛ co.a.gglu.ti.ne.rai
coagglutineraient /koaɡlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nə.ʁɛ co.a.gglu.ti.ne.raie°n°t°
coagglutinerais /koaɡlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nə.ʁɛ co.a.gglu.ti.ne.rais°
coagglutinerais /koaɡlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nə.ʁɛ co.a.gglu.ti.ne.rais°
coagglutinerait /koaɡlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nə.ʁɛ co.a.gglu.ti.ne.rait°
coagglutineras /koaɡlytinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.nə.ʁa co.a.gglu.ti.ne.ras°
coagglutinerez /koaɡlytinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nə.ʁe co.a.gglu.ti.ne.rez
coagglutineriez /koaɡlytinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nə.ʁje co.a.gglu.ti.ne.riez
coagglutinerions /koaɡlytinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nə.ʁjɔ̃ co.a.gglu.ti.ne.rions°
coagglutinerons /koaɡlytinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nə.ʁɔ̃ co.a.gglu.ti.ne.rons°
coagglutineront /koaɡlytinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nə.ʁɔ̃ co.a.gglu.ti.ne.ront°
coagglutines /koaɡlytin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°s°
coagglutines /koaɡlytin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ko.a.ɡly.tin co.a.gglu.tine°s°
coagglutinez /koaɡlytine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.ne co.a.gglu.ti.nez
coagglutinez /koaɡlytine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.ne co.a.gglu.ti.nez
coagglutiniez /koaɡlytinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nje co.a.gglu.ti.niez
coagglutiniez /koaɡlytinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nje co.a.gglu.ti.niez
coagglutinions /koaɡlytinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.njɔ̃ co.a.gglu.ti.nions°
coagglutinions /koaɡlytinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.njɔ̃ co.a.gglu.ti.nions°
coagglutinons /koaɡlytinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nɔ̃ co.a.gglu.ti.nons°
coagglutinons /koaɡlytinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nɔ̃ co.a.gglu.ti.nons°
coagglutinâmes /koaɡlytinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nam co.a.gglu.ti.nâme°s°
coagglutinât /koaɡlytina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ko.a.ɡly.ti.na co.a.gglu.ti.nât°
coagglutinâtes /koaɡlytinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nat co.a.gglu.ti.nâte°s°
coagglutinèrent /koaɡlytinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ko.a.ɡly.ti.nɛʁ co.a.gglu.ti.nère°n°t°
coagglutiné /koaɡlytine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ko.a.ɡly.ti.ne co.a.gglu.ti.né
coagglutinée /koaɡlytine/ participe, passe_simple, singulier, feminin ko.a.ɡly.ti.ne co.a.gglu.ti.née°
coagglutinées /koaɡlytine/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ko.a.ɡly.ti.ne co.a.gglu.ti.née°s°
coagglutinés /koaɡlytine/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ko.a.ɡly.ti.ne co.a.gglu.ti.nés°