clafouter

VER — épicène

/klafute/

Syllabes : kla.fu.te Orthocode : cla.fou.ter

Définitions

  1. 1. rare Faire un clafoutis.
    Je vais continuer à clafouter si tu insistes.. ;o)
    Je te souhaite donc de clafouter encore longtemps pour le plaisir des papilles !
    Comme quoi, pas de saison pour clafouter.
  2. 2. rare Utiliser pour faire un clafoutis.
    quand j'habitais en Alsace, on passait toute la fin de saison à mettre en conserve, confiturer, compoter et clafouter les quetsches...

Étymologie

→ voir clafoutis et -er

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
clafouta /klafuta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier kla.fu.ta cla.fou.ta
clafoutai /klafutɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier kla.fu.tɛ cla.fou.tai
clafoutaient /klafutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel kla.fu.tɛ cla.fou.taie°n°t°
clafoutais /klafutɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier kla.fu.tɛ cla.fou.tais°
clafoutais /klafutɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier kla.fu.tɛ cla.fou.tais°
clafoutait /klafutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier kla.fu.tɛ cla.fou.tait°
clafoutant /klafutɑ̃/ participe, present kla.fu.tɑ̃ cla.fou.tant°
clafoutas /klafuta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier kla.fu.ta cla.fou.tas°
clafoutasse /klafutas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier kla.fu.tas cla.fou.tasse°
clafoutassent /klafutas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel kla.fu.tas cla.fou.tasse°n°t°
clafoutasses /klafutas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier kla.fu.tas cla.fou.tasse°s°
clafoutassiez /klafutasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel kla.fu.ta.sje cla.fou.ta.ssiez
clafoutassions /klafutasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel kla.fu.ta.sjɔ̃ cla.fou.ta.ssions°
clafoute /klafut/ indicatif, present, 1e pers., singulier kla.fut cla.foute°
clafoute /klafut/ indicatif, present, 3e pers., singulier kla.fut cla.foute°
clafoute /klafut/ imperatif, present, 2e pers., singulier kla.fut cla.foute°
clafoute /klafut/ subjonctif, present, 1e pers., singulier kla.fut cla.foute°
clafoute /klafut/ subjonctif, present, 3e pers., singulier kla.fut cla.foute°
clafoutent /klafut/ indicatif, present, 3e pers., pluriel kla.fut cla.foute°n°t°
clafoutent /klafut/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel kla.fut cla.foute°n°t°
clafouter /klafute/ infinitif kla.fu.te cla.fou.ter
clafoutera /klafutəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier kla.fu.tə.ʁa cla.fou.te.ra
clafouterai /klafutʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier kla.fu.tʁɛ cla.fou.te°rai
clafouteraient /klafutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel kla.fu.tə.ʁɛ cla.fou.te.raie°n°t°
clafouterais /klafutəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier kla.fu.tə.ʁɛ cla.fou.te.rais°
clafouterais /klafutəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier kla.fu.tə.ʁɛ cla.fou.te.rais°
clafouterait /klafutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier kla.fu.tə.ʁɛ cla.fou.te.rait°
clafouteras /klafutəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier kla.fu.tə.ʁa cla.fou.te.ras°
clafouterez /klafutəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel kla.fu.tə.ʁe cla.fou.te.rez
clafouteriez /klafutəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel kla.fu.tə.ʁje cla.fou.te.riez
clafouterions /klafutəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel kla.fu.tə.ʁjɔ̃ cla.fou.te.rions°
clafouterons /klafutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel kla.fu.tə.ʁɔ̃ cla.fou.te.rons°
clafouteront /klafutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel kla.fu.tə.ʁɔ̃ cla.fou.te.ront°
clafoutes /klafut/ indicatif, present, 2e pers., singulier kla.fut cla.foute°s°
clafoutes /klafut/ subjonctif, present, 2e pers., singulier kla.fut cla.foute°s°
clafoutez /klafute/ indicatif, present, 2e pers., pluriel kla.fu.te cla.fou.tez
clafoutez /klafute/ imperatif, present, 2e pers., pluriel kla.fu.te cla.fou.tez
clafoutiez /klafutje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel kla.fu.tje cla.fou.tiez
clafoutiez /klafutje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel kla.fu.tje cla.fou.tiez
clafoutions /klafutjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel kla.fu.tjɔ̃ cla.fou.tions°
clafoutions /klafutjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel kla.fu.tjɔ̃ cla.fou.tions°
clafoutons /klafutɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel kla.fu.tɔ̃ cla.fou.tons°
clafoutons /klafutɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel kla.fu.tɔ̃ cla.fou.tons°
clafoutâmes /klafutam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel kla.fu.tam cla.fou.tâme°s°
clafoutât /klafuta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier kla.fu.ta cla.fou.tât°
clafoutâtes /klafutat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel kla.fu.tat cla.fou.tâte°s°
clafoutèrent /klafutɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel kla.fu.tɛʁ cla.fou.tère°n°t°
clafouté /klafute/ participe, passe_simple, singulier, masculin kla.fu.te cla.fou.té
clafoutée /klafute/ participe, passe_simple, singulier, feminin kla.fu.te cla.fou.tée°
clafoutées /klafute/ participe, passe_simple, pluriel, feminin kla.fu.te cla.fou.tée°s°
clafoutés /klafute/ participe, passe_simple, pluriel, masculin kla.fu.te cla.fou.tés°