charotter

VER — épicène

/ʃaʁote/

Syllabes : ʃa.ʁo.te Orthocode : cha.ro.tter

Définitions

  1. 1. Trimballer, mener partout, charrier.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
charotta /ʃaʁota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʃa.ʁo.ta cha.ro.tta
charottai /ʃaʁotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʃa.ʁo.tɛ cha.ro.ttai
charottaient /ʃaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʃa.ʁo.tɛ cha.ro.ttaie°n°t°
charottais /ʃaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʃa.ʁo.tɛ cha.ro.ttais°
charottais /ʃaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʃa.ʁo.tɛ cha.ro.ttais°
charottait /ʃaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʃa.ʁo.tɛ cha.ro.ttait°
charottant /ʃaʁotɑ̃/ participe, present ʃa.ʁo.tɑ̃ cha.ro.ttant°
charottas /ʃaʁota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʃa.ʁo.ta cha.ro.ttas°
charottasse /ʃaʁotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʃa.ʁo.tas cha.ro.ttasse°
charottassent /ʃaʁotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʃa.ʁo.tas cha.ro.ttasse°n°t°
charottasses /ʃaʁotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʃa.ʁo.tas cha.ro.ttasse°s°
charottassiez /ʃaʁotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʃa.ʁo.ta.sje cha.ro.tta.ssiez
charottassions /ʃaʁotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʃa.ʁo.ta.sjɔ̃ cha.ro.tta.ssions°
charotte /ʃaʁɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʃa.ʁɔt cha.rotte°
charotte /ʃaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʃa.ʁɔt cha.rotte°
charotte /ʃaʁɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʃa.ʁɔt cha.rotte°
charotte /ʃaʁɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʃa.ʁɔt cha.rotte°
charotte /ʃaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʃa.ʁɔt cha.rotte°
charottent /ʃaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʃa.ʁɔt cha.rotte°n°t°
charottent /ʃaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʃa.ʁɔt cha.rotte°n°t°
charotter /ʃaʁote/ infinitif ʃa.ʁo.te cha.ro.tter
charottera /ʃaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʃa.ʁɔ.tə.ʁa cha.ro.tte.ra
charotterai /ʃaʁɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʃa.ʁɔ.tʁɛ cha.ro.tte°rai
charotteraient /ʃaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tə.ʁɛ cha.ro.tte.raie°n°t°
charotterais /ʃaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʃa.ʁɔ.tə.ʁɛ cha.ro.tte.rais°
charotterais /ʃaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʃa.ʁɔ.tə.ʁɛ cha.ro.tte.rais°
charotterait /ʃaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʃa.ʁɔ.tə.ʁɛ cha.ro.tte.rait°
charotteras /ʃaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʃa.ʁɔ.tə.ʁa cha.ro.tte.ras°
charotterez /ʃaʁɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tə.ʁe cha.ro.tte.rez
charotteriez /ʃaʁɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tə.ʁje cha.ro.tte.riez
charotterions /ʃaʁɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tə.ʁjɔ̃ cha.ro.tte.rions°
charotterons /ʃaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ cha.ro.tte.rons°
charotteront /ʃaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ cha.ro.tte.ront°
charottes /ʃaʁɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʃa.ʁɔt cha.rotte°s°
charottes /ʃaʁɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʃa.ʁɔt cha.rotte°s°
charottez /ʃaʁote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʃa.ʁo.te cha.ro.ttez
charottez /ʃaʁote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʃa.ʁo.te cha.ro.ttez
charottiez /ʃaʁɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tje cha.ro.ttiez
charottiez /ʃaʁɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tje cha.ro.ttiez
charottions /ʃaʁɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tjɔ̃ cha.ro.ttions°
charottions /ʃaʁɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʃa.ʁɔ.tjɔ̃ cha.ro.ttions°
charottons /ʃaʁotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʃa.ʁo.tɔ̃ cha.ro.ttons°
charottons /ʃaʁotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʃa.ʁo.tɔ̃ cha.ro.ttons°
charottâmes /ʃaʁotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʃa.ʁo.tam cha.ro.ttâme°s°
charottât /ʃaʁota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʃa.ʁo.ta cha.ro.ttât°
charottâtes /ʃaʁotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʃa.ʁo.tat cha.ro.ttâte°s°
charottèrent /ʃaʁotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʃa.ʁo.tɛʁ cha.ro.ttère°n°t°
charotté /ʃaʁote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʃa.ʁo.te cha.ro.tté
charottée /ʃaʁote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʃa.ʁo.te cha.ro.ttée°
charottées /ʃaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʃa.ʁo.te cha.ro.ttée°s°
charottés /ʃaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʃa.ʁo.te cha.ro.ttés°