chabaniser

VER — épicène

/ʃabanize/

Syllabes : ʃa.ba.ni.ze Orthocode : cha.ba.ni.ser

Définitions

  1. 1. politique Éliminer, ou contribuer à l’élimination à l’occasion d’une élection (généralement présidentielle), d’un candidat de son camp qui était censé l’emporter ou au moins être présent au second tour.
    On dit que les partisans d’Édouard Balladur sont en train de « chabaniser » Jacques Chirac, c'est-à-dire de l'enfermer à l'intérieur du RPR, et même d'une partie de celui-ci, exactement comme Valéry Giscard d'Estaing - aidé par un certain Jacques Chirac... - avait enfermé Jacques Chaban-Delmas, lors de l'élection présidentielle de 1974.
    Si ce n'est que cette rencontre a permis à François Mitterrand de comprendre que Jacques Chirac n'exclut pas de se présenter et que, s'il est chabanisé, c'est-à-dire s'il arrive derrière lui et Valéry Giscard d'Estaing au premier tour, il ne fera pas une campagne réellement active en faveur du président sortant.

Étymologie

Néologisme politique français : ajout du suffixe -iser à Chaban, nom sous lequel était familièrement connu Jacques Chaban-Delmas, ancien premier ministre de Georges Pompidou, qui, à l'occasion de l’élection présidentielle de 1974, fut largement distancé par Valéry Giscard d’Estaing dès le premier t…

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
chabanisa /ʃabaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʃa.ba.ni.za cha.ba.ni.sa
chabanisai /ʃabanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʃa.ba.ni.zɛ cha.ba.ni.sai
chabanisaient /ʃabanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zɛ cha.ba.ni.saie°n°t°
chabanisais /ʃabanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʃa.ba.ni.zɛ cha.ba.ni.sais°
chabanisais /ʃabanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʃa.ba.ni.zɛ cha.ba.ni.sais°
chabanisait /ʃabanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʃa.ba.ni.zɛ cha.ba.ni.sait°
chabanisant /ʃabanizɑ̃/ participe, present ʃa.ba.ni.zɑ̃ cha.ba.ni.sant°
chabanisas /ʃabaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʃa.ba.ni.za cha.ba.ni.sas°
chabanisasse /ʃabanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʃa.ba.ni.zas cha.ba.ni.sasse°
chabanisassent /ʃabanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zas cha.ba.ni.sasse°n°t°
chabanisasses /ʃabanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʃa.ba.ni.zas cha.ba.ni.sasse°s°
chabanisassiez /ʃabanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.za.sje cha.ba.ni.sa.ssiez
chabanisassions /ʃabanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.za.sjɔ̃ cha.ba.ni.sa.ssions°
chabanise /ʃabaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʃa.ba.niz cha.ba.nise°
chabanise /ʃabaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʃa.ba.niz cha.ba.nise°
chabanise /ʃabaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʃa.ba.niz cha.ba.nise°
chabanise /ʃabaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʃa.ba.niz cha.ba.nise°
chabanise /ʃabaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʃa.ba.niz cha.ba.nise°
chabanisent /ʃabaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʃa.ba.niz cha.ba.nise°n°t°
chabanisent /ʃabaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʃa.ba.niz cha.ba.nise°n°t°
chabaniser /ʃabanize/ infinitif ʃa.ba.ni.ze cha.ba.ni.ser
chabanisera /ʃabanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʃa.ba.ni.zə.ʁa cha.ba.ni.se.ra
chabaniserai /ʃabanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʃa.ba.ni.zə.ʁɛ cha.ba.ni.se.rai
chabaniseraient /ʃabanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zə.ʁɛ cha.ba.ni.se.raie°n°t°
chabaniserais /ʃabanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʃa.ba.ni.zə.ʁɛ cha.ba.ni.se.rais°
chabaniserais /ʃabanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʃa.ba.ni.zə.ʁɛ cha.ba.ni.se.rais°
chabaniserait /ʃabanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʃa.ba.ni.zə.ʁɛ cha.ba.ni.se.rait°
chabaniseras /ʃabanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʃa.ba.ni.zə.ʁa cha.ba.ni.se.ras°
chabaniserez /ʃabanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zə.ʁe cha.ba.ni.se.rez
chabaniseriez /ʃabanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zə.ʁje cha.ba.ni.se.riez
chabaniserions /ʃabanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zə.ʁjɔ̃ cha.ba.ni.se.rions°
chabaniserons /ʃabanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zə.ʁɔ̃ cha.ba.ni.se.rons°
chabaniseront /ʃabanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zə.ʁɔ̃ cha.ba.ni.se.ront°
chabanises /ʃabaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʃa.ba.niz cha.ba.nise°s°
chabanises /ʃabaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʃa.ba.niz cha.ba.nise°s°
chabanisez /ʃabanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.ze cha.ba.ni.sez
chabanisez /ʃabanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.ze cha.ba.ni.sez
chabanisiez /ʃabanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zje cha.ba.ni.siez
chabanisiez /ʃabanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zje cha.ba.ni.siez
chabanisions /ʃabanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zjɔ̃ cha.ba.ni.sions°
chabanisions /ʃabanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zjɔ̃ cha.ba.ni.sions°
chabanisons /ʃabanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zɔ̃ cha.ba.ni.sons°
chabanisons /ʃabanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zɔ̃ cha.ba.ni.sons°
chabanisâmes /ʃabanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zam cha.ba.ni.sâme°s°
chabanisât /ʃabaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʃa.ba.ni.za cha.ba.ni.sât°
chabanisâtes /ʃabanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zat cha.ba.ni.sâte°s°
chabanisèrent /ʃabanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʃa.ba.ni.zɛʁ cha.ba.ni.sère°n°t°
chabanisé /ʃabanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʃa.ba.ni.ze cha.ba.ni.sé
chabanisée /ʃabanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʃa.ba.ni.ze cha.ba.ni.sée°
chabanisées /ʃabanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʃa.ba.ni.ze cha.ba.ni.sée°s°
chabanisés /ʃabanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʃa.ba.ni.ze cha.ba.ni.sés°