casuistiquer

VER — masculin

/kazɥistike/

Syllabes : ka.zɥis.ti.ke Orthocode : ca.suis.ti.quer

Définitions

  1. 1. Faire le casuiste ; discuter des cas de conscience.

Étymologie

→ voir casuistique

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
casuistiqua /kazɥistika/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ka.zɥis.ti.ka ca.suis.ti.qua
casuistiquai /kazɥistikɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ka.zɥis.ti.kɛ ca.suis.ti.quai
casuistiquaient /kazɥistikɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kɛ ca.suis.ti.quaie°n°t°
casuistiquais /kazɥistikɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ka.zɥis.ti.kɛ ca.suis.ti.quais°
casuistiquais /kazɥistikɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ka.zɥis.ti.kɛ ca.suis.ti.quais°
casuistiquait /kazɥistikɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ka.zɥis.ti.kɛ ca.suis.ti.quait°
casuistiquant /kazɥistikɑ̃/ participe, present ka.zɥis.ti.kɑ̃ ca.suis.ti.quant°
casuistiquas /kazɥistika/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ka.zɥis.ti.ka ca.suis.ti.quas°
casuistiquasse /kazɥistikas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ka.zɥis.ti.kas ca.suis.ti.quasse°
casuistiquassent /kazɥistikas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kas ca.suis.ti.quasse°n°t°
casuistiquasses /kazɥistikas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ka.zɥis.ti.kas ca.suis.ti.quasse°s°
casuistiquassiez /kazɥistikasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.ka.sje ca.suis.ti.qua.ssiez
casuistiquassions /kazɥistikasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.ka.sjɔ̃ ca.suis.ti.qua.ssions°
casuistique /kazɥistik/ indicatif, present, 1e pers., singulier ka.zɥis.tik ca.suis.tique°
casuistique /kazɥistik/ indicatif, present, 3e pers., singulier ka.zɥis.tik ca.suis.tique°
casuistique /kazɥistik/ imperatif, present, 2e pers., singulier ka.zɥis.tik ca.suis.tique°
casuistique /kazɥistik/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ka.zɥis.tik ca.suis.tique°
casuistique /kazɥistik/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ka.zɥis.tik ca.suis.tique°
casuistiquent /kazɥistik/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ka.zɥis.tik ca.suis.tique°n°t°
casuistiquent /kazɥistik/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ka.zɥis.tik ca.suis.tique°n°t°
casuistiquer /kazɥistike/ infinitif ka.zɥis.ti.ke ca.suis.ti.quer
casuistiquera /kazɥistikəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ka.zɥis.ti.kə.ʁa ca.suis.ti.que.ra
casuistiquerai /kazɥistikʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ka.zɥis.ti.kʁɛ ca.suis.ti.que°rai
casuistiqueraient /kazɥistikəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kə.ʁɛ ca.suis.ti.que.raie°n°t°
casuistiquerais /kazɥistikəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ka.zɥis.ti.kə.ʁɛ ca.suis.ti.que.rais°
casuistiquerais /kazɥistikəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ka.zɥis.ti.kə.ʁɛ ca.suis.ti.que.rais°
casuistiquerait /kazɥistikəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ka.zɥis.ti.kə.ʁɛ ca.suis.ti.que.rait°
casuistiqueras /kazɥistikəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ka.zɥis.ti.kə.ʁa ca.suis.ti.que.ras°
casuistiquerez /kazɥistikəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kə.ʁe ca.suis.ti.que.rez
casuistiqueriez /kazɥistikəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kə.ʁje ca.suis.ti.que.riez
casuistiquerions /kazɥistikəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kə.ʁjɔ̃ ca.suis.ti.que.rions°
casuistiquerons /kazɥistikəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kə.ʁɔ̃ ca.suis.ti.que.rons°
casuistiqueront /kazɥistikəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kə.ʁɔ̃ ca.suis.ti.que.ront°
casuistiques /kazɥistik/ indicatif, present, 2e pers., singulier ka.zɥis.tik ca.suis.tique°s°
casuistiques /kazɥistik/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ka.zɥis.tik ca.suis.tique°s°
casuistiquez /kazɥistike/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.ke ca.suis.ti.quez
casuistiquez /kazɥistike/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.ke ca.suis.ti.quez
casuistiquiez /kazɥistikje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kje ca.suis.ti.quiez
casuistiquiez /kazɥistikje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kje ca.suis.ti.quiez
casuistiquions /kazɥistikjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kjɔ̃ ca.suis.ti.quions°
casuistiquions /kazɥistikjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kjɔ̃ ca.suis.ti.quions°
casuistiquons /kazɥistikɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kɔ̃ ca.suis.ti.quons°
casuistiquons /kazɥistikɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kɔ̃ ca.suis.ti.quons°
casuistiquâmes /kazɥistikam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kam ca.suis.ti.quâme°s°
casuistiquât /kazɥistika/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ka.zɥis.ti.ka ca.suis.ti.quât°
casuistiquâtes /kazɥistikat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kat ca.suis.ti.quâte°s°
casuistiquèrent /kazɥistikɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ka.zɥis.ti.kɛʁ ca.suis.ti.quère°n°t°
casuistiqué /kazɥistike/ participe, passe_simple, singulier, masculin ka.zɥis.ti.ke ca.suis.ti.qué