carbonitrurer

VER — épicène

/kaʁbonitʁyʁe/

Syllabes : kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe Orthocode : car.bo.ni.tru.rer

Définitions

  1. 1. Traiter (des pièces en acier) en y faisant pénétrer du carbone et de l’azote.

Étymologie

De nitrurer, avec le préfixe carbo-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
carbonitrura /kaʁbonitʁyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁa car.bo.ni.tru.ra
carbonitrurai /kaʁbonitʁyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɛ car.bo.ni.tru.rai
carbonitruraient /kaʁbonitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɛ car.bo.ni.tru.raie°n°t°
carbonitrurais /kaʁbonitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɛ car.bo.ni.tru.rais°
carbonitrurais /kaʁbonitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɛ car.bo.ni.tru.rais°
carbonitrurait /kaʁbonitʁyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɛ car.bo.ni.tru.rait°
carbonitrurant /kaʁbonitʁyʁɑ̃/ participe, present kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɑ̃ car.bo.ni.tru.rant°
carbonitruras /kaʁbonitʁyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁa car.bo.ni.tru.ras°
carbonitrurasse /kaʁbonitʁyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁas car.bo.ni.tru.rasse°
carbonitrurassent /kaʁbonitʁyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁas car.bo.ni.tru.rasse°n°t°
carbonitrurasses /kaʁbonitʁyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁas car.bo.ni.tru.rasse°s°
carbonitrurassiez /kaʁbonitʁyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁa.sje car.bo.ni.tru.ra.ssiez
carbonitrurassions /kaʁbonitʁyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁa.sjɔ̃ car.bo.ni.tru.ra.ssions°
carbonitrure /kaʁbonitʁyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°
carbonitrure /kaʁbonitʁyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°
carbonitrure /kaʁbonitʁyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°
carbonitrure /kaʁbonitʁyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°
carbonitrure /kaʁbonitʁyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°
carbonitrurent /kaʁbonitʁyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°n°t°
carbonitrurent /kaʁbonitʁyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°n°t°
carbonitrurer /kaʁbonitʁyʁe/ infinitif kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe car.bo.ni.tru.rer
carbonitrurera /kaʁbonitʁyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁa car.bo.ni.tru.re.ra
carbonitrurerai /kaʁbonitʁyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ car.bo.ni.tru.re.rai
carbonitrureraient /kaʁbonitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ car.bo.ni.tru.re.raie°n°t°
carbonitrurerais /kaʁbonitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ car.bo.ni.tru.re.rais°
carbonitrurerais /kaʁbonitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ car.bo.ni.tru.re.rais°
carbonitrurerait /kaʁbonitʁyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁɛ car.bo.ni.tru.re.rait°
carbonitrureras /kaʁbonitʁyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁa car.bo.ni.tru.re.ras°
carbonitrurerez /kaʁbonitʁyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁe car.bo.ni.tru.re.rez
carbonitrureriez /kaʁbonitʁyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁje car.bo.ni.tru.re.riez
carbonitrurerions /kaʁbonitʁyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁjɔ̃ car.bo.ni.tru.re.rions°
carbonitrurerons /kaʁbonitʁyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁɔ̃ car.bo.ni.tru.re.rons°
carbonitrureront /kaʁbonitʁyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁə.ʁɔ̃ car.bo.ni.tru.re.ront°
carbonitrures /kaʁbonitʁyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°s°
carbonitrures /kaʁbonitʁyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁyʁ car.bo.ni.trure°s°
carbonitrurez /kaʁbonitʁyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe car.bo.ni.tru.rez
carbonitrurez /kaʁbonitʁyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe car.bo.ni.tru.rez
carbonitruriez /kaʁbonitʁyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁje car.bo.ni.tru.riez
carbonitruriez /kaʁbonitʁyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁje car.bo.ni.tru.riez
carbonitrurions /kaʁbonitʁyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁjɔ̃ car.bo.ni.tru.rions°
carbonitrurions /kaʁbonitʁyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁjɔ̃ car.bo.ni.tru.rions°
carbonitrurons /kaʁbonitʁyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɔ̃ car.bo.ni.tru.rons°
carbonitrurons /kaʁbonitʁyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɔ̃ car.bo.ni.tru.rons°
carbonitrurâmes /kaʁbonitʁyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁam car.bo.ni.tru.râme°s°
carbonitrurât /kaʁbonitʁyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁa car.bo.ni.tru.rât°
carbonitrurâtes /kaʁbonitʁyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁat car.bo.ni.tru.râte°s°
carbonitrurèrent /kaʁbonitʁyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁɛʁ car.bo.ni.tru.rère°n°t°
carbonitruré /kaʁbonitʁyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe car.bo.ni.tru.ré
carbonitrurée /kaʁbonitʁyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe car.bo.ni.tru.rée°
carbonitrurées /kaʁbonitʁyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe car.bo.ni.tru.rée°s°
carbonitrurés /kaʁbonitʁyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin kaʁ.bo.ni.tʁy.ʁe car.bo.ni.tru.rés°