caracouler

VER — masculin

/kaʁakule/

Syllabes : ka.ʁa.ku.le Orthocode : ca.ra.cou.ler

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Crier, en parlant du pigeon, de la colombe, de la tourterelle.

Synonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
caracoula /kaʁakula/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ka.ʁa.ku.la ca.ra.cou.la
caracoulai /kaʁakulɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ka.ʁa.ku.lɛ ca.ra.cou.lai
caracoulaient /kaʁakulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lɛ ca.ra.cou.laie°n°t°
caracoulais /kaʁakulɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ka.ʁa.ku.lɛ ca.ra.cou.lais°
caracoulais /kaʁakulɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ka.ʁa.ku.lɛ ca.ra.cou.lais°
caracoulait /kaʁakulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ka.ʁa.ku.lɛ ca.ra.cou.lait°
caracoulant /kaʁakulɑ̃/ participe, present ka.ʁa.ku.lɑ̃ ca.ra.cou.lant°
caracoulas /kaʁakula/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ka.ʁa.ku.la ca.ra.cou.las°
caracoulasse /kaʁakulas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ka.ʁa.ku.las ca.ra.cou.lasse°
caracoulassent /kaʁakulas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.ʁa.ku.las ca.ra.cou.lasse°n°t°
caracoulasses /kaʁakulas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ka.ʁa.ku.las ca.ra.cou.lasse°s°
caracoulassiez /kaʁakulasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.la.sje ca.ra.cou.la.ssiez
caracoulassions /kaʁakulasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.la.sjɔ̃ ca.ra.cou.la.ssions°
caracoule /kaʁakul/ indicatif, present, 1e pers., singulier ka.ʁa.kul ca.ra.coule°
caracoule /kaʁakul/ indicatif, present, 3e pers., singulier ka.ʁa.kul ca.ra.coule°
caracoule /kaʁakul/ imperatif, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.kul ca.ra.coule°
caracoule /kaʁakul/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ka.ʁa.kul ca.ra.coule°
caracoule /kaʁakul/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ka.ʁa.kul ca.ra.coule°
caracoulent /kaʁakul/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ka.ʁa.kul ca.ra.coule°n°t°
caracoulent /kaʁakul/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ka.ʁa.kul ca.ra.coule°n°t°
caracouler /kaʁakule/ infinitif ka.ʁa.ku.le ca.ra.cou.ler
caracoulera /kaʁakuləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ka.ʁa.ku.lə.ʁa ca.ra.cou.le.ra
caracoulerai /kaʁakuləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ka.ʁa.ku.lə.ʁɛ ca.ra.cou.le.rai
caracouleraient /kaʁakuləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lə.ʁɛ ca.ra.cou.le.raie°n°t°
caracoulerais /kaʁakuləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ka.ʁa.ku.lə.ʁɛ ca.ra.cou.le.rais°
caracoulerais /kaʁakuləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.ku.lə.ʁɛ ca.ra.cou.le.rais°
caracoulerait /kaʁakuləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ka.ʁa.ku.lə.ʁɛ ca.ra.cou.le.rait°
caracouleras /kaʁakuləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ka.ʁa.ku.lə.ʁa ca.ra.cou.le.ras°
caracoulerez /kaʁakuləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lə.ʁe ca.ra.cou.le.rez
caracouleriez /kaʁakuləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lə.ʁje ca.ra.cou.le.riez
caracoulerions /kaʁakuləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lə.ʁjɔ̃ ca.ra.cou.le.rions°
caracoulerons /kaʁakuləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lə.ʁɔ̃ ca.ra.cou.le.rons°
caracouleront /kaʁakuləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lə.ʁɔ̃ ca.ra.cou.le.ront°
caracoules /kaʁakul/ indicatif, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.kul ca.ra.coule°s°
caracoules /kaʁakul/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.kul ca.ra.coule°s°
caracoulez /kaʁakule/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.le ca.ra.cou.lez
caracoulez /kaʁakule/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.le ca.ra.cou.lez
caracouliez /kaʁakulje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lje ca.ra.cou.liez
caracouliez /kaʁakulje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lje ca.ra.cou.liez
caracoulions /kaʁakuljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.ljɔ̃ ca.ra.cou.lions°
caracoulions /kaʁakuljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.ljɔ̃ ca.ra.cou.lions°
caracoulons /kaʁakulɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lɔ̃ ca.ra.cou.lons°
caracoulons /kaʁakulɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lɔ̃ ca.ra.cou.lons°
caracoulâmes /kaʁakulam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lam ca.ra.cou.lâme°s°
caracoulât /kaʁakula/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ka.ʁa.ku.la ca.ra.cou.lât°
caracoulâtes /kaʁakulat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lat ca.ra.cou.lâte°s°
caracoulèrent /kaʁakulɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ka.ʁa.ku.lɛʁ ca.ra.cou.lère°n°t°
caracoulé /kaʁakule/ participe, passe_simple, singulier, masculin ka.ʁa.ku.le ca.ra.cou.lé