VER — épicène
/kapotize/
Syllabes : ka.po.ti.ze
Orthocode : ca.po.ti.ser
Définitions
- 1. Déconcerter.
Étymologie
De capot, avec le suffixe -iser.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| capotisa | /kapotiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ka.po.ti.za | ca.po.ti.sa |
| capotisai | /kapotizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ka.po.ti.zɛ | ca.po.ti.sai |
| capotisaient | /kapotizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ka.po.ti.zɛ | ca.po.ti.saie°n°t° |
| capotisais | /kapotizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ka.po.ti.zɛ | ca.po.ti.sais° |
| capotisais | /kapotizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ka.po.ti.zɛ | ca.po.ti.sais° |
| capotisait | /kapotizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ka.po.ti.zɛ | ca.po.ti.sait° |
| capotisant | /kapotizɑ̃/ | participe, present | ka.po.ti.zɑ̃ | ca.po.ti.sant° |
| capotisas | /kapotiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ka.po.ti.za | ca.po.ti.sas° |
| capotisasse | /kapotizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ka.po.ti.zas | ca.po.ti.sasse° |
| capotisassent | /kapotizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ka.po.ti.zas | ca.po.ti.sasse°n°t° |
| capotisasses | /kapotizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ka.po.ti.zas | ca.po.ti.sasse°s° |
| capotisassiez | /kapotizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.za.sje | ca.po.ti.sa.ssiez |
| capotisassions | /kapotizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.za.sjɔ̃ | ca.po.ti.sa.ssions° |
| capotise | /kapotiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ka.po.tiz | ca.po.tise° |
| capotise | /kapotiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ka.po.tiz | ca.po.tise° |
| capotise | /kapotiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ka.po.tiz | ca.po.tise° |
| capotise | /kapotiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ka.po.tiz | ca.po.tise° |
| capotise | /kapotiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ka.po.tiz | ca.po.tise° |
| capotisent | /kapotiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ka.po.tiz | ca.po.tise°n°t° |
| capotisent | /kapotiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ka.po.tiz | ca.po.tise°n°t° |
| capotiser | /kapotize/ | infinitif | ka.po.ti.ze | ca.po.ti.ser |
| capotisera | /kapotizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ka.po.ti.zə.ʁa | ca.po.ti.se.ra |
| capotiserai | /kapotizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ka.po.ti.zə.ʁɛ | ca.po.ti.se.rai |
| capotiseraient | /kapotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ka.po.ti.zə.ʁɛ | ca.po.ti.se.raie°n°t° |
| capotiserais | /kapotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ka.po.ti.zə.ʁɛ | ca.po.ti.se.rais° |
| capotiserais | /kapotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ka.po.ti.zə.ʁɛ | ca.po.ti.se.rais° |
| capotiserait | /kapotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ka.po.ti.zə.ʁɛ | ca.po.ti.se.rait° |
| capotiseras | /kapotizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ka.po.ti.zə.ʁa | ca.po.ti.se.ras° |
| capotiserez | /kapotizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.zə.ʁe | ca.po.ti.se.rez |
| capotiseriez | /kapotizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.zə.ʁje | ca.po.ti.se.riez |
| capotiserions | /kapotizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.zə.ʁjɔ̃ | ca.po.ti.se.rions° |
| capotiserons | /kapotizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.zə.ʁɔ̃ | ca.po.ti.se.rons° |
| capotiseront | /kapotizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ka.po.ti.zə.ʁɔ̃ | ca.po.ti.se.ront° |
| capotises | /kapotiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ka.po.tiz | ca.po.tise°s° |
| capotises | /kapotiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ka.po.tiz | ca.po.tise°s° |
| capotisez | /kapotize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.ze | ca.po.ti.sez |
| capotisez | /kapotize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.ze | ca.po.ti.sez |
| capotisiez | /kapotizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.zje | ca.po.ti.siez |
| capotisiez | /kapotizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.zje | ca.po.ti.siez |
| capotisions | /kapotizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.zjɔ̃ | ca.po.ti.sions° |
| capotisions | /kapotizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.zjɔ̃ | ca.po.ti.sions° |
| capotisons | /kapotizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.zɔ̃ | ca.po.ti.sons° |
| capotisons | /kapotizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.zɔ̃ | ca.po.ti.sons° |
| capotisâmes | /kapotizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ka.po.ti.zam | ca.po.ti.sâme°s° |
| capotisât | /kapotiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ka.po.ti.za | ca.po.ti.sât° |
| capotisâtes | /kapotizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ka.po.ti.zat | ca.po.ti.sâte°s° |
| capotisèrent | /kapotizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ka.po.ti.zɛʁ | ca.po.ti.sère°n°t° |
| capotisé | /kapotize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ka.po.ti.ze | ca.po.ti.sé |
| capotisée | /kapotize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ka.po.ti.ze | ca.po.ti.sée° |
| capotisées | /kapotize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ka.po.ti.ze | ca.po.ti.sée°s° |
| capotisés | /kapotize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ka.po.ti.ze | ca.po.ti.sés° |