calamiter

VER — épicène

/kalamite/

Syllabes : ka.la.mi.te Orthocode : ca.la.mi.ter

Fréquence

0.2 composite /M
0.1 OpenSubtitles
0.3 Frantext
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Nuire, provoquer calamités.
    Il va calamiter les espoirs d’une foule de débutants inconnus qui n’ont aucune chance d’exposer ailleurs.

Étymologie

Dérivé de calamité, avec le suffixe -er.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
calamita /kalamita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ka.la.mi.ta ca.la.mi.ta
calamitai /kalamitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ka.la.mi.tɛ ca.la.mi.tai
calamitaient /kalamitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.la.mi.tɛ ca.la.mi.taie°n°t°
calamitais /kalamitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ka.la.mi.tɛ ca.la.mi.tais°
calamitais /kalamitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ka.la.mi.tɛ ca.la.mi.tais°
calamitait /kalamitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ka.la.mi.tɛ ca.la.mi.tait°
calamitant /kalamitɑ̃/ participe, present ka.la.mi.tɑ̃ ca.la.mi.tant°
calamitas /kalamita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ka.la.mi.ta ca.la.mi.tas°
calamitasse /kalamitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ka.la.mi.tas ca.la.mi.tasse°
calamitassent /kalamitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.la.mi.tas ca.la.mi.tasse°n°t°
calamitasses /kalamitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ka.la.mi.tas ca.la.mi.tasse°s°
calamitassiez /kalamitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.la.mi.ta.sje ca.la.mi.ta.ssiez
calamitassions /kalamitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.la.mi.ta.sjɔ̃ ca.la.mi.ta.ssions°
calamite /kalamit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ka.la.mit ca.la.mite°
calamite /kalamit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ka.la.mit ca.la.mite°
calamite /kalamit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ka.la.mit ca.la.mite°
calamite /kalamit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ka.la.mit ca.la.mite°
calamite /kalamit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ka.la.mit ca.la.mite°
calamitent /kalamit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ka.la.mit ca.la.mite°n°t°
calamitent /kalamit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ka.la.mit ca.la.mite°n°t°
calamiter /kalamite/ infinitif ka.la.mi.te ca.la.mi.ter
calamitera /kalamitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ka.la.mi.tə.ʁa ca.la.mi.te.ra
calamiterai /kalamitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ka.la.mi.tʁɛ ca.la.mi.te°rai
calamiteraient /kalamitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ka.la.mi.tə.ʁɛ ca.la.mi.te.raie°n°t°
calamiterais /kalamitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ka.la.mi.tə.ʁɛ ca.la.mi.te.rais°
calamiterais /kalamitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ka.la.mi.tə.ʁɛ ca.la.mi.te.rais°
calamiterait /kalamitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ka.la.mi.tə.ʁɛ ca.la.mi.te.rait°
calamiteras /kalamitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ka.la.mi.tə.ʁa ca.la.mi.te.ras°
calamiterez /kalamitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ka.la.mi.tə.ʁe ca.la.mi.te.rez
calamiteriez /kalamitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ka.la.mi.tə.ʁje ca.la.mi.te.riez
calamiterions /kalamitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ka.la.mi.tə.ʁjɔ̃ ca.la.mi.te.rions°
calamiterons /kalamitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ka.la.mi.tə.ʁɔ̃ ca.la.mi.te.rons°
calamiteront /kalamitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ka.la.mi.tə.ʁɔ̃ ca.la.mi.te.ront°
calamites /kalamit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ka.la.mit ca.la.mite°s°
calamites /kalamit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ka.la.mit ca.la.mite°s°
calamitez /kalamite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ka.la.mi.te ca.la.mi.tez
calamitez /kalamite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ka.la.mi.te ca.la.mi.tez
calamitiez /kalamitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.la.mi.tje ca.la.mi.tiez
calamitiez /kalamitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ka.la.mi.tje ca.la.mi.tiez
calamitions /kalamitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.la.mi.tjɔ̃ ca.la.mi.tions°
calamitions /kalamitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ka.la.mi.tjɔ̃ ca.la.mi.tions°
calamitons /kalamitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ka.la.mi.tɔ̃ ca.la.mi.tons°
calamitons /kalamitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ka.la.mi.tɔ̃ ca.la.mi.tons°
calamitâmes /kalamitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ka.la.mi.tam ca.la.mi.tâme°s°
calamitât /kalamita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ka.la.mi.ta ca.la.mi.tât°
calamitâtes /kalamitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ka.la.mi.tat ca.la.mi.tâte°s°
calamitèrent /kalamitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ka.la.mi.tɛʁ ca.la.mi.tère°n°t°
calamité /kalamite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ka.la.mi.te ca.la.mi.té
calamitée /kalamite/ participe, passe_simple, singulier, feminin ka.la.mi.te ca.la.mi.tée°
calamitées /kalamite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ka.la.mi.te ca.la.mi.tée°s°
calamités /kalamite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ka.la.mi.te ca.la.mi.tés°