brourir

VER — masculin

/bʁuʁiʁ/

Syllabes : bʁu.ʁiʁ Orthocode : brou.rir

Définitions

  1. 1. Pousser son cri, en parlant de la perdrix.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
brouri /bʁuʁi/ participe, passe_simple, singulier, masculin bʁu.ʁi brou.ri
brourir /bʁuʁiʁ/ infinitif bʁu.ʁiʁ brou.rir
brourira /bʁuʁiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier bʁu.ʁi.ʁa brou.ri.ra
brourirai /bʁuʁiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier bʁu.ʁi.ʁɛ brou.ri.rai
brouriraient /bʁuʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel bʁu.ʁi.ʁɛ brou.ri.raie°n°t°
brourirais /bʁuʁiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier bʁu.ʁi.ʁɛ brou.ri.rais°
brourirais /bʁuʁiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier bʁu.ʁi.ʁɛ brou.ri.rais°
brourirait /bʁuʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier bʁu.ʁi.ʁɛ brou.ri.rait°
brouriras /bʁuʁiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier bʁu.ʁi.ʁa brou.ri.ras°
brourirent /bʁuʁiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel bʁu.ʁiʁ brou.rire°n°t°
brourirez /bʁuʁiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel bʁu.ʁi.ʁe brou.ri.rez
brouririez /bʁuʁiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel bʁu.ʁi.ʁje brou.ri.riez
brouririons /bʁuʁiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel bʁu.ʁi.ʁjɔ̃ brou.ri.rions°
brourirons /bʁuʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel bʁu.ʁi.ʁɔ̃ brou.ri.rons°
brouriront /bʁuʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel bʁu.ʁi.ʁɔ̃ brou.ri.ront°
brouris /bʁuʁi/ indicatif, present, 1e pers., singulier bʁu.ʁi brou.ris°
brouris /bʁuʁi/ indicatif, present, 2e pers., singulier bʁu.ʁi brou.ris°
brouris /bʁuʁi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier bʁu.ʁi brou.ris°
brouris /bʁuʁi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier bʁu.ʁi brou.ris°
brouris /bʁuʁi/ imperatif, present, 2e pers., singulier bʁu.ʁi brou.ris°
brourissaient /bʁuʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel bʁu.ʁi.sɛ brou.ri.ssaie°n°t°
brourissais /bʁuʁisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier bʁu.ʁi.sɛ brou.ri.ssais°
brourissais /bʁuʁisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier bʁu.ʁi.sɛ brou.ri.ssais°
brourissait /bʁuʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier bʁu.ʁi.sɛ brou.ri.ssait°
brourissant /bʁuʁisɑ̃/ participe, present bʁu.ʁi.sɑ̃ brou.ri.ssant°
brourisse /bʁuʁis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier bʁu.ʁis brou.risse°
brourisse /bʁuʁis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier bʁu.ʁis brou.risse°
brourisse /bʁuʁis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier bʁu.ʁis brou.risse°
brourissent /bʁuʁis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel bʁu.ʁis brou.risse°n°t°
brourissent /bʁuʁis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel bʁu.ʁis brou.risse°n°t°
brourissent /bʁuʁis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel bʁu.ʁis brou.risse°n°t°
brourisses /bʁuʁis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier bʁu.ʁis brou.risse°s°
brourisses /bʁuʁis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier bʁu.ʁis brou.risse°s°
brourissez /bʁuʁise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel bʁu.ʁi.se brou.ri.ssez
brourissez /bʁuʁise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel bʁu.ʁi.se brou.ri.ssez
brourissiez /bʁuʁisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel bʁu.ʁi.sje brou.ri.ssiez
brourissiez /bʁuʁisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel bʁu.ʁi.sje brou.ri.ssiez
brourissiez /bʁuʁisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel bʁu.ʁi.sje brou.ri.ssiez
brourissions /bʁuʁisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel bʁu.ʁi.sjɔ̃ brou.ri.ssions°
brourissions /bʁuʁisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel bʁu.ʁi.sjɔ̃ brou.ri.ssions°
brourissions /bʁuʁisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel bʁu.ʁi.sjɔ̃ brou.ri.ssions°
brourissons /bʁuʁisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel bʁu.ʁi.sɔ̃ brou.ri.ssons°
brourissons /bʁuʁisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel bʁu.ʁi.sɔ̃ brou.ri.ssons°
brourit /bʁuʁi/ indicatif, present, 3e pers., singulier bʁu.ʁi brou.rit°
brourit /bʁuʁi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier bʁu.ʁi brou.rit°
brourîmes /bʁuʁim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel bʁu.ʁim brou.rîme°s°
brourît /bʁuʁi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier bʁu.ʁi brou.rît°
brourîtes /bʁuʁit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel bʁu.ʁit brou.rîte°s°