broumeger

VER — masculin

/bʁuməʒe/

Syllabes : bʁu.mə.ʒe Orthocode : brou.me.ger

Définitions

  1. 1. pêche Amorcer.
    Sur 38 mètres on a trouvé des échos qui semblaient sympathiques, on s'est ancré et on a commencé à broumeger un peu.

Étymologie

Dénominal de broumé.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
broumegea /bʁuməʒa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier bʁu.mə.ʒa brou.me.gea
broumegeai /bʁuməʒɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier bʁu.mə.ʒɛ brou.me.geai
broumegeaient /bʁuməʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel bʁu.mə.ʒɛ brou.me.geaie°n°t°
broumegeais /bʁuməʒɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier bʁu.mə.ʒɛ brou.me.geais°
broumegeais /bʁuməʒɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier bʁu.mə.ʒɛ brou.me.geais°
broumegeait /bʁuməʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier bʁu.mə.ʒɛ brou.me.geait°
broumegeant /bʁuməʒɑ̃/ participe, present bʁu.mə.ʒɑ̃ brou.me.geant°
broumegeas /bʁuməʒa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier bʁu.mə.ʒa brou.me.geas°
broumegeasse /bʁuməʒas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier bʁu.mə.ʒas brou.me.geasse°
broumegeassent /bʁuməʒas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel bʁu.mə.ʒas brou.me.geasse°n°t°
broumegeasses /bʁuməʒas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier bʁu.mə.ʒas brou.me.geasse°s°
broumegeassiez /bʁuməʒasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel bʁu.mə.ʒa.sje brou.me.gea.ssiez
broumegeassions /bʁuməʒasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel bʁu.mə.ʒa.sjɔ̃ brou.me.gea.ssions°
broumegeons /bʁuməʒɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel bʁu.mə.ʒɔ̃ brou.me.geons°
broumegeons /bʁuməʒɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel bʁu.mə.ʒɔ̃ brou.me.geons°
broumeger /bʁuməʒe/ infinitif bʁu.mə.ʒe brou.me.ger
broumegez /bʁuməʒe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel bʁu.mə.ʒe brou.me.gez
broumegez /bʁuməʒe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel bʁu.mə.ʒe brou.me.gez
broumegeâmes /bʁuməʒam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel bʁu.mə.ʒam brou.me.geâme°s°
broumegeât /bʁuməʒa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier bʁu.mə.ʒa brou.me.geât°
broumegeâtes /bʁuməʒat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel bʁu.mə.ʒat brou.me.geâte°s°
broumegiez /bʁuməʒje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel bʁu.mə.ʒje brou.me.giez
broumegiez /bʁuməʒje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel bʁu.mə.ʒje brou.me.giez
broumegions /bʁuməʒjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel bʁu.mə.ʒjɔ̃ brou.me.gions°
broumegions /bʁuməʒjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel bʁu.mə.ʒjɔ̃ brou.me.gions°
broumegèrent /bʁuməʒɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel bʁu.mə.ʒɛʁ brou.me.gère°n°t°
broumegé /bʁuməʒe/ participe, passe_simple, singulier, masculin bʁu.mə.ʒe brou.me.gé
broumège /bʁumɛʒ/ indicatif, present, 1e pers., singulier bʁu.mɛʒ brou.mège
broumège /bʁumɛʒ/ indicatif, present, 3e pers., singulier bʁu.mɛʒ brou.mège
broumège /bʁumɛʒ/ imperatif, present, 2e pers., singulier bʁu.mɛʒ brou.mège
broumège /bʁumɛʒ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier bʁu.mɛʒ brou.mège
broumège /bʁumɛʒ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier bʁu.mɛʒ brou.mège
broumègent /bʁumɛʒ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel bʁu.mɛʒ brou.mègen°t°
broumègent /bʁumɛʒ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel bʁu.mɛʒ brou.mègen°t°
broumègera /bʁumɛʒəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier bʁu.mɛ.ʒə.ʁa brou.mè.ge.ra
broumègerai /bʁumɛʒəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier bʁu.mɛ.ʒə.ʁɛ brou.mè.ge.rai
broumègeraient /bʁumɛʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel bʁu.mɛ.ʒə.ʁɛ brou.mè.ge.raie°n°t°
broumègerais /bʁumɛʒəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier bʁu.mɛ.ʒə.ʁɛ brou.mè.ge.rais°
broumègerais /bʁumɛʒəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier bʁu.mɛ.ʒə.ʁɛ brou.mè.ge.rais°
broumègerait /bʁumɛʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier bʁu.mɛ.ʒə.ʁɛ brou.mè.ge.rait°
broumègeras /bʁumɛʒəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier bʁu.mɛ.ʒə.ʁa brou.mè.ge.ras°
broumègerez /bʁumɛʒəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel bʁu.mɛ.ʒə.ʁe brou.mè.ge.rez
broumègeriez /bʁumɛʒəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel bʁu.mɛ.ʒə.ʁje brou.mè.ge.riez
broumègerions /bʁumɛʒəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel bʁu.mɛ.ʒə.ʁjɔ̃ brou.mè.ge.rions°
broumègerons /bʁumɛʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel bʁu.mɛ.ʒə.ʁɔ̃ brou.mè.ge.rons°
broumègeront /bʁumɛʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel bʁu.mɛ.ʒə.ʁɔ̃ brou.mè.ge.ront°
broumèges /bʁumɛʒ/ indicatif, present, 2e pers., singulier bʁu.mɛʒ brou.mèges°
broumèges /bʁumɛʒ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier bʁu.mɛʒ brou.mèges°