Conjugaison de « (se) branler »

Infinitif (se) branler
Participe passé branlé
Participe présent branlant

Indicatif

Présent

1s(me) branle
2s(te) branles
3s(se) branle
1p(nous) branlons
2p(vous) branlez
3p(se) branlent

Imparfait

1s(me) branlais
2s(te) branlais
3s(se) branlait
1p(nous) branlions
2p(vous) branliez
3p(se) branlaient

Passé simple

1s(me) branlai
2s(te) branlas
3s(se) branla
1p(nous) branlâmes
2p(vous) branlâtes
3p(se) branlèrent

Futur simple

1s(me) branlerai
2s(te) branleras
3s(se) branlera
1p(nous) branlerons
2p(vous) branlerez
3p(se) branleront

Subjonctif

Présent

1s(me) branle
2s(te) branles
3s(se) branle
1p(nous) branlions
2p(vous) branliez
3p(se) branlent

Imparfait

1s(me) branlasse
2s(te) branlasses
3s(se) branlât
1p(nous) branlassions
2p(vous) branlassiez
3p(se) branlassent

Impératif

Présent

2s(te) branle
1p(nous) branlons
2p(vous) branlez

Conditionnel

Présent

1s(me) branlerais
2s(te) branlerais
3s(se) branlerait
1p(nous) branlerions
2p(vous) branleriez
3p(se) branleraient