bienvouloir

VER — masculin NOM — masculin

VER — masculin

Définitions

  1. 1. vieilli Vouloir du bien à ….

Étymologie

Composé de bien et de vouloir.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
bienveuille /bjɛ̃vœj/ subjonctif, present, 1e pers., singulier bjɛ̃.vœj bien.veuille°
bienveuille /bjɛ̃vœj/ subjonctif, present, 3e pers., singulier bjɛ̃.vœj bien.veuille°
bienveuillent /bjɛ̃vœj/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel bjɛ̃.vœj bien.veuille°n°t°
bienveuilles /bjɛ̃vœj/ subjonctif, present, 2e pers., singulier bjɛ̃.vœj bien.veuille°s°
bienveulent /bjɛ̃vœl/ indicatif, present, 3e pers., pluriel bjɛ̃.vœl bien.veule°n°t°
bienveut /bjɛ̃vø/ indicatif, present, 3e pers., singulier bjɛ̃.vø bien.veut°
bienveux /bjɛ̃vø/ indicatif, present, 1e pers., singulier bjɛ̃.vø bien.veux°
bienveux /bjɛ̃vø/ indicatif, present, 2e pers., singulier bjɛ̃.vø bien.veux°
bienvoudra /bjɛ̃vudʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier bjɛ̃.vu.dʁa bien.vou.dra
bienvoudrai /bjɛ̃vudʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier bjɛ̃.vu.dʁɛ bien.vou.drai
bienvoudraient /bjɛ̃vudʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel bjɛ̃.vu.dʁɛ bien.vou.draie°n°t°
bienvoudrais /bjɛ̃vudʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier bjɛ̃.vu.dʁɛ bien.vou.drais°
bienvoudrais /bjɛ̃vudʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier bjɛ̃.vu.dʁɛ bien.vou.drais°
bienvoudrait /bjɛ̃vudʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier bjɛ̃.vu.dʁɛ bien.vou.drait°
bienvoudras /bjɛ̃vudʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier bjɛ̃.vu.dʁa bien.vou.dras°
bienvoudrez /bjɛ̃vudʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel bjɛ̃.vu.dʁe bien.vou.drez
bienvoudriez /bjɛ̃vudʁije/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel bjɛ̃.vu.dʁi.je bien.vou.dr(i).iez
bienvoudrions /bjɛ̃vudʁijɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel bjɛ̃.vu.dʁi.jɔ̃ bien.vou.dr(i).ions°
bienvoudrons /bjɛ̃vudʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel bjɛ̃.vu.dʁɔ̃ bien.vou.drons°
bienvoudront /bjɛ̃vudʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel bjɛ̃.vu.dʁɔ̃ bien.vou.dront°
bienvoulaient /bjɛ̃vulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lɛ bien.vou.laie°n°t°
bienvoulais /bjɛ̃vulɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier bjɛ̃.vu.lɛ bien.vou.lais°
bienvoulais /bjɛ̃vulɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier bjɛ̃.vu.lɛ bien.vou.lais°
bienvoulait /bjɛ̃vulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier bjɛ̃.vu.lɛ bien.vou.lait°
bienvoulant /bjɛ̃vulɑ̃/ participe, present bjɛ̃.vu.lɑ̃ bien.vou.lant°
bienvoulez /bjɛ̃vule/ indicatif, present, 2e pers., pluriel bjɛ̃.vu.le bien.vou.lez
bienvouliez /bjɛ̃vulje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lje bien.vou.liez
bienvouliez /bjɛ̃vulje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lje bien.vou.liez
bienvoulions /bjɛ̃vuljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel bjɛ̃.vu.ljɔ̃ bien.vou.lions°
bienvoulions /bjɛ̃vuljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel bjɛ̃.vu.ljɔ̃ bien.vou.lions°
bienvoulons /bjɛ̃vulɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lɔ̃ bien.vou.lons°
bienvoulu /bjɛ̃vuly/ participe, passe_simple, singulier, masculin bjɛ̃.vu.ly bien.vou.lu
bienvoulurent /bjɛ̃vulyʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lyʁ bien.vou.lure°n°t°
bienvoulus /bjɛ̃vuly/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier bjɛ̃.vu.ly bien.vou.lus°
bienvoulus /bjɛ̃vuly/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier bjɛ̃.vu.ly bien.vou.lus°
bienvoulusse /bjɛ̃vulys/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier bjɛ̃.vu.lys bien.vou.lusse°
bienvoulussent /bjɛ̃vulys/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lys bien.vou.lusse°n°t°
bienvoulusses /bjɛ̃vulys/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier bjɛ̃.vu.lys bien.vou.lusse°s°
bienvoulussiez /bjɛ̃vulysje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel bjɛ̃.vu.ly.sje bien.vou.lu.ssiez
bienvoulussions /bjɛ̃vulysjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel bjɛ̃.vu.ly.sjɔ̃ bien.vou.lu.ssions°
bienvoulut /bjɛ̃vuly/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier bjɛ̃.vu.ly bien.vou.lut°
bienvoulûmes /bjɛ̃vulym/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lym bien.vou.lûme°s°
bienvoulût /bjɛ̃vuly/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier bjɛ̃.vu.ly bien.vou.lût°
bienvoulûtes /bjɛ̃vulyt/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel bjɛ̃.vu.lyt bien.vou.lûte°s°

NOM — masculin

/bjɛ̃vulwaʁ/

Syllabes : bjɛ̃.vu.lwaʁ Orthocode : bien.vou.loir

Définitions

  1. 1. vieilli Désir de bien pour autrui, bonne volonté.

Étymologie

Composé de bien et de vouloir.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
bienvouloir /bjɛ̃vulwaʁ/ commun, masculin, singulier bjɛ̃.vu.lwaʁ bien.vou.loir