Conjugaison de « (se) bannir »

Infinitif (se) bannir
Participe passé banni
Participe présent bannissant

Indicatif

Présent

1s(me) bannis
2s(te) bannis
3s(se) bannit
1p(nous) bannissons
2p(vous) bannissez
3p(se) bannissent

Imparfait

1s(me) bannissais
2s(te) bannissais
3s(se) bannissait
1p(nous) bannissions
2p(vous) bannissiez
3p(se) bannissaient

Passé simple

1s(me) bannis
2s(te) bannis
3s(se) bannit
1p(nous) bannîmes
2p(vous) bannîtes
3p(se) bannirent

Futur simple

1s(me) bannirai
2s(te) banniras
3s(se) bannira
1p(nous) bannirons
2p(vous) bannirez
3p(se) banniront

Subjonctif

Présent

1s(me) bannisse
2s(te) bannisses
3s(se) bannisse
1p(nous) bannissions
2p(vous) bannissiez
3p(se) bannissent

Imparfait

1s(me) bannisse
2s(te) bannisses
3s(se) bannît
1p(nous) bannissions
2p(vous) bannissiez
3p(se) bannissent

Impératif

Présent

2s(te) bannis
1p(nous) bannissons
2p(vous) bannissez

Conditionnel

Présent

1s(me) bannirais
2s(te) bannirais
3s(se) bannirait
1p(nous) bannirions
2p(vous) banniriez
3p(se) banniraient