(s') autotomiser

VER:pron — épicène

/ototomize/

Syllabes : o.to.to.mi.ze Orthocode : au.to.to.mi.ser

Définitions

  1. 1. biologie Se mutiler par réflexe d’une partie du corps afin de pouvoir échapper à un agresseur.

Étymologie

De autotomie.

Dérivés

Hyperonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autotomisa /ototomiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.to.mi.za au.to.to.mi.sa
(m') autotomisai /ototomizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.to.mi.zɛ au.to.to.mi.sai
(s') autotomisaient /ototomizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.to.mi.zɛ au.to.to.mi.saie°n°t°
(m') autotomisais /ototomizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.to.mi.zɛ au.to.to.mi.sais°
(t') autotomisais /ototomizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.to.mi.zɛ au.to.to.mi.sais°
(s') autotomisait /ototomizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.to.mi.zɛ au.to.to.mi.sait°
(s') autotomisant /ototomizɑ̃/ participe, present o.to.to.mi.zɑ̃ au.to.to.mi.sant°
(t') autotomisas /ototomiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.to.mi.za au.to.to.mi.sas°
(m') autotomisasse /ototomizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.to.mi.zas au.to.to.mi.sasse°
(s') autotomisassent /ototomizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.to.mi.zas au.to.to.mi.sasse°n°t°
(t') autotomisasses /ototomizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.to.mi.zas au.to.to.mi.sasse°s°
(vous) autotomisassiez /ototomizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.za.sje au.to.to.mi.sa.ssiez
(nous) autotomisassions /ototomizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.za.sjɔ̃ au.to.to.mi.sa.ssions°
(m') autotomise /ototomiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.to.miz au.to.to.mise°
(s') autotomise /ototomiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.to.miz au.to.to.mise°
(t') autotomise /ototomiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.to.miz au.to.to.mise°
(m') autotomise /ototomiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.to.miz au.to.to.mise°
(s') autotomise /ototomiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.to.miz au.to.to.mise°
(s') autotomisent /ototomiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.to.miz au.to.to.mise°n°t°
(s') autotomisent /ototomiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.to.miz au.to.to.mise°n°t°
(s') autotomiser /ototomize/ infinitif o.to.to.mi.ze au.to.to.mi.ser
(s') autotomisera /ototomizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.to.mi.zə.ʁa au.to.to.mi.se.ra
(m') autotomiserai /ototomizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.to.mi.zə.ʁɛ au.to.to.mi.se.rai
(s') autotomiseraient /ototomizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.to.mi.zə.ʁɛ au.to.to.mi.se.raie°n°t°
(m') autotomiserais /ototomizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.to.mi.zə.ʁɛ au.to.to.mi.se.rais°
(t') autotomiserais /ototomizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.to.mi.zə.ʁɛ au.to.to.mi.se.rais°
(s') autotomiserait /ototomizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.to.mi.zə.ʁɛ au.to.to.mi.se.rait°
(t') autotomiseras /ototomizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.to.mi.zə.ʁa au.to.to.mi.se.ras°
(vous) autotomiserez /ototomizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.zə.ʁe au.to.to.mi.se.rez
(vous) autotomiseriez /ototomizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.zə.ʁje au.to.to.mi.se.riez
(nous) autotomiserions /ototomizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.zə.ʁjɔ̃ au.to.to.mi.se.rions°
(nous) autotomiserons /ototomizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.zə.ʁɔ̃ au.to.to.mi.se.rons°
(s') autotomiseront /ototomizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.to.mi.zə.ʁɔ̃ au.to.to.mi.se.ront°
(t') autotomises /ototomiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.to.miz au.to.to.mise°s°
(t') autotomises /ototomiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.to.miz au.to.to.mise°s°
(vous) autotomisez /ototomize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.ze au.to.to.mi.sez
(vous) autotomisez /ototomize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.ze au.to.to.mi.sez
(vous) autotomisiez /ototomizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.zje au.to.to.mi.siez
(vous) autotomisiez /ototomizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.zje au.to.to.mi.siez
(nous) autotomisions /ototomizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.zjɔ̃ au.to.to.mi.sions°
(nous) autotomisions /ototomizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.zjɔ̃ au.to.to.mi.sions°
(nous) autotomisons /ototomizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.zɔ̃ au.to.to.mi.sons°
(nous) autotomisons /ototomizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.zɔ̃ au.to.to.mi.sons°
(nous) autotomisâmes /ototomizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.to.mi.zam au.to.to.mi.sâme°s°
(s') autotomisât /ototomiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.to.mi.za au.to.to.mi.sât°
(vous) autotomisâtes /ototomizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.to.mi.zat au.to.to.mi.sâte°s°
(s') autotomisèrent /ototomizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.to.mi.zɛʁ au.to.to.mi.sère°n°t°
(s') autotomisé /ototomize/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.to.mi.ze au.to.to.mi.sé
(s') autotomisée /ototomize/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.to.mi.ze au.to.to.mi.sée°
(s') autotomisées /ototomize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.to.mi.ze au.to.to.mi.sée°s°
(s') autotomisés /ototomize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.to.mi.ze au.to.to.mi.sés°