VER:pron — épicène
/otosɥivʁ/
Syllabes : o.to.sɥivʁ
Orthocode : au.to.suivre°
Définitions
-
1.
Se suivre soi-même.
Personne, j'ai pas la possibilité de m'autosuivre
Étymologie
De suivre, avec le préfixe auto-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (m') autosuis | /otosɥi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | o.to.sɥi | au.to.suis° |
| (t') autosuis | /otosɥi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | o.to.sɥi | au.to.suis° |
| (t') autosuis | /otosɥi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | o.to.sɥi | au.to.suis° |
| (s') autosuit | /otosɥi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | o.to.sɥi | au.to.suit° |
| (s') autosuivaient | /otosɥivɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.sɥi.vɛ | au.to.sui.vaie°n°t° |
| (m') autosuivais | /otosɥivɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.sɥi.vɛ | au.to.sui.vais° |
| (t') autosuivais | /otosɥivɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.sɥi.vɛ | au.to.sui.vais° |
| (s') autosuivait | /otosɥivɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.sɥi.vɛ | au.to.sui.vait° |
| (s') autosuivant | /otosɥivɑ̃/ | participe, present | o.to.sɥi.vɑ̃ | au.to.sui.vant° |
| (m') autosuive | /otosɥiv/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | o.to.sɥiv | au.to.suive° |
| (s') autosuive | /otosɥiv/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | o.to.sɥiv | au.to.suive° |
| (s') autosuivent | /otosɥiv/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | o.to.sɥiv | au.to.suive°n°t° |
| (s') autosuivent | /otosɥiv/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | o.to.sɥiv | au.to.suive°n°t° |
| (t') autosuives | /otosɥiv/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | o.to.sɥiv | au.to.suive°s° |
| (t') autosuives | /otosɥiv/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | o.to.sɥiv | au.to.suive°s° |
| (vous) autosuivez | /otosɥive/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.ve | au.to.sui.vez |
| (vous) autosuivez | /otosɥive/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.ve | au.to.sui.vez |
| (s') autosuivi | /otosɥivi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vi |
| (s') autosuivie | /otosɥivi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vie° |
| (s') autosuivies | /otosɥivi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vie°s° |
| (vous) autosuiviez | /otosɥivje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.vje | au.to.sui.viez |
| (vous) autosuiviez | /otosɥivje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.vje | au.to.sui.viez |
| (nous) autosuivions | /otosɥivjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vjɔ̃ | au.to.sui.vions° |
| (nous) autosuivions | /otosɥivjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vjɔ̃ | au.to.sui.vions° |
| (s') autosuivirent | /otosɥiviʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | o.to.sɥi.viʁ | au.to.sui.vire°n°t° |
| (m') autosuivis | /otosɥivi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vis° |
| (t') autosuivis | /otosɥivi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vis° |
| (s') autosuivis | /otosɥivi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vis° |
| (m') autosuivisse | /otosɥivis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.sɥi.vis | au.to.sui.visse° |
| (s') autosuivissent | /otosɥivis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.sɥi.vis | au.to.sui.visse°n°t° |
| (t') autosuivisses | /otosɥivis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.sɥi.vis | au.to.sui.visse°s° |
| (vous) autosuivissiez | /otosɥivisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.vi.sje | au.to.sui.vi.ssiez |
| (nous) autosuivissions | /otosɥivisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vi.sjɔ̃ | au.to.sui.vi.ssions° |
| (s') autosuivit | /otosɥivi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vit° |
| (nous) autosuivons | /otosɥivɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vɔ̃ | au.to.sui.vons° |
| (nous) autosuivons | /otosɥivɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vɔ̃ | au.to.sui.vons° |
| (s') autosuivra | /otosɥivʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | o.to.sɥi.vʁa | au.to.sui.vra |
| (m') autosuivrai | /otosɥivʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | o.to.sɥi.vʁɛ | au.to.sui.vrai |
| (s') autosuivraient | /otosɥivʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | o.to.sɥi.vʁɛ | au.to.sui.vraie°n°t° |
| (m') autosuivrais | /otosɥivʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | o.to.sɥi.vʁɛ | au.to.sui.vrais° |
| (t') autosuivrais | /otosɥivʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | o.to.sɥi.vʁɛ | au.to.sui.vrais° |
| (s') autosuivrait | /otosɥivʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | o.to.sɥi.vʁɛ | au.to.sui.vrait° |
| (t') autosuivras | /otosɥivʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | o.to.sɥi.vʁa | au.to.sui.vras° |
| (s') autosuivre | /otosɥivʁ/ | infinitif | o.to.sɥivʁ | au.to.suivre° |
| (vous) autosuivrez | /otosɥivʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.vʁe | au.to.sui.vrez |
| (vous) autosuivriez | /otosɥivʁije/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.vʁi.je | au.to.sui.vr(i).iez |
| (nous) autosuivrions | /otosɥivʁijɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vʁi.jɔ̃ | au.to.sui.vr(i).ions° |
| (nous) autosuivrons | /otosɥivʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vʁɔ̃ | au.to.sui.vrons° |
| (s') autosuivront | /otosɥivʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | o.to.sɥi.vʁɔ̃ | au.to.sui.vront° |
| (nous) autosuivîmes | /otosɥivim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | o.to.sɥi.vim | au.to.sui.vîme°s° |
| (s') autosuivît | /otosɥivi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.sɥi.vi | au.to.sui.vît° |
| (vous) autosuivîtes | /otosɥivit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | o.to.sɥi.vit | au.to.sui.vîte°s° |