(s') autoremercier

VER:pron — masculin

/otoʁəmɛʁsje/

Syllabes : o.to.ʁə.mɛʁ.sje Orthocode : au.to.re.mer.cier

Définitions

  1. 1. Se remercier soi-même.
    Il paraîtra sans doute un peu narcissique de la part d’un auteur de s’autoremercier dans son propre livre, mais ça n’est que justice.
    Comme ça on verra "Max et Sandra ont mangé ensemble", "Max et Sandra s’autoremercient"...

Étymologie

Mot composé du grec auto qui signifie soi et remercier.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autoremercia /otoʁəmɛʁsja/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sja au.to.re.mer.cia
(m') autoremerciai /otoʁəmɛʁsjɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sjɛ au.to.re.mer.ciai
(s') autoremerciaient /otoʁəmɛʁsjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sjɛ au.to.re.mer.ciaie°n°t°
(m') autoremerciais /otoʁəmɛʁsjɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sjɛ au.to.re.mer.ciais°
(t') autoremerciais /otoʁəmɛʁsjɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sjɛ au.to.re.mer.ciais°
(s') autoremerciait /otoʁəmɛʁsjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sjɛ au.to.re.mer.ciait°
(s') autoremerciant /otoʁəmɛʁsjɑ̃/ participe, present o.to.ʁə.mɛʁ.sjɑ̃ au.to.re.mer.ciant°
(t') autoremercias /otoʁəmɛʁsja/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sja au.to.re.mer.cias°
(m') autoremerciasse /otoʁəmɛʁsjas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sjas au.to.re.mer.ciasse°
(s') autoremerciassent /otoʁəmɛʁsjas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sjas au.to.re.mer.ciasse°n°t°
(t') autoremerciasses /otoʁəmɛʁsjas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sjas au.to.re.mer.ciasse°s°
(vous) autoremerciassiez /otoʁəmɛʁsjasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sja.sje au.to.re.mer.cia.ssiez
(nous) autoremerciassions /otoʁəmɛʁsjasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sja.sjɔ̃ au.to.re.mer.cia.ssions°
(m') autoremercie /otoʁəmɛʁsi/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°
(s') autoremercie /otoʁəmɛʁsi/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°
(t') autoremercie /otoʁəmɛʁsi/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°
(m') autoremercie /otoʁəmɛʁsi/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°
(s') autoremercie /otoʁəmɛʁsi/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°
(s') autoremercient /otoʁəmɛʁsi/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°n°t°
(s') autoremercient /otoʁəmɛʁsi/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°n°t°
(s') autoremercier /otoʁəmɛʁsje/ infinitif o.to.ʁə.mɛʁ.sje au.to.re.mer.cier
(s') autoremerciera /otoʁəmɛʁsiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁa au.to.re.mer.cie°.ra
(m') autoremercierai /otoʁəmɛʁsiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁɛ au.to.re.mer.cie°.rai
(s') autoremercieraient /otoʁəmɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁɛ au.to.re.mer.cie°.raie°n°t°
(m') autoremercierais /otoʁəmɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁɛ au.to.re.mer.cie°.rais°
(t') autoremercierais /otoʁəmɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁɛ au.to.re.mer.cie°.rais°
(s') autoremercierait /otoʁəmɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁɛ au.to.re.mer.cie°.rait°
(t') autoremercieras /otoʁəmɛʁsiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁa au.to.re.mer.cie°.ras°
(vous) autoremercierez /otoʁəmɛʁsiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁe au.to.re.mer.cie°.rez
(vous) autoremercieriez /otoʁəmɛʁsiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁje au.to.re.mer.cie°.riez
(nous) autoremercierions /otoʁəmɛʁsiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁjɔ̃ au.to.re.mer.cie°.rions°
(nous) autoremercierons /otoʁəmɛʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁɔ̃ au.to.re.mer.cie°.rons°
(s') autoremercieront /otoʁəmɛʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.ʁɔ̃ au.to.re.mer.cie°.ront°
(t') autoremercies /otoʁəmɛʁsi/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°s°
(t') autoremercies /otoʁəmɛʁsi/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.si au.to.re.mer.cie°s°
(vous) autoremerciez /otoʁəmɛʁsje/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sje au.to.re.mer.ciez
(vous) autoremerciez /otoʁəmɛʁsje/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sje au.to.re.mer.ciez
(vous) autoremerciiez /otoʁəmɛʁsije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.je au.to.re.mer.ci.iez
(vous) autoremerciiez /otoʁəmɛʁsije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.je au.to.re.mer.ci.iez
(nous) autoremerciions /otoʁəmɛʁsijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.jɔ̃ au.to.re.mer.ci.ions°
(nous) autoremerciions /otoʁəmɛʁsijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.si.jɔ̃ au.to.re.mer.ci.ions°
(nous) autoremercions /otoʁəmɛʁsjɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sjɔ̃ au.to.re.mer.cions°
(nous) autoremercions /otoʁəmɛʁsjɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sjɔ̃ au.to.re.mer.cions°
(nous) autoremerciâmes /otoʁəmɛʁsjam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sjam au.to.re.mer.ciâme°s°
(s') autoremerciât /otoʁəmɛʁsja/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.ʁə.mɛʁ.sja au.to.re.mer.ciât°
(vous) autoremerciâtes /otoʁəmɛʁsjat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sjat au.to.re.mer.ciâte°s°
(s') autoremercièrent /otoʁəmɛʁsjɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.ʁə.mɛʁ.sjɛʁ au.to.re.mer.cière°n°t°
(s') autoremercié /otoʁəmɛʁsje/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.ʁə.mɛʁ.sje au.to.re.mer.cié