(s') autopolliniser

VER:pron — épicène

/otopolinize/

Syllabes : o.to.po.li.ni.ze Orthocode : au.to.po.lli.ni.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Déposer son pollen sur ses propres fleurs.
    Enlever les fleurs fermées parmi celles qui sont épanouies, car elles ont pu s'autopolliniser.
    Une sélection, issue d'Aberystwyth, possède même la propriété de s'autopolliniser à 100%.
    On trouve dans plusieurs catégories de fruitiers normalement autostériles certains cultivars qui sont «partiellement autofertiles», c’est à dire qu’ils peuvent s’autopolliniser.

Étymologie

De polliniser, avec le préfixe auto-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autopollinisa /otopoliniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.po.li.ni.za au.to.po.lli.ni.sa
(m') autopollinisai /otopolinizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.po.li.ni.zɛ au.to.po.lli.ni.sai
(s') autopollinisaient /otopolinizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zɛ au.to.po.lli.ni.saie°n°t°
(m') autopollinisais /otopolinizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.po.li.ni.zɛ au.to.po.lli.ni.sais°
(t') autopollinisais /otopolinizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.po.li.ni.zɛ au.to.po.lli.ni.sais°
(s') autopollinisait /otopolinizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.po.li.ni.zɛ au.to.po.lli.ni.sait°
(s') autopollinisant /otopolinizɑ̃/ participe, present o.to.po.li.ni.zɑ̃ au.to.po.lli.ni.sant°
(t') autopollinisas /otopoliniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.po.li.ni.za au.to.po.lli.ni.sas°
(m') autopollinisasse /otopolinizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.po.li.ni.zas au.to.po.lli.ni.sasse°
(s') autopollinisassent /otopolinizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zas au.to.po.lli.ni.sasse°n°t°
(t') autopollinisasses /otopolinizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.po.li.ni.zas au.to.po.lli.ni.sasse°s°
(vous) autopollinisassiez /otopolinizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.za.sje au.to.po.lli.ni.sa.ssiez
(nous) autopollinisassions /otopolinizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.za.sjɔ̃ au.to.po.lli.ni.sa.ssions°
(m') autopollinise /otopoliniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°
(s') autopollinise /otopoliniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°
(t') autopollinise /otopoliniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°
(m') autopollinise /otopoliniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°
(s') autopollinise /otopoliniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°
(s') autopollinisent /otopoliniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°n°t°
(s') autopollinisent /otopoliniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°n°t°
(s') autopolliniser /otopolinize/ infinitif o.to.po.li.ni.ze au.to.po.lli.ni.ser
(s') autopollinisera /otopolinizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.po.li.ni.zə.ʁa au.to.po.lli.ni.se.ra
(m') autopolliniserai /otopolinizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.po.li.ni.zə.ʁɛ au.to.po.lli.ni.se.rai
(s') autopolliniseraient /otopolinizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zə.ʁɛ au.to.po.lli.ni.se.raie°n°t°
(m') autopolliniserais /otopolinizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.po.li.ni.zə.ʁɛ au.to.po.lli.ni.se.rais°
(t') autopolliniserais /otopolinizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.po.li.ni.zə.ʁɛ au.to.po.lli.ni.se.rais°
(s') autopolliniserait /otopolinizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.po.li.ni.zə.ʁɛ au.to.po.lli.ni.se.rait°
(t') autopolliniseras /otopolinizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.po.li.ni.zə.ʁa au.to.po.lli.ni.se.ras°
(vous) autopolliniserez /otopolinizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zə.ʁe au.to.po.lli.ni.se.rez
(vous) autopolliniseriez /otopolinizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zə.ʁje au.to.po.lli.ni.se.riez
(nous) autopolliniserions /otopolinizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zə.ʁjɔ̃ au.to.po.lli.ni.se.rions°
(nous) autopolliniserons /otopolinizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zə.ʁɔ̃ au.to.po.lli.ni.se.rons°
(s') autopolliniseront /otopolinizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zə.ʁɔ̃ au.to.po.lli.ni.se.ront°
(t') autopollinises /otopoliniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°s°
(t') autopollinises /otopoliniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.po.li.niz au.to.po.lli.nise°s°
(vous) autopollinisez /otopolinize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.ze au.to.po.lli.ni.sez
(vous) autopollinisez /otopolinize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.ze au.to.po.lli.ni.sez
(vous) autopollinisiez /otopolinizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zje au.to.po.lli.ni.siez
(vous) autopollinisiez /otopolinizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zje au.to.po.lli.ni.siez
(nous) autopollinisions /otopolinizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zjɔ̃ au.to.po.lli.ni.sions°
(nous) autopollinisions /otopolinizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zjɔ̃ au.to.po.lli.ni.sions°
(nous) autopollinisons /otopolinizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zɔ̃ au.to.po.lli.ni.sons°
(nous) autopollinisons /otopolinizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zɔ̃ au.to.po.lli.ni.sons°
(nous) autopollinisâmes /otopolinizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zam au.to.po.lli.ni.sâme°s°
(s') autopollinisât /otopoliniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.po.li.ni.za au.to.po.lli.ni.sât°
(vous) autopollinisâtes /otopolinizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zat au.to.po.lli.ni.sâte°s°
(s') autopollinisèrent /otopolinizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.po.li.ni.zɛʁ au.to.po.lli.ni.sère°n°t°
(s') autopollinisé /otopolinize/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.po.li.ni.ze au.to.po.lli.ni.sé
(s') autopollinisée /otopolinize/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.po.li.ni.ze au.to.po.lli.ni.sée°
(s') autopollinisées /otopolinize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.po.li.ni.ze au.to.po.lli.ni.sée°s°
(s') autopollinisés /otopolinize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.po.li.ni.ze au.to.po.lli.ni.sés°