VER:pron — épicène
/otodemoliʁ/
Syllabes : o.to.de.mo.liʁ
Orthocode : au.to.dé.mo.lir
Définitions
-
1.
Démolir soi-même.
Autodémolition est un mot de Paul VI, qui dénonçait implicitement le véritable coupable : car qui peut « autodémolir » l’Eglise, sinon celui qui a pour mission de la maintenir sur le roc ?Une théorie qui ne fait pas tout pour s'autodémolir n'est pas scientifique.S'autodémolir, c'est se démolir soi-même.
Étymologie
De démolir, avec le préfixe auto-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') autodémoli | /otodemoli/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.li |
| (s') autodémolie | /otodemoli/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lie° |
| (s') autodémolies | /otodemoli/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lie°s° |
| (s') autodémolir | /otodemoliʁ/ | infinitif | o.to.de.mo.liʁ | au.to.dé.mo.lir |
| (s') autodémolira | /otodemoliʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | o.to.de.mo.li.ʁa | au.to.dé.mo.li.ra |
| (m') autodémolirai | /otodemoliʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | o.to.de.mo.li.ʁɛ | au.to.dé.mo.li.rai |
| (s') autodémoliraient | /otodemoliʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.ʁɛ | au.to.dé.mo.li.raie°n°t° |
| (m') autodémolirais | /otodemoliʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | o.to.de.mo.li.ʁɛ | au.to.dé.mo.li.rais° |
| (t') autodémolirais | /otodemoliʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.li.ʁɛ | au.to.dé.mo.li.rais° |
| (s') autodémolirait | /otodemoliʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | o.to.de.mo.li.ʁɛ | au.to.dé.mo.li.rait° |
| (t') autodémoliras | /otodemoliʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.li.ʁa | au.to.dé.mo.li.ras° |
| (s') autodémolirent | /otodemoliʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | o.to.de.mo.liʁ | au.to.dé.mo.lire°n°t° |
| (vous) autodémolirez | /otodemoliʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.ʁe | au.to.dé.mo.li.rez |
| (vous) autodémoliriez | /otodemoliʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.ʁje | au.to.dé.mo.li.riez |
| (nous) autodémolirions | /otodemoliʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.ʁjɔ̃ | au.to.dé.mo.li.rions° |
| (nous) autodémolirons | /otodemoliʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.ʁɔ̃ | au.to.dé.mo.li.rons° |
| (s') autodémoliront | /otodemoliʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.ʁɔ̃ | au.to.dé.mo.li.ront° |
| (m') autodémolis | /otodemoli/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lis° |
| (t') autodémolis | /otodemoli/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lis° |
| (m') autodémolis | /otodemoli/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lis° |
| (t') autodémolis | /otodemoli/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lis° |
| (t') autodémolis | /otodemoli/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lis° |
| (s') autodémolis | /otodemoli/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lis° |
| (s') autodémolissaient | /otodemolisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sɛ | au.to.dé.mo.li.ssaie°n°t° |
| (m') autodémolissais | /otodemolisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.de.mo.li.sɛ | au.to.dé.mo.li.ssais° |
| (t') autodémolissais | /otodemolisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.li.sɛ | au.to.dé.mo.li.ssais° |
| (s') autodémolissait | /otodemolisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.de.mo.li.sɛ | au.to.dé.mo.li.ssait° |
| (s') autodémolissant | /otodemolisɑ̃/ | participe, present | o.to.de.mo.li.sɑ̃ | au.to.dé.mo.li.ssant° |
| (m') autodémolisse | /otodemolis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse° |
| (m') autodémolisse | /otodemolis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse° |
| (s') autodémolisse | /otodemolis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse° |
| (s') autodémolissent | /otodemolis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse°n°t° |
| (s') autodémolissent | /otodemolis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse°n°t° |
| (s') autodémolissent | /otodemolis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse°n°t° |
| (t') autodémolisses | /otodemolis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse°s° |
| (t') autodémolisses | /otodemolis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | o.to.de.mo.lis | au.to.dé.mo.lisse°s° |
| (vous) autodémolissez | /otodemolise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.se | au.to.dé.mo.li.ssez |
| (vous) autodémolissez | /otodemolise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.se | au.to.dé.mo.li.ssez |
| (vous) autodémolissiez | /otodemolisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sje | au.to.dé.mo.li.ssiez |
| (vous) autodémolissiez | /otodemolisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sje | au.to.dé.mo.li.ssiez |
| (vous) autodémolissiez | /otodemolisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sje | au.to.dé.mo.li.ssiez |
| (nous) autodémolissions | /otodemolisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sjɔ̃ | au.to.dé.mo.li.ssions° |
| (nous) autodémolissions | /otodemolisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sjɔ̃ | au.to.dé.mo.li.ssions° |
| (nous) autodémolissions | /otodemolisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sjɔ̃ | au.to.dé.mo.li.ssions° |
| (nous) autodémolissons | /otodemolisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sɔ̃ | au.to.dé.mo.li.ssons° |
| (nous) autodémolissons | /otodemolisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.li.sɔ̃ | au.to.dé.mo.li.ssons° |
| (s') autodémolit | /otodemoli/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lit° |
| (s') autodémolit | /otodemoli/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lit° |
| (nous) autodémolîmes | /otodemolim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | o.to.de.mo.lim | au.to.dé.mo.lîme°s° |
| (s') autodémolît | /otodemoli/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.de.mo.li | au.to.dé.mo.lît° |
| (vous) autodémolîtes | /otodemolit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | o.to.de.mo.lit | au.to.dé.mo.lîte°s° |